امیلی روئته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امیلی روئته، همسر و فرزندانش

امیلی روئته (به آلمانی Emily Ruete)، با نام اصلی سیده سلما یک شاهزاده زنگبار عمانی بود که در ۳۰ آگوست ۱۸۴۴ در قصر متونی در زنگبار به دنیا آمد و پس از ازدواج با تاجری آلمانی به نام رودولف هاینریش روئته به عنوان نویسنده و معلم در آلمان زیست و در ۲۹ فوریه ۱۹۲۴ در گذشت. امیلی نویسنده‌ی کتاب "خاطرات شاهزاده‌ی عرب از زنگبار" است که برای اولین بار در سال ۱۸۸۶ در آلمان به چاپ رسید.[۱]

زندگی در زنگبار[ویرایش]

شاهزاده سلما، دختر سعید بن سلطان بن احمد، پادشاه وقت عمان و زنگبار و از مادری برده و اهل چرکس بود. او دوران کودکی را بی دردسر و در محیطی آرام و اشرافی گذراند. و به راحتی خواندن و نوشتن آموخت.

بین او و برادر ناتنی‌اش ماجد رابطه‌ای بر پایه اعتماد برقرار بود. سلما از سال ۱۸۵۱ مقیم خانه او بود و اسب سواری و تیراندازی را از او فراگرفت. ماجد برادر سلما در سال ۱۸۵۶ میلادی ، پس از مرگ پدر، به پادشاهی زنگبار رسید. سلما که پس از مرگ پدر، فردی بالغ محسوب می شد، از دارایی پدر وارث یک مزرعه همراه با خانه‌ای مسکونی و ۵۴۲۹ پوند پول نقد شد. پس از درگذشت مادرش نیز در سال ۱۸۵۹ بر اثر همه‌گیری وبا، سلما از دارایی مادر، صاحب سه مزرعه و تعدادی خانه مسکونی گشت. پس از آن سلما به حیاط سلطان روانه شد، سپس خواهر و برادری ناتنی به نامهای خوالا و برغش او را به سرنگونی ماجد تحریک کردند. کودتا به ثمر نرسید و سلما چندین ماه در حبس خانگی به سر برد. اما پس از آن سلما با ماجد بار دیگر از در آشتی درآمد. برغش نیز که به مدت دوسال به بمبئی تبعید شده بود تا آخر عمرش، هر گونه تماسی با سلما را رد و آشتی سلما با ماجد را خیانت تلقی کرد.

سلما در سال ۱۸۶۶ با تاجری آلمانی، "هاینریش رودولف روئته" که از اهالی هامبورگ بود و در بنایی در جوار قصر سلطان زندگی می کرد آشنا شد. هرچند ارتباط این دو بر خانواده سلما پوشیده نبود، ولی ازدواج وی با یک مسیحی غیر قابل تصور به نظر میرسید. تا اینکه او اعلام کرد از روئته آلمانی، چهار ماه حامله است. سلما در ۲۴ آگوست ۱۸۵۶ با کمک نایب کنسولگری بریتانیا و سوار بر کشتی جنگی «های‌فلایر» به قصد نجات از سنگسار، از زنگبار فرار کرد. در حالیکه سایر برادران سلما با این راه حل موافق بودند، ماجد به کنسولگری بریتانیا اعتراض کرد. سلما به عدن سفر کرد، جایی که پسرش هاینریش (یونیور) چشم به جهان گشود. او در یکم آوریل ۱۸۶۷ مسیحی شد و نام امیلی را برای خود برگزید. هاینریش یونیور فرزند سلمی پیش از رسیدن پدر به عدن درگذشت.

زندگی در آلمان[ویرایش]

سلما و روئته در تاریخ ۳۰ ماه می ۱۸۶۷ با ازدواج کردند و برای زندگی راهی هامبورگ شدند. ۲۴ مارس ۱۸۶۸، دخترش، آنتونیا تاوکا روئته به دنیا آمد که بعدها با یک مهندس آلمانی بنام اویگن براندایز ازدواج کرد. ۱۳ آوریل ۱۸۶۹ پسرش با نام رودولف سعید روئته به دنیا آمد؛ روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای که بعدها از مخالفان سر سخت حزب نازی آلمان شد. وی در سال ۱۹۳۴ از تابعیت آلمان خارج شد و به تابعیت انگلستان در آمد و پس از جنگ جهانی دوم در لوسرن سوئیس درگذشت. در ۱۶ آوریل ۱۸۷۰ دختری با نام روزالی گوت روئته بدنیا آمد که همسر ژنرال بلند پایه‌ی ارتش پروس به نام مارتین ترئومر شد.

در تاریخ ۶ آگوست ۱۸۷۰ رودولف همسر سلما در حادثه‌ای درگذشت. گفته می‌شود وی توسط یک گله اسب به زیر گرفته شد و چون مسئولین از واگذاری ارث شوهر به او سر باز زدند، سلما دچار تنگنای مالی و اقتصادی شد. سلما مدتی در درسدن، برلین، رودل‌اشتات و کلن زندگی کرد. او همچنین پس از مرگ شوهرش در برنامه های استعماری اتوفون بیسمارک گرفتار شد. در سال ۱۸۷۵ تلاش کرد با برادرش که برای ملاقاتی دولتی به لندن رفته بود، جهت مطالبه‌ی دارائی‌هایش در زنگبار تماس برقرار کند. حضور برادرش، برغش در لندن در چهارچوب بالا گرفتن جریان تقسیم منطقه در آفریقای شرقی از جانب آلمان و بریتانیا بود. بیسمارک، از سلما در راه منافع استعماری‌اش استفاده کرد و اجازه داد او در سالهای ۱۸۸۵ و ۱۸۸۸ دو بار به همراهی مقامات آلمانی به زنگبار سفر کند. ولی برغش، برادرش نه تنها تمام ادعاها و خواسته‌های وی را رد کرد، بلکه اصلاً پذیرای او نشد.

در پی کنفرانس کنگو و پس از آن، قرارداد هاگلند - زنگبار که سبب شفاف شدن دعواهای آلمان - بریتانیا شد، دیگر حتی آلمانی‌ها هم به حضور سلما توجهی نشان نمی‌دادند. سلما به نوشتن روی آورد و در سال ۱۸۸۶ اولین کتابش با نام "خاطرات شاهزاده‌ی عرب از زنگبار" به چاپ رسید. او علاوه بر در آمد حاصل از فروش کتاب، از راه تدریس زبان عربی نیز امرار معاش می کرد. سلما در سال ۱۸۹۸ به بیروت، جایی که پسرش رودولف یونیور به عنوان کارمند کنسول آلمان مشغول به کار بود، سفر کرد. او تا سال ۱۹۱۶ سفرهای بسیاری به خاورمیانه داشت. در سال ۱۹۲۲ پس از مرگ خواهر و برادرهای ناتنی‌اش، نوه برغش، سلطان خلیفه بن برغش، برایش بازنشستگی مختصری مقرر کرد.از سال ۱۹۲۰ او در ینا، نزد خانواده شوهر یکی از دخترهایش زندگی کرد و در سال ۱۹۲۶ در همان جا، بر اثر ذات‌الریه جان سپرد و در هامبورگ در قبرستان اولسدورف به خاک سپرده شد. مزار او به عنوان مقبره یک شخصیت صاحب نام نگهداری می شود.

آثار[ویرایش]

دو کتاب از او به نام‌های "خاطرات شاهزاده‌ی عرب از زنگبار" و "نامه های بعد از وطن" به چاپ رسید. کتاب اول او به موفقیتی بزرگ و بازتابی عمومی دست یافت و در مجلات هم‌عصرش زیاد از او نام برده شده است. در تاریخ ادبیات نیز از کتاب وی به عنوان اولین کتاب زندگینامه از زبان یک «زنِ عرب» یاد شده‌است.

سلما در بخشی از کتاب خاطرات شاهزاده‌ی عرب از زنگبار به همسر ایرانی پدرش با نام شهزاده اشاره میکند که زنی به غایت زیبا و ولخرج بود. او پس از توصیف سخاوت و بی پروایی در رفتار و تفکر این بانوی ایرانی، اضافه میکند که رفتار شهزاده بر اساس عقاید اعراب غیرقابل قبول بود و در نهایت این ازدواج که تنها بخاطر پول صورت گرفته بود، به طلاق انجامید و شهزاده ایرانی، به ایران بازگشت [۲].

در موزه قصر مردم زنگبار اتاقی به نام و یاد او ، چیده شده که مبلمان او از سال ۱۸۶۰ در آن موجود است. تینک دیاز در فیلم مستندی با نام "شاهزاده‌ای از زنگبار" که در سال ۲۰۰۷ میلادی در آلمان ساخته شده از سلما یاد کرده‌است. در رمان "جزیره‌ای در توفان" نیز که به مرور حوادث سالهای آخر ۱۸۵۰ زنگبار میپردازد، در نقشی جانبی، به عنوان شخصیتی داستانی از او نام برده شده.

منابع[ویرایش]

  • امیلی روئته ، (۱۸۸۸): Memoirs of an Arabian Princess from Zanzibar.
  • Emily Ruete، Ulrich Haarmann (Editor)، E. Van Donzel (Editor)، Leiden، Netherlands، (۱۹۹۲): An Arabian Princess Between Two Worlds: Memoirs، Letters Home، Sequels to the Memoirs، Syrian Customs and Usages. Presents the reader with a picture of life in Zanzibar between ۱۸۵۰–۱۸۶۵، and with an intelligent observer's reactions to life in Germany in the Bismarck period. Emily Ruete's writings describe her attempts to recover her Zanzibar inheritance and her homesickness. ISBN ۹۰-۰۴-۰۹۶۱۵-۹
  • Rudolph Said-Ruete، Luzern (Switzerland)، (۱۹۳۲): Eine auto-biographische Teilskizze. (Die Al-bu-Said Dynastie in Arabien und Ostafrika)

پیوند به بیرون[ویرایش]