انجمن کلیمیان تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انجمن کلیمیان تهران انجمنی از یهودیان تهران است که به امور مذهبی و اجتماعی یهودیان می‌پردازد. دارائی‌های عمومی جامعه کلیمیان تهران و بعضی شهرستانها مانند کنیسا، مدرسه، بیمارستان، کشتارگاه و غیره به نام انجمن کلیمیان تهران بوده است.

پیشینه[ویرایش]

انجمن کلیمیان تهران در سال ۱۲۷۰ شمسی هجری به وسیله گروهی از معتمدین جامعه یهودی تهران تشکیل شد. در آغاز نام آن را «حبرا»، به معنی انجمن، گذاشتند. بعدها با نام «انجمن مدرسه کلیمیان (بت سفر)» فعالیت می‌کرد و در سال ۱۳۱۷ با تغییر نام آن به «انجمن کلیمیان تهران» به صورت فعلی تاسیس شد. یک سال بعد با تنظیم اساسنامه و ثبت در وزارت کشور رسماً آغاز به کار کرد. نخستین اعضای هیئت مدیره انجمن این اشخاص بودند:

دکتر لقمان نهورای (رئیس)، دکتر عنایت‌الله منتخب (صندوق دار)، عبدالله گلشن، دکتر مرتضی معلم، ضیاء نهورای، عزیز القانیان، یهودا هارونیان، اسحق بروخیم، روح‌الله بن روحی، لاله‌زار صافانی، افندی فامیلی

فعالیت ها[ویرایش]

نگهداری و اداره ۲۵ کنیسا، بیمارستان کانون خیرخواه در کنار عودلاجان (محله قدیمی کلیمیان تهران)، سرای سالمندان کلیمی، قبرستان کلیمیان در جاده خراسان، کشتارگاه ذبح کاشر، محل پخت نان فطیر (مصا) برای ایام عید فطیر پسح در جاده تهران نو و تعدادی مدارس و نیز دستگیری از نیازمندان و مستمندان جامعه کلیمی و ایجاد زمینه برای فعالیت‌های هنری و ورزشی بین جوانان از جمله فعالیت‌هایی است که انجمن کلیمیان تهران به وسیله کمیته‌های جداگانه خود انجام می‌دهد.

همچنین انجمن کلیمیان تهران در ایجاد دارالشرع کلیمیان که وظیفه رسیدگی و صدور فتاوی شرعی در احوال شخصیه را دارا می‌باشد با ریاست دارالشرع همکاری می‌کند.

پبوند به بیرون[ویرایش]