امیرعباس فخرآور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از امیر عباس فخرآور)
پرش به: ناوبری, جستجو
امیر عباس فخرآور
زادروز ۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۵(۱۹۷۵-07-0۶) ‏(۳۶ سال)
تهران
محل زندگی واشینگتن دی سی
پیشه نویسنده
نهاد انستیتوی آزادی ایرانیان
وبگاه
www.fakhravar.com


امیر عباس فخرآور ملقب به «سیاوش» از فعالان جنبش دانشجویی ایران [۱] است و از پایه گذاران جنبش مستقل دانشجویی ایران و کنفدراسیون دانشجویان ایرانی بوده‌است.


وی از نافرمانی‌های مدنی برای رسیدن به یک نظام سکولار و آزاد و سرنگونی کامل جمهوری اسلامی حمایت می‌کند. </ref>[۲][۳] امیرعباس فخرآور هم اکنون در شهر واشنگتن در کشور آمریکا سکونت دارد و بر ضد جمهوری اسلامی فعالیت می‌کند.


محتویات

[ویرایش] زندگی‌نامه

سال ۱۳۷۳ مبارزات دانشجویی وی با سخنرانی در دانشکده پزشکی ارومیه بر علیه خامنه‌ای و ولایت فقیه اوج گرفت. در سال ۱۳۷۵ خورشیدی (۱۹۹۶ میلادی) به سه سال زندان توسط شعبه چهار دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی حاج حسنلو محکوم شد. در همین سال توسط کمیته انضباطی مرکزی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی ابتدا دو ترم تعلیق و سپس از دانشکده پزشکی ارومیه به دانشکده پزشکی بوشهر تبعید و یکسال بعد از ادامه تحصیل در این رشته ممنوع شد.

در دی ماه سال ۱۳۷۶ فخر آور نخستین کتاب خود با نام سبزترین چشم زمین را در ایران منتشر کرد. فخر آور پس از آن به خبرنگاری حرفه‌ای روی آورد. البته وی در این زمینه از دوران نوجوانی تجربه داشت. سال ۱۳۶۶ در مسابقات استانی تهران امیر عباس فخر آور تیم روزنامه نگاران جوانی را هدایت می‌کرد که به مقام نخست دست یافتند و سپس رتبه دوم کشور را کسب کردند. در فاصله سالهای ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۱ در روزنامه‌ها ی خرداد و مشارکت و هفته نامه آذر خبر نگار بود. در روزنامه مشارکت فخر آور با کمک عباس عبدی ستون ثابتی به نام کی بدونه از مردم بهتر داشت.

سال ۱۳۷۹ به دنبال تعطیلی گروهی روزنامه‌ها به دستور سید علی خامنه‌ای، فخر آور به زندان افتاد و سال ۱۳۸۱ خورشیدی (۲۰۰۱ میلادی) توسط حسن زارع دهنوی (مشهور به قاضی حداد) در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام اقدام علیه امنیت جمهوری اسلامی به ۸ سال زندان محکوم شد.[نیازمند منبع]. در دوران زندان دو کتاب دیگر از امیر عباس فخرآور در آمریکا به چاپ رسید. یکی اینجا چاه نیست که کاندیدای جایزه ادبی پائولو کوئیلو شد.[۴][فیسبوک منبع نیست]پس از آن هم کتاب هنوز هم ورق پاره‌های زندان ۷ را نوشت که دو سال از کتابهای پرفروش ایرانی در لس‌آنجلس بود.[نیازمند منبع]

فخر آور بیش از ۵ سال در زندانهای قصر، اوین، عشرت آباد سپاه، اطلاعات شیراز و اطلاعات ارومیه زندانی بوده‌است که در زندان همبند تعدادی از زندانیان سیاسی سرشناس از جمله اکبر محمدی، ارژنگ داوودی، سیامک پورزند، ابراهیم نبوی، عماد الدین باقی، عباس عبدی و اکبر گنجی بوده‌است.[نیازمند منبع]

فخرآور به دلیل اعتقادات راست‌گرایانهٔ افراطی مورد انتقادات بسیاری قرار گرفته‌است که می‌توان به نامه‌نگاریهای ناصر زرافشان اشاره کرد. گرایشات ضدمارکسیستی بسیار قوی فخرآور سبب شده‌است تا بسیاری از منتقدان او را چپ‌ها تشکیل دهند.

امیرعباس فخر آور که پیش از زندان دانشجوی رشته پزشکی بود، در زندان به همراه منوچهر محمدی در کنکور دانشگاه پیام نور شرکت کرد و دانشجوی رشته حقوق شد. فخرآور در سال ۱۳۸۵ از یک مرخصی کوتاه دوران زندان برای شرکت در امتحانات دانشگاهی اش استفاده کرد و در حالی که ۴ سال از دوران زندانش باقی مانده بود از زندان فرار کرد. فخر آور در ماه می‌سال ۲۰۰۶ از ایران خارج شد و به کمک دوستانش به خصوص ریچارد پرل به آمریکا رفت. وی در طی دوران حضور خود در آمریکا بارها خواستار براندازی کامل حکومت جمهوری اسلامی شد. در ۲۰ جولای ۲۰۰۶ وی نخستین دانشجوی ایرانی بود که پس از انقلاب اسلامی در صحن سنای آمریکا سخنرانی کرد و بر علیه سران جمهوری اسلامی شهادت داد.

وی در حال حاضر در واشینگتن دی سی کنفدراسیون دانشجویان ایرانی و انستیتوی ایرانیان انترپرایز یا انستیتوی آزادی ایرانیان را راه اندازی کرده‌است.

[ویرایش] جوایز بین‌المللی

  • جایزه بین‌المللی آنی تیلور در سال ۲۰۰۷ میلادی، برای «شجاعت در خبرنگاری و استقامت در مبارزه با دیکتاتوری مذهبی، کمونیسم و فاشیسم» به امیرعباس فخرآور اهدا شد.[۵]
  • عضویت افتخاری انجمن قلم انگلستان در سال ۲۰۰۴ به فخر آور اعطا شد.[۷]

[ویرایش] مراجع

[ویرایش] منابع

[ویرایش] پیوند به بیرون

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر