امیر محبیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دکتر امیر محبیان

دکتر امیر محبیان موسس حزب نواندیشان ایران
زادروز دوم تیر ماه، ۱۳۴۱
تهران
محل زندگی تهران
ملیت ایرانی
پیشه استاد دانشگاه ،روزنامه نگارونویسنده
لقب نظریه پرداز جریان اصولگرا
مذهب شیعه
همسر ریکا حسامی، روزنامه نگار
فرزندان مانا و نورا
جایزه‌ها دو بار کسب عنوان رتبه نخست سرمقاله نویسی مطبوعات ایران
وبگاه
www.mtpii.com

زندگینامه[ویرایش]

امیر محبیان در سال ۱۳۴۱ خورشیدی در تهران متولد شد. تحصیلات او تا مقطع دیپلم(۱۳۵۹) در شهر تهران ادامه یافت. درسال ۱۳۶۰ برای یکسال به شهر لاهیجان رفت و در این مدت دروس حوزوی را در آن شهر خواند؛ سپس با قبولی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران با رتبه بالا به تهران بازگشت . یکسال بعد با تغییر رشته به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران رفت و تا مقطع لیسانس در رشته فلسفه محض ادامه داد. محبیان در مقطع فوق لیسانس و دکترای فلسفه غرب در دانشگاه آزاد اسلامی ادامه داد؛ در حالی که در کنکور هر دو مقطع رتبه دوم را بدست آورده بود.او اکنون استاد یار و مدرس فلسفه غرب دانشکده ادبیات دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی می باشد. محبیان در سال ۱۳۷۱ خورشیدی برابر با ۱۹۹۲ میلادی با ریکا حسامی از روزنامه نگاران شاغل در روزنامه رسالت ازدواج کرد. محبیان در حال حاضر دارای دو دختر به نام های مانا و نورا می باشد.

زندگینامه اجتماعی و سیاسی[ویرایش]

دکترامیر محبیان ( -۱۳۴۱)روزنامه نگار، سیاستمدار و استاد فلسفه غرب از چهره های برجسته دو دهه اخیر روزنامه نگاری ایران و از تحلیل گران صاحب سبک شناخته می شود.محبیان از سوی جناح اصلاح طلب در دوران پر چالش پس از دوم خرداد ۷۶ و ریاست جمهوری سید محمد خاتمی، به عنوان استراتژیست و نظریه پرداز جناح اصولگرا ملقب شد. محبیان از سال ۱۳۷۸ عملاً به همراه طه هاشمی ومحمد مهدی فقیهی خط مشی نواندیشی دینی را پی ریزی کرد.او گرایش به نواندیشی را در بندی از خط مشی حزب نواندیشان ایران اسلامی که موسس آن بود؛گنجاند.در این بند یکی از وظایف حزب نواندیشان توسعه فرهنگ نواندیشی اسلامی در جامعه بویژه در نسل جوان شمرده شده است.

محبیان در سال ۱۳۸۵ حزب نواندیشان ایران اسلامی را تاسیس نمود که به گفته او قصد دارد حزب پیشگام در حوزه تئوری پردازی جناح اصولگرا باشد. حزبی که ضمن دفاع از آزادی و دموکراسی در حوزه اقتصاد گرایشی نیمه سوسیالیستی داشته و شدیداً از عدالت اجتماعی دفاع می کند. در بند آرمان های اقتصادی واجتماعی این حزب تاکید شده است که مالکیت محترم شمرده می شود ولی با تقدم منفعت جمع برمنفعت فرد.[۱]

محبیان و خاتمی[ویرایش]

او به عنوان عضو شورای سردبیری و دبیر سیاسی رسالت در مقطع پرتنش پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ با نگارش پرحجم مقالاتی نقادانه جناح اصلاح طلب را مورد انتقاد قرار داد و جناح محافظه کار را از لاک دفاعی بیرون آورد. او از سال ۱۳۷۶ بصورت جدی در صحنه مطبوعاتی ایران از طریق خلق ادبیاتی ویژه خود که نگارش مقالات با دستمایه علمی و نقدی محترمانه نسبت به رقیب بود؛ به شهرت رسید. نخستین نبرد قلمی او با رقیبان پر قدرت اصلاح طلب در حوزه نقد مفهوم جامعه مدنی صورت گرفت که شعار محوری سید محمد خاتمی بود.

محبیان نهایتاً پس از نگارش چند صد مقاله در این مورد و طرح دهها پرسش از سید محمد خاتمی رییس جمهور اصلاح طلب، او را وادار نمود تا برداشت خود را از جامعه مدنی با مدینه النبی (جامعه تاسیسی توسط پیامبر اسلام در شهر مدینه)همخوان داند. این موضع جدید خاتمی که مورد انتقاد شدید اصلاح طلبان رادیکال قرار گرفت، پیروزی بزرگی برای جریان اصولگرا بود که پس از پیروزی اصلاحات به لاک دفاعی محض فرو رفته بودند.

محبیان در تمام دوران ۸ ساله حاکمیت اصلاح طلبان بر دولت با نگارش بیش از سه هزار مقاله در چارچوب ادبیات خاص خود در صف مقدم نبرد قلمی و نظری با آنان بود و در همان حال به چهره محبوب نشریات اصلاح طلب تبدیل شد که بر خلاف چهره‌های شاخص جناح محافظه کار با آنان مصاحبه و گفتگو می‌کرد. محبیان با حضور در دانشگاهها به شاخص‌ترین چهره اصولگرا مبدل شد که در مناظرات با رقیب سیاسی اصلاح طلب شرکت کرده و با خلق ادبیات مدرن برای اصولگرایان، خود و جناح اصولگرا را جناح منتقد دولت نامید.

محبیان و احمدی نژاد[ویرایش]

این نظریه پرداز اصولگرا پس از روی کار آمدن محمود احمدی نژاد با تاسیس خبرگزاری آریا و مرکز مطالعات استراتژیک آریابه سازماندهی توان تئوریک و رسانه‌ای برای پیشبرد ایده‌های خود پرداخت. محبیان سیاست حمایت منتقدانه از احمدی نژاد را در پیش گرفت. او در مصاحبه ای با روزنامه جام جم در واکنش به وقایعی که بعد از انتخابات سال ۸۸ ریاست جمهوری رخ داد؛ ضمن انتقاد از عملکرد تند برخی نخبگان و نهادهای سیاسی در این دوره از انتخابات، اعلام کرد نباید هیچ سرمایه‌ای را از خزانه کشور به دور ریخت و باید راه را باز گذاشت تا حتی اگر فردی اشتباه کرده است، بتواند بازگردد.[۲]

محبیان با حفظ موضع اصولگرایانه خود همواره از حضور قانونمند اصلاح طلبان در صحنه سیاسی ایران دفاع کرده است. دوران احمدی نژاد دوران سکوت منتقدانه محبیان از رویکرد دولت احمدی نژاد بود.او علی‌رغم حمایت از مواضع عدالت خواهانه احمدی نژاد جهت گیری پوپولیستی و نیز ادبیات سیاسی و دیپلماتیک دولت وی را نپذیرفته و حاشیه آفرینی های آن را مورد انتقاد قرار می داد.

پاره ای از دیدگاه های سیاسی[ویرایش]

محبیان در حال سخنرانی در مسجد امام بازار

- اصلاح طلبان باید اجازه فعالیت بیشتری داشته باشند. در هیچ جامعه ای اصلاحات حذف شدنی نیست.[۳]

- بین جریان اصلاحات سیاسی و اجتماعی تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد و در این بین آن چیزی که دارای اصالت، پتانسیل و تاثیرگذاری بیشتر است موضوع اصلاحات اجتماعی است که در پاره‌ای از دیدگاه‌های جناح اصولگرا هم مطرح می‌شود و در افق خود فرم زیست، مسیر حرکت، آینده و ارزش‌های خاصی را تعریف می‌کند. بستر بالقوه و گرایش های این اصلاحات هم در جامعه وجود دارد.[۴]

- از منظر سیاسی اصلاحات اجتماعی هر از گاهی یک بار نمایندگانی را برای خود برمی‌گزیند که حوزه فعالیت این نمایندگان در زمین سیاست است، اینها همان سیاسیونی هستند که ما با نام اصلاح طلب آنها را می‌شناسیم. [۵]

- حق اصلاح طلبان این است که از امکانات بیشتری برخوردار باشند. تحقق چنین امری البته همزمان که نیاز به انعطاف بیشتر اصولگرایان دارد، نیازمند حرکت معقولانه‌تر و آرام‌تر خود اصلاح طلبان هم هست. نظر من این است که اصلاح طلبان باید اجازه فعالیت و اظهار نظر بیشتری داشته باشند و برای چنین فضایی هم اصلاحات آنقدر پایه اجتماعی دارد که بتواند چنین حقی را مطالبه کند.[۶]

- آرامش سیاسی به معنای سکوت گورستان نیست.[۷]

- باید پیشنهاد داد (برای حل مسایل اقتصادی) نظام حاکم به سمت غیرسیاسی کردن فضای کشور برود و شرایط را از این وضعیت افراطی خارج کند. چه لزومی دارد که این قدر مساله سیاست در کشور اولویت داشته باشد؟[۸]

- اصولگرایی پایبندی به اصولی است که از دین و عقل برمی‌خیزد. نمی‌توان اصولگرا بود و این اصول را زیر پا نهاد. یکی از این اصول، انصاف و مردانگی است که حاصل ترکیب معجون پرقدرت «آزادی و عدالت» است ترکیبی که آزادگی را به‌عنوان گوهر تمدن شرق پدید آورده است.[۹]

- انسان آزاده از بند زمان و مکان می‌گریزد و بر سکوی حقیقت آنچه را که خوشایند حق است و نه مدعیان حق، می‌گوید.[۱۰]

- .هاشمی، خاتمی و احمدی‌نژاد، و بسیاری دیگر از بازیگران و کارگردانان سیاسی جامعه ما، انسان‌هایی هستند که آن‌ها را در دایره عصمت نمی‌دانیم، از اینرو،خطا و اشتباه و حتی دخالت نفس و غرض در عملکرد آن‌ها منتفی نیست پس هر که گوید هر آنچه آنان انجام می‌دهند درست و فاقد اشتباه است، باید در صحت عقل یا نیت پاکش تردید کرد.[۱۱]

- منصب ریاست جمهوری فارغ از ظاهر غبطه بر انگیزش با تلاش سنگین همراه است.روسای جمهور پیشین ما و احمدی‌نژاد به جهاتی به‌صورت ارجح در مسیر گشودن گره‌ها از کار مردم بسیار کوشیده‌اند و مردم نیز با رأی خود به آن‌ها نمره می‌دهند، در یک معادله عقلانی برای قضاوت صحیح هم باید تلاش‌های آنان را قدر دانست و هم ایرادات را به نقد نشست.[۱۲]

- انتقاد مسیر خردمندانه اصلاح است، در صورت بستن باب انتقاد، باب چاپلوسی گشوده شده و انحراف در مسیر حق آغاز می‌شود.رؤسای جمهور ما، همزمان که باید واقع‌نگرانه از تلاش‌هایشان سپاسگزاری کرد، ضروری است زیر تیغ نقد، البته منصفانه و کارشناسانه قرار گیرند.[۱۳]

- آنگاه نفس جای بازی می‌یابد که خود را جاودان فرض می‌کنیم و شاید ما مرگ را فراموش کرده‌ایم. ما فراموش کرده‌ایم که فراتر از بازیگری سیاسی، نقش معلمی نسل‌های جدید هم بردوش ماست. فراموش کرده‌ایم که در هر کلام و عمل ما باید پرتوی از اخلاق و منش انسانی جلوه‌گر باشد و سخن را فاخر، صادقانه و برای رضای حق بگوئیم. فراموش کرده‌ایم که میان جام‌های ایمان جوانانمان نباید به هم سنگ بیندازیم، مبادا شیشه ایمان ناظران جوان ترک بردارد.[۱۴]

- زیر پا گذاشتن ادب نقد بی‌گمان زشت است ولی از ما اصولگرایان زشت ترخواهد بود.خویشتن را بپاییم.هر چند پایش نفس برای همگان است ؛چه اصولگرا و چه اصلاح طلب.[۱۵]

- ما نباید فضا را برای وسوسه شدن افرادی که دارای زمینه‌های بروز فساد هستند فراهم کنیم. برخوردها که کم باشد، وسوسه هم ایجاد می‌شود. بحث رسانه‌ها نیز بحث مهمی است. به نظرم اگر رسانه‌ها در برخورد با مفاسد آزاد باشند و افشاگری کنند این امر در کاهش فساد اثرگذار خواهد بود. مسئولان ما باید بدانند که اگر گردش آزاد اطلاعات در کشور وجود داشته باشد این امر به طور قطع به کاهش فساد می‌انجامد. اگر رسانه‌ها سراغ مفاسد و زمینه‌های بروز آن نروند، نقاط تاریک خود به خود پدید می‌آید و زمینه برای فرد فاسد ایجاد می‌شود.[۱۶]

- عادی شدن فساد در میان مردم مسئله‌ای خطرناک است چون اگر این امر به رویه تبدیل شود دیگر شما مفاسد را نمی‌بینید. ناهنجاری نباید هنجار تلقی شود. وقتی نابسامانی و شکاف طبقاتی شدید در جامعه‌ای وجود داشته باشد هر فاسدی فساد خود را توجیه منطقی می‌کند! ما از همان اوایل انقلاب به دلیل اینکه مارکسیست‌ها بحث اقتصاد را مطرح کردند، اقتصاد را رها کردیم. اصلاً مطلوب جامعه اسلامی نیست که جامعه ما خیلی فقیر باشد و بعد بگوییم به لحاظ فرهنگی در موقعیت بالایی هستیم![۱۷]

- فضای سیاسی حداقل باید دوقطبی باشد. اگر غیر این باشد، می‌تواند مضر و منشأ فساد باشد. باید به شکل واقعی و جدی، دو طیف، همدیگر را پایش کنند.[۱۸]

- لازمه وحدت میان اصولگرایان حضور اصلاح‌طلبان است. اگر جریان اصلاح‌طلب به صورت فعال در صحنه حضور پیدا کند و حتی فراتر از حضور، نوعی تهدید برای جریان اصولگرا محسوب شود، اصولگرایان ساز و کار قوی‌تری برای ایجاد وحدت در میان گروه‌های خودشان خواهند داشت.[۱۹]

- قانون‌ستیزی افراد و هر فردی که از مرز قانون خارج شود بد است؛ حالا خواه این فرد، اصلاح‌طلب باشد خواه اصولگرا. از آن طرف هر کسی- چه اصولگرا، چه اصلاح‌طلب - که در چارچوب قانونی که حکومت بر پایه آن با مردم پیمان بسته حرکت کند و نهایتاً این کشتی نظام را در دریای تلاطمات رو به جلو ببرد، خوب و قابل حمایت است. [۲۰]

- فعالیت سیاسی، بیان دیدگاه‌ها ولو به شکل اعتراضی حق اصلاح‌طلبان است. اما بالاتر از هر حقی، حق قانونی است که پیمان میان حکومت، مردم و نخبگان سیاسی است و درایت سیاسی اصلاح‌طلبان این است که در میان خواست‌های خودشان و حکم قانون، با وجود انتقاداتی که دارند، به حکم قانون گردن نهند. [۲۱]

- متأسفانه همیشه نوعی رادیکالیزم در یکسری از رفتارها حاکم می‌شود ؛ توجه داشته باشیم که وقتی نیروی رادیکال یک طرف به حرکت درمی‌آید، نیروی رادیکال طرف دیگر را نیز به حرکت وامی‌دارد و اساساً رادیکال‌ها در دو طرف یکدیگر را تقویت میکنند. به همین جهت است که آرام کردن و معقول‌سازی فضا و در کنار اخلاقی‌سازی رفتارهای سیاسی و در نهایت همه اینها، قرار گرفتن در چارچوب اصالت قانون، می‌تواند فضا را آرام و رفتارها را نسبت به یکدیگر توجیه کند. [۲۲]

تحصیلات[ویرایش]

۱.اخذ درجه کارشناسی(لیسانس) در رشته فلسفه محض از دانشگاه تهران در سال ۱۳۶۵

۲. اخذ درجه کارشناسی ارشد(فوق لیسانس) در رشته فلسفه محض از دانشگاه آزاد اسلامی

۳. اخذ درجه دکترای تخصصی (Ph.D) در رشته فلسفه محض از واحد علوم وتحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی

سوابق تدریس[ویرایش]

۱.استاد راهنمای مطالعه گروهی دوره دکترای دانشگاه عالی دفاع ملی از سال ۸۵ تاکنون

۲.تدریس تاریخ فلسفه ازکانت تا نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی دوره کارشناسی ارشد

۳.تدریس فلسفه ارسطو دوره کارشناسی ارشد

۴.تدریس فلسفه اسپینوزا دوره کارشناسی ارشد

۵.تدریس تعلیم و تربیت اسلامی در دوره کارشناسی

۶.تدریس فلسفه اخلاق غرب در دوره کارشناسی

۷.تدریس کلام جدید در دوره کارشناسی

۸.تدریس فلسفه تاریخ در دوره کارشناسی

۹. تدریس منطق صوری در دوره کارشناسی

۱۰. تدریس کلیه دوره‌های کلام اسلامی در دوره کارشناسی

۱۱. تدریس زبان تخصصی کلیه سطوح در دوره کارشناسی

۱۲. تدریس حکمت عملی(تهذیب الاخلاق و طهارةالاعراق )ابوعلی مسکویه در دوره کارشناسی

١٣.تدریس فلسفه اسلامی

۱۴. تدریس فلسفه تطبیقی

۱۵. تدریس تاریخ فلسفه اسلامی

۱۶. تدریس تاریخ فلسفه غرب

افتخارات[ویرایش]

- حائز رتبه اول بخش سرمقاله جشنواره فصلی مطبوعات کشور در سال ۱۳۹۰[۲۳]

- حائز رتبه اول بخش سرمقاله جشنواره فصلی مطبوعات کشور در سال ۱۳۹۱[۲۴]

سوابق شغلی[ویرایش]

- قایم مقام اتاق تعاون جمهوری اسلامی

-مشاور وزیر تعاون ۱۳۸۴-۱۳۸۶

-مشاور و نماینده ویژه وزیر کشور در شورای اطلاع رسانی وزارت کشور۱۳۸۴-۱۳۸۶

-استادیار دانشگاه آزاد اسلامی – واحد تهران مرکز گروه فلسفه و حکمت اسلامی گرایش فلسفه غرب

-استاد مدعو دوره دکترای دانشگاه عالی دفاع ملی از سال ۸۵ تاکنون

- عضو شورای سردبیری و دبیر سیاسی روزنامه رسالت

- مشاور عالی مدیر مسئول روزنامه رسالت-تاکنون-

- موسس و رییس مرکز پژوهش های راهبردی آریا تحت مجوز وزارت فرهنگ و آموزش عالی-

- موسس و مدیر عامل خبرگزاری آریا

- مدیر مسوول و صاحب امتیاز فصلنامه علمی - تخصصی "فلسفه سیاسی"

- موسس حزب نواندیشان ایران اسلامی

- موسس و مدیر انتشارات پیشگامان اندیشه آریا

- عضو هیات امنا کانون فارغ التحصیلان دانشگاه آزاد

- عضو کمیته سیاسی موسسه علمی و فرهنگی یاس

- عضو هیات علمی نشریه علمی – ترویجی راهبرد یاس

- عضو شورای علمی و مشاور پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- تا سال ۱۳۹۰

- عضو شورای پژوهشی معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی [۲۴]

- عضویت در هیات داوری نهایی هجدهمین جشنواره مطبوعات و خبرگزاری‌ها[۲۵]

- عضو کمیته علمی چهارمین سمینار بررسی مسایل مطبوعات ایران(سال ۱۳۹۱)

سفرهای علمی وسیاسی[ویرایش]

سفرهای متعددو مطالعه وضعیت اجتماعی، علمی و سیاسی کشورهای ایتالیا، آلمان ،

فرانسه، افغانستان، اوگاندا، اتیوپی، الجزایر، مصر، عربستان، کویت، عمان، قطر، امارات، ژاپن، چین، هندوستان،لهستان،قزاقستان،پاکستان ،ترکیه و...

سخنرانی‌های علمی خارج از کشور[ویرایش]

۱. سخنرانی علمی در آلمان در سال ۲۰۰۳ به دعوت مرکز مطالعات استراتژیک swp با موضوع مردم سالاری دینی

۲.سخنرانی در افغانستان به سال ۲۰۰۷ به دعوت بنیاد احمد شاه مسعود

۳. سخنرانی علمی در فرانسه در سال ۲۰۰۸ به دعوت موسسه CERI وابسته به دانشگاه سوربن

۴. سخنرانی علمی در آلمان در سال ۲۰۰۹ به دعوت بنیاد کوربر با موضوع روابط بین‌الملل ایران

کتاب‌ها[ویرایش]

۱- کندو کاوی در مفهوم جامعه مدنی منتشر شده توسط روزنامه رسالت سال ۱۳۷۸

۲- آموزش عالی در جستجوی معیار منتشر شده توسط دانشگاه آزاد سال ۱۳۸۶

۳- مبانی مشروعیت در اسلام و غرب(در حال انتشار) توسط انتشارات پیشگامان اندیشه آریا

۴ - نقد لئو اشتراوس بر مدرنیته(زندگی و آراء لئواشتراوس ) در حال انتشار توسط انتشارات پیشگامان اندیشه آریا

۵ - رسانه و مدیریت برداشت عمومی -انتشارات پیشگامان اندیشه آریا ۱۳۹۱

۶ - سینما و مدیریت تصاویر ذهنی - انتشارات پیشگامان اندیشه آریا ۱۳۹۱

۷ - چشم های بسته ؛دهان های گشوده (فراتحلیلی پیرامون وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸)- انتشارات پژوهشگاه فرهنگ؛هنر و ارتباطات ۱۳۹۱

۸- سکولاریسم؛مبانی فکری و تحولات تاریخی - در حال انتشار توسط انتشارات پیشگامان اندیشه آریا

۹- راهبردهای سکولاریسم در ایران و جهان اسلام - در حال انتشار توسط انتشارات پیشگامان اندیشه آریا

۱۰- مهندسی ذهن دیگران -در حال انتشار توسط انتشارات پیشگامان اندیشه آریا

مقالات[ویرایش]

۱. نگارش بیش از سه هزار مقاله در مورد مسایل نظری در حوزه امور سیاسی و اجتماعی، فرهنگی و فلسفی

۲. مقاله علمی – پژوهشی« نقد اشتراوس بر پروگرسیویسم(ترقی خواهی)» در فصلنامه علمی – پژوهشی «پژوهش ادبی»

پانویس[ویرایش]

  1. مرامنامه حزب نواندیشان [۱]
  2. خبرگزاری آریا - تحلیل انتخاباتی دکتر محبیان در گفتگو با جام جم/ راه بازگشت را باز بگذاریم
  3. [۲] سایت حزب نواندیشان
  4. [۳] سایت حزب نواندیشان
  5. [۴] سایت حزب نواندیشان
  6. [۵] سایت حزب نواندیشان
  7. [۶] گفتگو با خبرگزاری فارس
  8. [۷]مناظره عباس عبدي و دکترامير محبيان در نشریه مثلث
  9. [۸]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  10. [۹]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  11. [۱۰]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  12. [۱۱]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  13. [۱۲]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  14. [۱۳]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  15. [۱۴]مقاله خویشتن را بپاییم /سرمقاله روزنامه رسالت
  16. دکترامير محبيان از فساد، انتخابات و اصولگرايان مي گويد[۱۵]
  17. دکترامير محبيان از فساد، انتخابات و اصولگرايان مي گويد[۱۶]
  18. دکترامير محبيان از فساد، انتخابات و اصولگرايان مي گويد[۱۷]
  19. [۱۸]مصاحبه با روزنامه اعتماد
  20. [۱۹]مصاحبه با روزنامه اعتماد
  21. [۲۰]مصاحبه با روزنامه اعتماد
  22. [۲۱]مصاحبه با روزنامه اعتماد
  23. [۲۲] ، محبيان؛ رتبه اول بخش سرمقاله جشنواره فصلي مطبوعات
  24. [۲۳] ، محبيان؛ رتبه اول بخش سرمقاله جشنواره فصلي مطبوعات 91