انتخابات مجلس شورای ملی (۱۳۵۹–۱۳۵۸)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتخابات نخستین دورهٔ مجلس شورای ملی (پس انقلاب)

۱۳۵۴ →
۲۴ اسفند ۱۳۵۸ و ‎۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹
نمایندگان
← ۱۳۶۳
اعضا

هر ۲۷۰ کرسی مجلس شورای ملی
۳۶ کرسی باطل یا تصویب نشدن اعتبارنامه

۱۳۶ کرسی موردنیاز اکثریت
مشارکت ۱۰٬۸۷۵٬۹۶۹ رای، ۵۲٫۱۴٪
  حزب نخست حزب دوم حزب سوم
  Beheshti1.jpg بنی‌صدر (دوربریده).jpg Mbazargan.jpg
رهبر سید محمد بهشتی ابوالحسن بنی‌صدر مهدی بازرگان
حزب حزب جمهوری اسلامی
روحانیت مبارز
سازمان مجاهدین
- نهضت آزادی
اتحاد/فهرست ائتلاف بزرگ دفتر همکاری‌های مردم و رییس‌جمهور گروه همنام
حوزهٔ انتخابات رهبر - - تهران، ری، اسلامشهر، شمیرانات
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۸۵ ۳۳ ۲۰
درصد کرسی ۳۶٫۳۲٪ ۱۴٫۱٪ ۸٫۵۴٪
گرایش مردم‌سالاری اسلامی چپ‌گرا لیبرال مذهبی

نخست‌وزیر پیش از انتخابات

مهدی بازرگان
دولت موقت

نخست‌وزیر برگزیده

محمدعلی رجایی
حزب جمهوری اسلامی


انتخابات نخستین دورهٔ مجلس شورای ملی در ۲۴ اسفند ۱۳۵۸ حدود یک سال پس از انقلاب اسلامی ایران برگزار شد.

در انتخابات سه گروه حزب جمهوری اسلامی به رهبری محمد بهشتی و نهضت آزادی ایران به سرپرستی مهدی بازرگان و مجاهدین خلق ایران به سرپرستی مسعود رجوی رای آوردند و حزب بهشتی پیروز شد.

طبق آمارهای رسمی ۵۲٫۱۴٪ واجدان در پنجمین انتخابات پیاپی در سال ۱۳۵۸ انتخابات شرکت کردند. ۲۰٬۸۵۷٬۳۹۱ نفر واجد بودند که ۱۰٫۸۷۵٬۹۶۹ رای به صندوق ریختند.

نامزدان نهایی ۴۲۸ تن بودند که سر ۲۷۰ کرسی رقابت می‌کردند.

پیشینه[ویرایش]

چون قانون اساسی تازه سازمان یافته‌بود قانون انتخاباتی نبود و گروهی از وزارت کشور مشغول تدوین قانون انتخابات بودند. قانون به تصویب شورای انقلاب رسید و ۱۸ بهمن ۱۳۵۸ منتشر شد.

در پی برخی اعتراض‌ها و احتمال پس افتادن انتخابت، بند منطقه‌ای شدن انتخابات لغو شد. بند دیگری که مورداعتراض برخی بود بحث اکثریت مطلق آرا بود که ماند.

نتیجه[ویرایش]

ائتلاف بزرگ: جامعه روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، انجمن اسلامی معلمان، نهضت زنان مسلمان، سازمان فجر اسلام، اتحادیه انجمن‌های اسلامی شهر ری و بنیاد الهادی - ۳۱٪

گروه همنام: نهضت آزادی ۷٪

دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم با رییس جمهور: حامی ابوالحسن بنی صدر - ۱۲٪

جبهه ملی ایران ۳٪

حزب توده ۴٪

شورای مرکزی کاندیداهای انقلابی و ترقی‌خواه: سازمان مجاهدین خلق - بدون نماینده

مستقلها: ۴۳٪

در اولین اقدام مجلس که در تعامل با رییس جمهور وقت برای تعیین نخست وزیر صورت گرفت، حاکی از همراهی منفردها با فراکسیون ائتلاف بزرگ بود و به طور تقریبی ۳/۲ کل نمایندگان با فراکسیون نیروهای مذهبی همراهی می‌کردند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]