انسفالوپاتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انسفالوپاتی
آی‌سی‌دی-۱۰ G93.4
آی‌سی‌دی-۹ 348.30
سمپ D001927

انسفالوپاتی یک اختلال عملکرد یا بیماری مغز است.[۱] در پزشکی نوین٬ انسفالوپاتی یه یک بیماری خاص گفته نمی‌شود، بلکه یک نشانگان یا سندروم همراه با اختلال کلی در عملکرد مغزی است. این نشانگان می تواند در اثر عواملی با منشا ارگانیک و آلی و یا غیر ارگانیک باشد.

برخی منابع تمامی بیماری‌های غیر قابل برگشت را انسفالوپاتی می‌نامند و برخی دیگر انواع قابل برگشت را در زیر گروه قرار می‌دهند.[۲] اما در پزشکی همه آنها انسفالوپاتی در نظر گرفته می‌شوند. برای نمونه بیماری پریون و انسفالوپاتی‌های اسفنجی شکل همواره کشنده درنظر گرفته شده اما سایر انسفالوپاتی‌های ناشی از سموم٬ تغذیه و غیره زیردسته قابل برگشت قرار می‌گیرند.

انواع[ویرایش]

مهمترین انواع انسفالوپاتی شامل:

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

مشخصه انسفالوپاتی حالت ذهنی تغییر یافته است. بسته به نوع و شدت انسفالوپاتی علائم عصبی٬از دست دادن عملکردهای شناختی، تغییر خفیف شخصیتی، ناتوانی در تمرکز، بی حالی، و افسردگی آگاهانه شایع هستند. دیگر علائم ممکن است شامل مایوکلونوس یا کشش غیر ارادی یک عضله یا گروهی از عضلات، آستریکسی (از دست دادن ناگهانی تون عضلات)، نیستاگموس (حرکات غیر ارادی و سریع چشم)، لرزش، تشنج و اختلالات تنفسی مانند تنفس شِین-استوکس (اپیلاسیون دوره‌ای و توقف دوره‌های جزر و مدی) باشند.

منابع[ویرایش]

  1. "eMedicine/Stedman Medical Dictionary Lookup!". Retrieved 2014-06-30. 
  2. "encephalopathy " در فرهنگ پزشکی دورلندز