انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۸۶۰ میلادی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا ۱۲۳۹
ایالات متحده آمریکا
۱۲۳۴ →
۱۵ آبان ۱۲۳۹
← ۱۳۴۳

مشارکت ۴٬۶۸۵٬۵۶۱ رای، ۸۱٫۲٪
  Abraham Lincoln by Alexander Helser, 1860-crop.jpg John C Breckinridge-04775-restored.jpg
نامزد آبراهام لینکلن جان بریکنریج
حزب جمهوری‌خواه دمکرات جنوب
ایالت خانگی ایلینُیز کنتاکی
جفت انتخابی هانیبال هاملین جوزف لین
رای‌های گزینندگان ۱۸۰ ۷۲
استان‌های برنده ۱۸ ۱۱
رای‌های  ۱٬۸۶۵٬۹۰۸ ۶۶۹٬۱۴۸
درصد رای ۳۹٫۸٪ ۱۴٫۳٪

  JBell.jpg StephenArnoldDouglas.png
نامزد جان بل استفان دوگلاس
حزب اتحاد قانون اساسی دمکرات
ایالت خانگی تنسی ایلینویز
جفت انتخابی ادوراد ایورت هرشل جانسون
رای‌های گزینندگان ۳۹ ۱۲
استان‌های برنده ۳ ۱
رای‌های  ۵۹۰٬۹۰۱ ۱٬۰۰۴٬۸۲۳
درصد رای ۱۲٫۶٪ ۲۱٫۵٪

ElectoralCollege1860.svg

انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۲۳۹سرخ ایالت‌های پیروز لینکلن, سبز بریکنریج, نارنجی بل آبی دوگلاس
شماره‌ها نمایانگر رای‌های انتخاباتی بر اساسی سرشماری سال ۱۸۵۰ میلادی.

رییس‌جمهور پیش از انتخابات

جیمز بیوکنن
دمکرات

رییس‌جمهور برگزیده

آبراهام لینکلن
جمهوری‌خواه


The Rail Candidate.jpg

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۸۶۰ با پیروزی آبراهام لینکلن به پایان رسید.

کاندیدای راه آهن[ویرایش]

نامزدی آبراهام لینکلن در سال ۱۸۶۰ بر مسائل برده داری و سازمان دهی حزب خود استوار بود. لینکلن در آغاز جریان انتصاب ریاست جمهور با اینکه آشکارا بازنده محسوب می‌شد در نهایت بنا به دلایلی چند به عنوان نامزد جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شد. دیدگاههای او در مورد برده داری نیز نسبت به رقبایش ویلیام سوارد و سالمن چیس، میانه رو تر بود.

دیگر رقبای وی، به خصوص آنهایی که تجربه دولتی بیشتری داشتند، با این حزب دشمن شده بودند و در ایالتهای غربی که نقش بسیار حساس و حیاتی داشتند ضعیف بودند. لینکون با چهره‌ای میانه رو ظاهر شده بود.

علی رغم ارتباط وی با جنوب (خانوادهٔ همسرش خود برده داشتند) لینکلن وجهه انقلابی را که در جنوب در جریان بود، و نیز ظهور ناسیونالیسم جنوب را به درستی درک نکرد. در دههٔ ۱۸۵۰ او امکان هرگونه جنگ داخلی را رد می‌کرد. حامیانش مکرراً این امر را که انتخاب او می‌تواند جرقه‌ای برای جدایی و انتزاع باشد نادیده گرفتند.[۱]

لینکلن برای سخنرانی مبارزه نمی‌کرد، مبارزات انتخاباتی را سازمانهای جمهوری خواه شهرستان‌ها و ایالات هدایت می‌کردند. آنها بسیار دقیق و موشکاف بودند و از جدیدترین تکنیکها برای حفظ شور و اشتیاق اعضای حزب و در نتیجه کسب نتیجه مطلوب استفاده می‌کردند. تلاش کمی برای تغییردادن و متقاعد ساختن غیرجمهوری خواهان صورت می‌گرفت و تقریباً در جنوب به جز در چند شهر مرزی مانند سنیت یونیر، مسیوری، ویلینگو ویرجینیا هیچ مبارزه انتخاباتی در جریان نبود. اما در شمال هزاران سخنگوی جمهوری خواه، صدها هزار پوستر تبلیغاتی و اعلامیه و هزاران سرمقاله در روزنامه‌ها وجود داشت. آنها در وهلهٔ اول توجه خود را به خط مشی حزب معطوف کرده بودند و در درجهٔ دوم به داستان زندگی لینکولن، به فقر دوران کودکی اش، نبوغ اش و ترقی او از گمنامی به شهرت پرداختند. از اسمهای مستعار او – آبه درستکار و ناجی بزرگ – نهایت استفاده را می‌کردند. نکته در این بود که می‌خواستند بر «کار آزاد» تاکید کنند، کاری که از طریق آن پسر بچه‌ای از دل مزرعه با تلاش خود راه خود را به سوی قله‌های ترقی باز می‌کند.[۲]

موفقیت در انتخابات[ویرایش]

در ششم نوامبر ۱۸۶۰ لینکلن به عنوان شانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده برگزیده شد و استفان داگلاس و جان برکنریج، دموکراتهای جنوب، و جان بل از حزب جدید اتحادیه قانون اساسی را شکست داد. لینکلن نخستین رئیس جمهور جمهوری خواه بود. پیروزی خود را تنها مدیون حمایت ایالتهای شمالی بود، در جنوب، در نه ایالت، حتی نامش را برای رأی گیری ننوشته بودند و در سایر شهرستانهای جنوبی هم فقط ۲ شهرستان از ۹۹۶ طرفدار او بودند. لینکلن ۹۰۸/۸۶۵/۱ رأی (۹/۳۹ درصد از کل) را از آن خود ساخت، داگلاس ۲۰۲/۳۸۰/۱ (۵/۲۹ درصد از کل) به برکنریج ۰۱۹/۸۴۸ (۱/۱۸ درصد از کل) و بل ۹۰۱/۵۹۰ (۵/۱۲ درصد از کل)

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. گاربور اس. بوریت، «’ و جنگ آغاز شد؟ ‘ آبراهام لینکون و مسئولیتی فردی»، «چرا جنگ داخلی آغاز شد؟» نوشته بوریت (۱۹۹۶)، صفحات ۳۰-۳.
  2. توماس(۱۹۵۲) صفحه ۲۱۶، ریچارد اچ. لوتین «اولین مبارزه لینکون» (۱۹۴۴)، نوینز جلد ۴
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۸۶۰ میلادی) موجود است.