امیرپرویز پویان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

امیرپرویز پویان، فعال سیاسی، تئوریسین کمونیست و از بنیان‌گذاران سازمان چریک‌های فدائی خلق بود. وی در سال ۱۳۲۵ در شهر مشهد، ایران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در این شهر گذراند.[۱]

فعالیت‌های سیاسی مشخص پویان از سالی که وارد دانشگاه ملی ایران شد، شکل گرفت. در این سال‌ها بود که به اتفاق مسعود احمدزاده و عباس مفتاحی گروهی را تشکیل داد.

فعالیت‌های پویان در گروه که اغلب نیز مخفیانه صورت می‌گرفت، ترجمه متون مارکسیستی و نوشتن مقالاتی در زمینه شناخت جامعه ایران بوده است.

در این زمان بود که به نوشتن اثر معروفش ، "ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا"، پرداخت و در سازماندهی "چریک‌های فدائی خلق" نقشی اساسی ایفا نمود و از سال ۴۹ به صورت یک انقلابی حرفه‌ای در صف مقدم پیشاهنگان فدائی خلق قرار گرفت.[۱]

امیرپرویز پویان در طول حیات کوتاهش در گروه فعالیتی چشمگیر داشت، در تدارک، طرح و شرکت در عملیات نظامی، جمع‌بندی سیاسی این عملیات و سازمان‌دهی تیم‌های سیاسی-نظامی نقشی فعال ایفا می‌کرد.

مرگ[ویرایش]

در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۵۰ خورشیدی، هنگامی که مخفی‌گاه وی توسط ماموران سازمان امنیت و اطلاعات کشور محاصره شد، به هم‌راه رحمت‌الله پیرونذیری خودکشی کرد.[۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس‌ها[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ رحمت‌الله پیرونذیری. «خاطره رفیق پویان را گرامی می‌داریم (مقدّمه‌ای بر ضرورت مبارزهٔ مسلّحانه و ردّ تئوری بقاء)» (html). انتشارات چریک‌های فدایی خلق ایران. بازبینی‌شده در ۲۴ تیر ۱۳۸۸. 
  2. سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران (۲۱ ژوئیه ۱۹۷۱). «The Necessity of Armed Struggle and Refutation of the Theory of "Survival" (Introduction)»(انگلیسی)‎ (html). انتشارات چریک‌های فدایی خلق ایران. بازبینی‌شده در ۲۴ تیر ۱۳۸۸.