امریکن آیدل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آمریکن آیدل
American Idol Title Card.png
گونه استعدادیابی
واقع‌نما
نمایش بازی‌نما
مجری رایان سیکرست
برایان دانکلمن (۲۰۰۲)
نقدها رندی جکسون
پائولا عبدل
سایمون کاول
کارا دیوگواردی
الن دی‌جنرس
جنیفر لوپز
استیون تایلر
ماریا کری
نیکی میناژ
کیث اربن
موسیقی متن جرمی سوئیت
کشور سازنده Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
زبان‌ها انگلیسی
تعداد قسمت‌ها ۴۳۸ قسمت در ۱۱ فصل
تولید
تهیه‌کننده اجرایی کن وارویک
سایمون فولر
تهیه‌کننده سایمون فولر
مکان‌ها هفته هالیوود : کوداک تئاتر هالیوود
نیمه نهایی : سی بی سی
فینال : تئاتر نوکیا
زمان اجرا یک تا دو ساعت
پخش کننده
شبکه اصلی شبکه رسانه‌ای فاکس
پیوندهای بیرونی
وب‌گاه

امریکن آیدل (به انگلیسی: American Idol) برنامه‌ای تلویزیونی، محصول شبکه تلویزیونی فاکس آمریکا و به سازندگی سایمون فولر است. این برنامه در یازده ژوئن ۲۰۰۲ به منظور جستجوی ستاره جدید موسیقی آغاز شد و تاکنون به عنوان یکی از برنامه‌های پرمخاطب ادامه دارد. و بر پایه رتبه‌بندی "نیلسن" از سال ۲۰۰۲ تاکنون، یکی از محبوب‌ترین برنامه‌ها در تاریخ تلویزیون آمریکا محسوب می‌شود. هدف این برنامه کشف بهترین خواننده در این کشور بر پایه رای بینندگان است. برندگان این برنامه توسط مردم و از طریق تلفن، اینترنت و پیام کوتاه انتخاب می‌شوند. تاکنون که دوازده دوره از این برنامه گذشته است برندگان به ترتیب: کلی کلارکسون، روبن استودارد، فانتازیا بارینو، کری آندروود، تیلور هیکس، جردین اسپارکس، دیوید کوک، کریس آلن، لی دوایز، اسکاتی مک‌کریری فیلیپ فیلیپس، و کندیس گلوور بوده‌اند.

در این برنامه همواره سه تا چهار داور در هر دوره حضور دارند، که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به رندی جکسون برنده جایزه گرمی بهترین خواننده پاپ نام برد، که در تمامی دوره‌ها به عنوان داور حضور داشت. همچنین پائولا عبدل، سایمون کاول، کارا دیوگواردی، الن دی‌جنرس و جنیفر لوپز و استیون تایلر نیز در دوره‌هایی به عنوان داور حضور داشتند.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

لوگوی سابق امریکن آیدل از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸.

تاریخچه شکل‌گیری امریکن آیدل به زمان تشکیل مسابقات پاپ آیدل انگلستان برمی‌گردد. که به نوبه خود الهام گرفته شده توسط پاپ استارز بوده است. بدین وسیله با استفاده از این ایده از پاپ استارز هیئتی از داوران و خوانندگان آزمایشی به استخدام درآمدند. سپس با اضافه کردن عناصر دیگر مانند رای گیری تلفن‌های عمومی توسط رای مردم (که در آن زمان مسابقات آواز یوروویژن از این روش استفاده می‌کرد،) این برنامه وارد مرحله‌ی جدیدی شد. سایمون فولر در سال ۲۰۰۱ در طی ایجاد پاپ آیدل در بریتانیا به عنوان تهیه‌کننده و سایمون کاول به عنوان یکی از قضات و داوران، به موفقیت‌های بزرگ تجاری دست یافتند.

سایمون فولر و سایمون کاول در سال ۲۰۰۱ اقدام به فروش حق پخش "امریکن آیدل" به ایالات متحده کردند، اما این ایده با پاسخ منفی از شبکه‌های تلویزیونی آمریکا مواجهه شد با این وجود روپرت مرداک، رئیس مادر شرکت رسانه‌ای فاکس درآن زمان، توسط دخترش «الیزابت»، برای خرید این برنامه قانع شد. دختر او «الیزابت» در آن زمان از طرف‌داران نسخه‌ی بریتانیایی آن زمان (پاپ آیدل) بود. [۲]

داوران[ویرایش]

لوگوی موسسه آیدل گیوز بک

افتخارات افراد شرکت‌کننده[ویرایش]

نام شرکت کننده و دوره شرکت جایزه موسیقی آمریکا جایزه موسیقی بیلبورد جایزه گرمی جایزه اسکار دیگر جوایز
کلی کلارکسون
(برنده دوره اول)
۴ ۱۲ ۲ ۰ ۰
کلی آیکن
(مقام دوم در دوره دوم)
۱ ۴ ۰ ۲ ۰
فانتازیا بارینو
(برنده دوره سوم)
۰ ۳ ۰ ۰ ۰
جنیفر هادسون
(مقام هفتم در دوره سوم)
۰ ۰ ۱ ۱ ۰
کری آندروود
(برنده دوره چهارم)
۶ ۱۶ ۵ ۰ ۵۰
کریس داچری
(مقام چهارم در دوره پنجم)
۴ ۶ ۰ ۰ ۰
جردین اسپارکس
(برنده دوره ششم)
۱ ۰ ۰ ۰ ۰
دیوید کوک
(برنده دوره هفتم)
۰ ۰ ۰ ۰ ۴
کریس آلن
(برنده دوره هشتم)
۰ ۰ ۰ ۰ ۰
آدام لمبرت
(مقام دوم دوره هشتم)
0 4 0 ۰ 24
لی دوایز
(برنده دوره نهم)
۰ ۰ ۰ ۰ ۱
اسکاتی مک‌کریری
(برنده دوره دهم)
۰ ۰ ۰ ۰ ۳
فیلیپ فیلیپس
(برنده دوره یازدهم)
۰

آیدل گیوز بک[ویرایش]

نوشتار اصلی: آیدل گیوز بک

"آیدل گیوز بک" یک رویداد ویژه خیریه‌ای است، که برای کمک به کودکان محروم در سراسر جهان زیر نظر برنامه امریکن آیدل، و در فصل ششم تاسیس شد. این موسسه توسط افراد مشهور و افراد مختلف برای جمع‌آوری پول حمایت می‌شود. این رویداد در فصل هفت و نه نیز بر‌گزار شد، و در مجموع نزدیک به ۱۸۵ میلیون دلار برای کودکان محروم جمع آوری شد.[۳]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «American_Idol»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸ فوریه ۲۰۱۱).
  2. «American Idol». History. 
  3. «American Idol». Idol Gives Back.