انعطاف‌پذیری مفصل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

به دامنه حرکتی پیرامون یک مفصل، انعطاف‌پذیری می‌گویند.

انواع انعطاف‌پذیری[ویرایش]

چند نوع انعطاف‌پذیری اساسی وجود دارد: انعطاف‌پذیری فعال و انعطاف‌پذیری غیرفعال. برای دستیابی به انعطاف‌پذیری مطلوب در یک مفصل معین، اغلب تلفیقی از حرکات انعطاف‌پذیری فعال و غیرفعال استفاده می‌شوند.

انعطاف‌پذیری فعال[ویرایش]

انعطاف‌پذیری فعال به شرایطی گفته می‌شود که در آن، ماهیچه‌ها پیرامون یک مفصل منقبض می‌شوند و یک عضو را به حرکت درمی‌آورند. انعطاف‌پذیری فعال می‌تواند به دو صورت پویا و ایستا باشد.

پویا[ویرایش]

حرکات انعطاف‌پذیری فعال از نوع پویا، باعث انقباض عضلانی سریع و قوی می‌شود انجام چنین حرکاتی توصیه نمی‌شود.

ایستا[ویرایش]

انعطاف‌پذیری فعال از نوع ایستا، انقباض‌های مداوم و آهسته را موجب می‌شود.

انعطاف‌پذیری غیرفعال[ویرایش]

انعطاف‌پذیری غیرفعال به شرایطی گفته می‌شود که در آن، یک نیروی خارجی، یک اندام را به حرکت درمی‌آورد تا به نقطه نهایی حرکت خود برسد.

عوامل محدود کننده انعطاف‌پذیری[ویرایش]

- ساختار استخوانی.

- اندازه ماهیچه‌های پیرامون مفصل.

- بافت پیوندی موجود در مفاصل.

- قدرت ماهیچه‌ها و بافت‌های پیوندی احاطه کننده مفصل.