انحصار متقابل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
انحصار متقابل[۱] (به انگلیسی: Mutual excusion) به اختصار mutex الگوریتمی است که در برنامهنویسی همروند برای جلوگیری از استفادهٔ همزمان از منابع مشترک مانند متغییرهای سراسری توسط قسمتی از کد رایانه که به آن بخش بحرانی گفته میشود به کار میرود. خود بخش بحرانی ساختار یا الگوریتمی برای انحصار متقابل نیست. یک برنامه، پردازش، یا بند (به انگلیسی: Thread) میتواند بخش بحرانی داشته باشد بدون اینکه ساختار یا الگوریتمی که انحصار متقابل را پیاده سازی کند داشته باشد.[۲]
منابع [ویرایش]
- ↑ سیلبرشاتس، آبراهام. مفاهیم سیستمعامل. ترجمهٔ پریسما آتاماژوری. آشیان. ISBN 964-90873-2-X.
- ↑ Wikipedia contributors, "Mutual exclusion," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mutual_exclusion&oldid=404864680 (accessed February 3, 2011).