انتخابات مجلس عراق (۲۰۱۰ میلادی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتخابات مجلس نمایندگان عراق ۱۳۸۸
عراق
۲۴ آذر ۱۳۸۴ →
۱۶ اسفند ۱۳۸۸
← ۱۳۹۳

هر ۳۲۵ کرسی مجلس نمایندگان عراق
۱۶۳ کرسی موردنیاز اکثریت
مشارکت ۱۱٬۵۲۶٬۴۱۲ رای، ۶۲٫۴٪
  حزب نخست حزب دوم
  Allawi1.jpg Nouri al-Maliki with Bush, June 2006, cropped.jpg
رهبر ایاد علاوی نوری مالکی
حزب العراقیه ائتلاف دولت قانون
انتخابات پیش ۱۳٫۴۵٪ -
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۹۱ (۲۸٫۰۰٪) ۸۹ (۲۷٫۳۸٪)
تغییر کرسی‌ها ۱۴٫۵۵٪ ۲۷٫۳۸٪
رای‌های مردمی ۲٬۸۴۹٬۶۱۲ ۲٬۷۹۲٬۰۸۳
درصد رای ۲۴٫۷٪ ۲۴٫۲۰٪

  حزب سوم حزب چهارم
  Ibrahim al-Jaafari2.jpg Barham Salih conducts a press conference in the Pentagon on Sept. 14, 2006.jpg
رهبر ابراهیم جعفری برهم احمد صالح
حزب ائتلاف ملی عراق لیست کردستان
انتخابات پیش ۴۶٫۵۴٪
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۷۰ (۲۱٫۵۴٪) ۴۳ (۱۳٫۲۳٪)
تغییر کرسی‌ها ۲۵٫۰۰٪
رای‌های مردمی ۲٬۰۹۲٬۰۶۶ ۱٬۶۸۱٬۷۱۴
درصد رای ۱۸٫۲۰٪ ۱۴٫۵۹٪

2010 Iraqi election map.png

نتیجهٔ انتخابات برحسب حزب برنده به تفکیک استان

نخست‌وزیر پیش از انتخابات

نوری مالکی
ائتلاف دولت قانون

نخست‌وزیر برگزیده

نوری مالکی
ائتلاف دولت قانون

بخشی از نتایج
نیروهای پلیس عراق چند روز زودتر در رأی‌گیری شرکت کردند تا در روز انتخابات در آماده‌باش کامل به‌سر برند.
یک جوان عراقی در رمادی به انگشت جوهری خود نگاه می‌کند. به همراه چند زن و یک مرد دیگر که همگی از حوزه رأی‌گیری برمی‌گردند.

انتخابات مجلس نمایندگان عراق در ۷ مارس ۲۰۱۰ برای تعیین ۳۲۵ نماینده دومین دوره مجلس نمایندگان عراق پس از سقوط حکومت صدام برگزار شد. این مجلس نهاد قانون‌گذاری در عراق و تعیین‌کننده نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور این کشور است.

در این انتخابات ائتلاف العراقیه به رهبری ایاد علاوی که بیشتر از اعراب سکولار شیعه و سنی تشکیل می‌شد با ۹۱ کرسی در جایگاه نخست قرار گرفت. ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری مالکی نخست‌وزیر عراق با ۸۹ کرسی در جایگاه دوم قرار گرفت. ائتلاف ملی عراق که از سازمان‌های مهم شیعیان اسلام‌گرای عراق همچون مجلس اعلای اسلامی عراق و جریان صدر تشکیل می‌شد با ۷۰ کرسی در جایگاه سوم قرار گرفت و فهرست اتحاد کردستان متشکل از دو حزب اصلی کردهای عراق، حزب دمکرات و اتحادیه میهنی با ۴۳ کرسی در جایگاه چهارم ایستاد. حزب گوران یا تغییر که از تجدیدنظرطلبان کرد انشعاب کرده از اتحادیه میهنی تشکیل می‌شد با ۸ کرسی، جبهه توافق ائتلاف اصلی اعراب سنی عراق با ۶ کرسی، فهرست وحدت عراق به رهبری جواد بولانی وزیر کشور عراق با ۴ کرسی، اتحاد اسلامی کردی با ۴ کرسی و جامعه اسلامی کردی با ۲ کرسی در رده‌های بعدی قرار گرفتند.[۱]

فهرست‌های انتخاباتی[ویرایش]

ائتلاف ملی عراق[ویرایش]

ائتلاف ملی عراق عمدتأ از احزاب مذهب‌گرای شیعه تشکیل می‌شد و در انتخابات گذشته در سال ۲۰۰۵ با کسب ۱۲۸ کرسی از مجموع ۲۷۵ کرسی بزرگترین حزب پارلمان شده بود. این فهرست در آستانهٔ انتخابات جدید دستخوش انشعاب شد. نوری مالکی نخست‌وزیر عراق ائتلاف جدیدی را تشکیل دارد اما احزاب مهم دیگر در ائتلاف ملی عراق باقی‌ماندند.

مجلس اعلای اسلامی عراق به رهبری عمار حکیم، سازمان بدر، جریان صدر، حزب فضیلت اسلامی مستقر در بصره، کنگره ملی عراق به رهبری احمد چلبی، حزب اصلاح ملی به رهبری ابراهیم جعفری و یک گروه سنی مستقر در استان انبار به نام شورای نجات انبار که از شوراهای بیداری انبار انشعاب کرده بود، مهمترین سازمان‌های تشکیل دهنده این فهرست بودند.[۲]

ائتلاف دولت قانون[ویرایش]

ائتلاف دولت قانون جریانی بود که با انشعاب حزب الدعوه به رهبری نوری مالکی نخست‌وزیر عراق از ائتلاف ملی تشکیل شد. نوری مالکی خواهان سهمیه بیشتری برای حزب الدعوه در فهرست ائتلاف ملی و همچنین حضور احزاب متعلق به اقوام و مذاهب دیگر عراق در این فهرست برای تحقق یک ائتلاف واقعأ ملی بود. مالکی نهایتاً در پی عدم توافق با دیگر احزاب این ائتلاف جریان جدیدی را شکل داد. هر چند استخوان‌بندی این فهرست را نیز سیاست‌مداران مذهبی شیعه تشکیل می‌دادند اما این ائتلاف به‌طور رسمی سکولار و فراقومی بود و چند حزب کوچک و کاندیداهای سنی، مسیحی و کرد نیز در این ائتلاف جای داشتند. حزب الدعوه مهمترین عضو این فهرست بود. جبهه ملی نجات انبار گروهی متشکل از اعراب سنی استان انبار که پیشتر عضو شوراهای بیداری انبار بودند، جنبش مستقل عربی سازمانی از اعراب سنی که از جبهه توافق مهمترین ائتلاف اعراب سنی انشعاب کرده بودند؛ اتحاد مستقل عراق، سازمانی متعلق به قوم فیلی عراق؛ تجمع کفایت عراق مستقل گروهی به رهبری علی الدباغ سخنگوی دولت که بیشتر از اعراب سکولار شیعی تشکیل می‌شد و التجمع گروه سکولار دیگری از اعراب شیعه از دیگر اعضای این فهرست بودند. عبدالقادر عبیدی وزیر دفاع عراق که از اعراب سنی بود نیز در این فهرست قرار می‌گرفت.[۳]

العراقیه[ویرایش]

العراقیه یا العراقیة الوطنیة فهرستی متشکل از اعراب شیعه و سنی سکولار به رهبری ایاد علاوی بود. این فهرست بر خلاف دیگر فهرست‌های مهم انتخاباتی از حمایت احزاب و سازمان‌های پرنفوذ عراقی بی‌بهره بود و به جای آن با معرفی کاندیداهایی مشهور در صدد جذب آراء شده بود. توافق ملی عراق به رهبری ایاد علاوی نخست وزیر سابق عراق که از اعراب شیعه سکولار تشکیل می‌شد، جبهه گفتگوی ملی عراق به رهبری صالح مطلک جریانی از اعراب سنی مخالف حضور نیروهای خارجی و قانون اساسی عراق، طارق الهاشمی معاون رئیس‌جمهور، عدنان باجه‌جی و محمود المشهدانی هستهٔ اصلی این فهرست را تشکیل می‌دادند. این فهرست در اعتراض به ردصلاحیت بسیاری از کاندیداها توسط کمیسیون بعثی‌زدایی تهدید به تحریم انتخابات کرده بود اما نهایتاً تصمیم به حضور در انتخابات گرفت. صالح المطلک یکی از مهمترین اعضای این جریان از حضور در انتخابات محروم شده بود اما او تصمیم گرفت حزب خود را در انتخابات شرکت دهد.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. نتایج کامل انتخابات عراق اعلام شد/ پیروزی ایاد علاوی عصر ایران، ۷ فروردین ۱۳۸۹
  2. Iraqi National Alliance Carnegie Endowment for International Peace
  3. State of Law Coalition Carnegie Endowment for International Peace
  4. Iraqi National Movement Carnegie Endowment for International Peace

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ انتخابات مجلس عراق (۲۰۱۰ میلادی) موجود است.