انفارکتوس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نوعی از نکروز یا مرگ در بافت است که بر اثر بستهشدن و انسداد در مسیر خونرسانی به آن بافت ایجاد میشود.
محتویات |
انواع [ویرایش]
انفارکتوس سفبد [ویرایش]
ابن نوع انفارکتوس بر اثر قطع جریان سرخ رگها و در بافتهای جامد و سخت ایجاد میشود مثل صفرا این نوع از انفارکتوس در برخی ارگانها مثل قلب و کلیه به شکل سفید با هاله ی قرمز ایجاد میشود
انفارکتوس قرمز [ویرایش]
انفارکتوس قرمز بر اثر گرفتگی سیاهرگ در بافتهایی مثل شش و روده ایجاد میشود.
انواع نسبت به میزان انفارکتوس [ویرایش]
کلی [ویرایش]
مانند وقتی که تمام ارگان تحت تاثیر قرار گرفته باشد
نیمه کلی [ویرایش]
زمانی که تنها بخشی از اندام آسیب دیده است
میکروانفارکت [ویرایش]
زمانی که انفارکتوس تنها به صورت میکروسکوپی قابل مشاهده است
مراحل پیشرفت [ویرایش]
- هایپرمیا بر اثر کاهش اکسیژن
- ورم در ارگان بر اثر خونریزی و خیز(ادما)
- تغییرات سلول مثل کبودی سلول و افزایش واکوئلها و انحطاط سلول
- تجزیه بافت مرده و گلبولهای قرمز(همولیز)
- افزایش خون و التهاب در بافتهای اطراف
- افزایش رنگ دانههای پاتولوژیک مثل هموسایدرین و بیلی روبین
- شروع تجمع فیبرین از اطراف انفارکتوس
