انتخابات مجلس فرانسه ۲۰۱۲ میلادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتخابات مجلس فرانسه ۱۳۹۱
پرچم فرانسه
۱۳۸۶ →
۱۸ و ۲۸ خرداد ۱۳۹۱
← ۱۳۹۶

هر ۵۷۷ کرسی مجمع ملی فرانسه
۲۸۹ کرسی موردنیاز اکثریت
مشارکت ۲۶٬۳۷۳٬۲۹۹رای ۵۷٫۲۳٪ (دور نخست)
۲۳٬۹۵۷٬۵۹۴رای ۵۵٫۴۱٪ (دور دوم)
  حزب نخست حزب دوم
  Martine Aubry.png Jean-François Copé 2.jpg
رهبر مارتین اوبری ژان فرانسوا کوپیه
حزب جامعه‌گرا اتحاد برای جنبش مردمی
رهبر از ۷ آذر ۱۳۸۷ ۲۶ آبان ۱۳۸۹
حوزهٔ انتخابات رهبر - (شهردار لیل) سنه مرن
انتخابات پیش ۱۸۶ کرسی
۲۱۲ کرسی ائتلافی[۱]
۳۱۳ کرسی
۳۳۵ کرسی ائتلافی[۲]
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۲۸۰ ۱۹۴
تغییر کرسی‌ها ۹۴ ۱۱۹
رای‌های مردمی ۷٬۶۱۷٬۹۹۶ (دور ۱)
۹٬۴۲۰٬۴۲۶ (دور ۲)
۷٬۰۳۷٬۴۷۱ (۱)
۸٬۷۴۰٬۶۲۵ (۲)
درصد رای ۲۹٫۳۵٪ (۱)
۴۰٫۹۱٪ (۲)
۲۷٫۱۲٪ (۱)
۳۷٫۹۵٪ (۲)

نخست‌وزیر پیش از انتخابات

ژان مارک آیرو
جامعه‌گرایان

نخست‌وزیر برگزیده

ژان مارک آیرو
جامعه‌گرایان

پوسترهای تبلیغاتی در یکی از حوزه‌های انتخاباتی

در ۱۰ و ۱۷ ژوئن انتخاباتی قانونگذاری برای انتخاب چهاردهمین مجمع ملی جمهوری پنجم فرانسه به وقوع خواهد پیوست. همه ۵۷۷ کرسیهای مجمع از جمله دپارتمانها و سرزمینهای ماوراء بحار در یک سیستم دو مرحله‌ای انتخاب خواهند شد.[۳]

احزاب عمده و هدف شان[ویرایش]

حزب سوسیالیست می‌خواهد مجمع را ببرد تا برنامه‌هایش را پیش ببرد. در صورت برد سه احتمال وجود دارد:

  • اکثریت مطلق را ببرد
  • با حمایت شرکایش در دولت اکثریت را ببرد
  • به تنهایی فاقد اکثریت باشند و برای حکمرانی نیاز به حمایت جبهه ملی داشته باشند.[۴]

اتحاد برای جنبش مردمی هدف اش جلوگیری از دستیابی چپ به اکثریت سه پنجم مجمع برای تغییرات در قانون اساسی ست از جملع اعطای حق رای به خارجیان در انتخابات محلی.

جبهه چپ هدف اش ایجاد یک گروه قابل توجه پارلمانی برای تاثیرگذاری بر دولت سوسیالیست است.

جبهه ملی هدف اش به دست آوردن کرسی در مجمع است. جبهه هم اکنون در مجمع کرسی ندارد. هدف ثانویه اش به هم ریختن یو ام په با داشتن کاندید در دور دوم و تهدید کاندیدهای آن است. هدف نهایی جبهه جایگزین شدن جای یو ام په به عنوان حزب اصلی راست است. گرچه نظرسنجیها بین ۰ تا ۸ کرسی به جبهه و ۲۰۹ تا به یو ام په اختصاص می‌دهند.[۵]

نتیجه[ویرایش]

ویرایش • بحث  چکیدهٔ نتیجهٔ انتخابات مجلس نمایندگان فرانسه ۱۸ و ۲۸ خرداد ۱۳۹۱
حزب و ائتلاف دور نخست دور دوم مجموع
رای ٪ کرسی رای ٪ کرسی کرسی ٪ نوسان
حزب سوسیالیست ۷٬۶۱۷٬۹۹۶ ۲۹٫۳۵٪ ۲۲ ۹٬۴۲۰٬۴۲۶ ۴۰٫۹۱٪ ۲۵۸ ۲۸۰ ۴۸٫۵۳٪ ۹۴
دیگر چپ‌گرایان ۸۸۱٬۳۳۹ ۳٫۴۰٪ ۱ ۷۰۹٬۴۰۹ ۳٫۱۱٪ ۲۱ ۲۲ ۳٫۸۱٪ ۷
سبز (محیط‌زیست) ۱٬۴۱۸٬۱۴۱ ۵٫۴۶٪ ۱ ۸۲۸٬۹۱۶ ۳٫۶۰٪ ۱۶ ۱۷ ۲٫۹۵٪ ۱۳
حزب چپ رادیکال ۴۲۹٬۰۵۹ ۱٫۶۵٪ ۱ ۵۳۸٬۳۲۴ ۲٫۳۴٪ ۱۱ ۱۲ ۲٫۰۸٪ ۵
ائتلاف اکثریت متحد رئیس‌جمهور (چپ‌گرایان) ۱۰٬۳۴۶٬۵۳۵ ۳۹٫۸۶٪ ۲۵ ۱۱٬۴۹۷٬۰۷۵ ۴۹٫۹۳٪ ۳۰۶ ۳۳۱ ۵۷٫۷۰٪ ۱۰۴
اتحاد برای جنبشی مردمی ۷٬۰۳۷٬۴۷۱ ۲۷٫۱۲٪ ۹ ۸٬۷۴۰٬۶۲۵ ۳۷٫۹۵٪ ۱۸۵ ۱۹۴ ۳۳٫۶۲٪ ۱۱۹
دیگر راست‌گرایان ۹۱۰٬۳۹۲ ۳٫۵۱٪ ۱ ۴۱۸٬۱۳۵ ۱٫۸۲٪ ۱۴ ۱۵ ۲٫۶۰٪ ۶
حزب نو میانه ۵۶۹٬۸۹۰ ۲٫۲۰٪ ۱ ۵۶۸٬۲۸۸ ۲٫۴۷٪ ۱۱ ۱۲ ۲٫۰۸٪ ۱۰
حزب راست رادیکال ۳۲۱٬۰۵۴ ۱٫۲۴٪ ۰ ۳۱۱٬۲۱۱ ۱٫۳۵٪ ۶ ۶ ۱٫۰۴٪ ۱۲
ائتلاف راست‌گرایان ۱۵۶٬۰۲۶ ۰٫۶۰٪ ۰ ۱۲۳٬۳۵۲ ۰٫۵۴٪ ۲ ۲ ۰٫۳۵٪ ۲
اقلیت راست‌گرایان ۸٬۹۹۴٬۸۳۳ ۳۴٫۶۷٪ ۱۱ ۱۰٬۱۶۱٬۶۱۱ ۴۴٫۱۳٪ ۲۱۸ ۲۲۹ ۳۹٫۶۹٪ ۱۱۶
جبههٔ چپ ۱٬۷۹۲٬۹۲۳ ۶٫۹۱٪ ۰ ۲۴۹٬۵۲۵ ۱٫۰۸٪ ۱۰ ۱۰ ۱٫۷۳٪ ۸
جبههٔ ملی ۳٬۵۲۸٬۳۷۳ ۱۳٫۶۰٪ ۰ ۸۴۲٬۶۸۴ ۳٫۶۶٪ ۲ ۲ ۰٫۳۵٪ ۲
استقلال‌طلبان و بومی‌گرایان ۱۴۵٬۸۲۵ ۰٫۵۶٪ ۰ ۱۳۵٬۵۳۴ ۰٫۵۹٪ ۲ ۲ ۰٫۳۵٪ ۲
جنبش مردم‌سالار ۴۵۸٬۰۴۶ ۱٫۷۶٪ ۰ ۱۱۳٬۱۹۶ ۰٫۴۹٪ ۲ ۲ ۰٫۳۵٪ ۱
دیگر راست‌گرایان افراطی ۴۹٬۵۰۱ ۰٫۱۹٪ ۰ ۲۹٬۷۳۸ ۰٫۱۳٪ ۱ ۱ ۰٫۱۷٪ ۱
دیگر چپ‌گرایان افراطی ۲۵۳٬۵۸۰ ۰٫۹۸٪ ۰ - - - ۰ ۰٫۰۰٪ بی‌تغییر
دیگر طرفداران محیط‌زیست ۲۴۹٬۲۰۵ ۰٫۹۶٪ ۰ - - - ۰ ۰٫۰۰٪ بی‌تغییر
دیگران ۱۳۳٬۷۲۹ ۰٫۵۲٪ ۰ - - - ۰ ۰٫۰۰٪ بی‌تغییر
مجموع ۲۵٬۹۵۲٬۵۵۰ ۱۰۰٪ ۳۶ ۲۳٬۰۲۹٬۱۸۳ ۱۰۰٪ ۵۴۱ ۵۷۷ ۱۰۰٪
رای‌های درست ۲۵٬۹۵۲٬۵۵۰ ۹۸٫۴۰٪ ۲۳٬۰۲۹٬۱۸۳ ۹۶٫۱۲٪
رای‌های سپید و باطله ۴۲۰٬۷۴۹ ۱٫۶۰٪ ۹۲۸٬۴۱۱ ۳٫۸۸٪
رای/مشارکت ۲۶٬۳۷۳٬۲۹۹ ۵۷٫۲۳٪ ۲۳٬۹۵۷٬۵۹۴ ۵۵٫۴۱٪
شرکت‌نکردگان ۱۹٬۷۰۹٬۹۶۱ ۴۲٫۷۷٪ ۱۹٬۲۷۶٬۴۰۶ ۴۴٫۵۹٪
واجدان ۴۶٬۰۸۳٬۲۶۰ ۴۳٬۲۳۴٬۰۰۰
منبع: وزارت کشور
رای مردمی
جامعه‌گرایان
  
۲۹٫۳۵٪
اتحاد برای جنبش ملی
  
۲۷٫۱۲٪
جبههٔ ملی
  
۱۳٫۶۰٪
جبههٔ چپ
  
۶٫۹۱٪
حزب سبز
  
۵٫۴۶٪
دیگر راست‌گرایان
  
۳٫۵۱٪
دیگر چپ‌گرایان
  
۳٫۴۰٪
میانهٔ نو
  
۲٫۲۰٪
دیگران
  
۸٫۴۶٪

پانویس[ویرایش]

  1. As in previous elections, the حزب جامعه‌گرا (فرانسه) passed a national agreement with Les Verts (4 MPs) and the Parti radical de gauche (7 MPs), two smaller parties who also hold ministries. On the one hand, in key constituencies, Socialists support a Radical or Green candidate and send none of their own. On the other, in tough constituencies they send a unique candidate to secure a run-off entry. There is a similar, but separate, agreement with another small party, the Citizen and Republican Movement (MRC). According to Libération's 7 March 2012 edition, this agreement attributes 9 electoral districts to the MRC, including 4 or 6 "winnable seats", plus 6 substitute candidates.
  2. As in 2007, the UMP passed a nationwide agreement with Nouveau Centre. But this time, most agreements are local and made with independants, centrists and other leftovers from the UDF, which split in 2007. Moreover, any UMP candidate who'd ally with the National Front faces a ban.
  3. BBC News - France sets 2012 presidential election dates
  4. UMP, PS, FN... : ce qu'ils espèrent aux législatives
  5. UMP, PS, FN... : ce qu'ils espèrent aux législatives