انتخاب خویشاوندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انتخاب خویشاوندی نگره‌ای است که اجازه توضیح فرگشتی چرایی پدید آمدن نوع‌دوستی در رفتار یک اندامگان نسبت به اندامگان‌های دیگر و بلعکس را می‌دهد. این نگره در کل عنوان می‌کند که بر پایه انتخاب طبیعی، ارتباط غریزه‌های نوع‌دوستانه با وابستگی خویشاوندی در طول زمان افزایش می‌یابد. انتخاب خویشاوندی همچنین توضیح می‌دهد که چرا رفتارهای نوع‌دوستانه در جوامع جانوری فراگیر شدند.

این نگره در سال ۱۹۶۴ توسط زیست‌شناس انگلیسی، ویلیام دونالد همیلتون، عنوان شد و نخستین نتیجه تئوریک مهم آن توسط زیست‌شناس آمریکایی جرج پرایس در سال ۱۹۷۰ تولید شد و در مجله نیچر چاپ گشت. با تلاش‌های ادوارد آزبورن ویلسون آمریکایی و در پی چاپ کتابش با عنوان زیست‌جامعه‌شناسی: تحلیلی نوین در سال ۱۹۷۵، انتخاب طبیعی توجه زیادی به خود جلب کرد. نخستین اثبات تجربی نگره در ۱۹۷۶ توسط رابرت تریورس و هوپ هیر در ساینس به چاپ رسید. جان مینارد اسمیت نخستین کسی بود که نام انتخاب خویشاوندی را بر نگره همیلتون گذاشت.[۱]

همیلتون در سال ۱۹۹۳ و به خاطر نقشش در ارائه این نگره برنده جایزه کرافورد شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Smith, J. Maynard. “Group selection and kin selection”. Nature 201 (1964): 1145-1147. doi:10.1038/2011145a0.