اما (رمان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برگ نخست اما.
اِما
Emma
نویسنده جین آستن
برگرداننده رضا رضایی
ناشر John Murray
ناشر فارسی: نشر نی
شابک ‎ISBN 978 - 964 - 312- 938 - 5
تعداد صفحات ۵۶۰ ص
زبان انگلیسی
نوع رسانه کتاب
کتاب‌شناسی جین آستن

اِما (به انگلیسی: Emma) نام رمانی از جین آستن است که درباره برداشت نادرست از دلباختگی نوشته شده است. این رمان نخست در دسامبر ۱۸۱۵ میلادی (برابر با آذر یا دی ۱۱۹۴ خورشیدی) به چاپ رسید. مانند دیگر رمانهایش، آستن در این داستان هم به درگیریها و دلبستگی های زنان در دوره جورجی انگلستان می پردازد.

پیش از نوشتن داستان آستن نوشت «می خواهم قهرمان زنی بیاورم که هیچکس جز از خودم خیلی دوستش نخواهد داشت». در نخستین بند داستان، کاراکتر نامی رمان را اینگونه نگاشته می کند: «دوشیزه ٳما وودهاوس دختری زیبا، باهوش و پولدار». البته اما شاید اندکی لوس باشد، خودش را در پیوند دادن زوجها خیلی دست بالا می گیرد، از پیامدهای سوسه دواندن در کارهای دیگران ناآگاه است و رفتار دیگران را نیز بد برداشت می کند.این داستان گونه ای از رمان تربیتی است.


چکیده داستان[ویرایش]

جلد نخست[ویرایش]

دوشیزه ٳما وودهاوس دختری زیبا، باهوش و پولدار بیست و یک سال دارد. او در خانه برزگ اربابی در هارتفیلد، در نزدیکی روستای بزرگ هایبری با پدر پیرو خودبیمارانگارش زندگی می کند. آقای نایتلی که برادر بزرگ جان نایتلی شوهر خواهر بزرگتر اما، جین است در همسایگی آنان خانه اربابی بزرگی در نزدیکی نیایشکده دان ول دارد. ازدواج خانم تیلور، دایه اما با آقای وستون ارباب پولدار و زن مرده این فکر را به سر دوشیزه اما می اندازد که گویا در پیش بینی این پیوند نقشی داشته و براستی با هوش سرشارش الهام بخش و نوید دهنده در پیوند دلها و ازدواجهاست. برای گذران روز و تنها نماندن، اما می کوشد تا برای هریت اسمیت زیبا که چندی است در دل آقای رابرت مارتین جوان زمیندارساده و روستایی جای دارد، شوهر مناسب تری پیدا کند. نخست بایستی از دل این جوان بدرش آورد و آنگاه او را در دل آقای التون جای دهد. آقای التون که دلباخته خود اما شده، به همه خواسته های دوشیزه اما در شادمان کردن هریت اسمیت پاسخ مناسب می دهد.

آقای وستون برای سال نو میهمانی شامی براه می اندازد. سر میز شام، آقای التون در نبود هریت که بیمار شده، بسیار پرشور و شاد است و با دوشیزه اما بسیار شوخی می کند. آقای وستون به اما می گوید پسرش فرانک در دومین هفته ماه ژانویه خواهد آمد. به هنگام بازگشت آقای نایتلی با کاسکه دیگر می رود و اما را با آقای التون در کاسکه ای تنها می گذارد. التون ابراز دلباختگی می کند و اما خشمگین او را با سردی از خود می راند. سرانجام فرانک بنا به قرار نمی آید.

جلد دوم[ویرایش]

خانم بیتس به اما مژده می دهد که نوه اش جین فیرفاکس که او از کودکی می شناسد و چندان با او میانه خوبی ندارد، برای سه ماه به هایبری خواهد آمد. جین بسیار آداب دان و فاخر و بسیار تودار است. آقای التون هم با دوشیزه آگوستا هاوکینز ازدواج می کند که زنی بسیار پولدار و کم و بیش زیباست. دوشیزه اما فرانک را جوانی بسیار شوخ و شاد می یابد. فرانک


پس از رسیدن به دیدن جین فیرفاکس که نزد خانواده بیتس در ویموت با او آشنا شده بوده، می رود. خوشبینی اما درباره فرانک چرچیل مانند دیگران پس از رفتن او به لندن برای کوتاه کردن موهایش از میان می رود. در میهمانی خانه کول، دوشیزه اما از خانم بیتس می شنود که پیانویی برای جین فرستاده شده از یک ناشناس. به گمان اما و فرانک این هدیه از سوی آقای دیکسون داماد خانواده بیتس بوده که پنهانی دلباخته جین است. چند روز پس از آن، اما و خانم وستون در خانه خانم بیتس فرانک را می بینند که نه تنها شیشه عینک خانم بیتس را جا انداخته، بلکه پیانو را هم کوک کرده و از جین خواسته تا برایشان بنوازد. فرانک می خواهد برگزاری یک شب نشینی برای رقص در میهمانخانه کورون (= تاج، اشاره به شهبانوی بریتانیا) را برنامه ریزی کند که نامه ای می رسد و چون خانم چرچیل مادر فرانک بیمار شده، به ناچار فرانک همه چیز را نیمه کاره رها می کند تا برگردد. جدایی سخت است و فرانک ناگفته بسیار دارد. اما گمان می برد که فرانک به او دلباخته شده است. اما دردیدار نخست با خانم التون، وی را زیبا و نه چندان فاخر می یابد. گفتگو بیشتر با خانم التون نشان می دهد که او زنی خودخواه و بی فرهنگ است. همه خانواده های هایبری آقا و خانم التون را میهمان می کنند و دوشیزه اما نیز هم ناگزیر و از روی ناخرسندی به میهمان کردن آنان تن در می دهد. خانم التون می خواهد کار پیشکاری برای جین فیرفاکس در نزد خانواده ای پیدا کند و جین از این کار خوشش نمی آید، زیرا این کار را مانند برده بودن می داند. پاسی از شب گذشته، آقای وستون از لندن می رسد و مژده بازگشت فرانک را می دهد.

جلد سوم[ویرایش]

درشب نشینی فرانک همه می رقصند. آقای التون هریت را سخت خوار می شمارد زیرا از رقص با او چون از خون و خانواده بزرگان نیست، سرباز می زند، در اینجا آقای هارتلی از هریت می خواهد با او برقصد و دوشیزه اما از او بسیار سپاسگزار می شود. چند روز پس از آن، هریت را گروهی از کولی ها آزار می دهند، فرانک چرچیل او را از دست آنها می رهاند. هریت گنجینه اش را می سوزاند، گنجینه چیزی جز یادگاری های آقای التون نیست. از آن پس، به گمان اما هریت دلباخته رهایی بخش خود، فرانک چرچیل است. و دوشیزه اما از این پیشامد برای هریت بسیار شادمان است. در ماه ژوئن، در میهمانی چای در خانه هارتفیلد، اما، آقای نایتلی، فرانک چرچیل، جین فیرفاکس و خانم و آقای التون با بازی یافتن واژه ناپیدا خود را سرگرم می کنند. واژه گزیده شده فرانک آشفتگی و پریشانی جین را به دنبال دارد. هوای خوب بهانه ای می شود تا آقای نایتلی میهمانی چیدن و چشیدن توت فرنگی راه بیاندازد. آنجا اما آقای نایتلی را می بیند که با هریت خیلی گرم گرفته است. فردای آنروز در گردش تابستانی در باکس هیل اما ریشخند ناجوری می کند که به خانم بیتس سخت

برمی خورد و خشم آقای نایتلی را برمی انگیزد. فردای آنروز، اما برای پوزش خواهی به خانه خانم بیتس می رود. از خانم بیتس می شنود که فرانک به خانه پدری برگشته و جین پیشکاری در نزد یکی از دوستان خانم التون را پذیرفته است. آقای نایتلی چند روزی به نزد برادرش در لندن می رود. فردایش همه اهالی هایبری از مرگ خانم چرچیل آگاه می شوند. فرانک چرچیل پنهانی با جین نامزد می کند. هریت برای اما فاش می کند که آنکه دلباخته اش و ناجی او بوده فرانک نبوده بلکه آقای نایتلی است که شب رقص با او رقصیده و از اهانت و خواری او را رهانده است. اما درمی یابد که به آقای نایتلی دلباخته است پس نباید او را به دست هریت بسپارد. فردایش آقای نایتلی از لندن برمی گردد. اما او را می بیند و در اوج سرگشتگی و بهت زدگی اما، آقای نایتلی سرانجام سفره دل می گشاید و از دلباختگیش به اما می گوید. وه چه زیبا سخنی است و پاسخ اما چه می تواند باشد جز آری! هریت با خواستگار نخست خود رابرت مارتین در ماه سپتامبرازدواج می کند. در اکتبر، اما و آقای نایتلی ازدواج می کنند.


آدمهای داستان[ویرایش]

  • اما وودهاوس : قهرمان داستان است . دختری زیبا و باهوش که مادر خود را در کودکی از دست داده است و از زمانی که خواهر بزرگتر او ازدواج کرده است، خانم خانه شده است. گرچه وی کمی پخته تر از سن خودش است، با این همه از روی نیاموختگی در زندگی راستین و این باور که او همیشه درست می گوید، دست به کارهای نادرستی می زند. همچنین وی با خویشتن سوگند خورده است که ازدواج نکند تا این که سرانجام به خود می آید و درمی یابد که همواره دلباخته آقای نایتلی بوده است.
  • جورج نایتلی : وی سی و شش ساله است و دوست نزدیک و تنها یاور اما و تنها کسی است که از او خرده می گیرد. او برادر بزرگتر جان نایتلی، شوهر ایزابلا خواهر بزرگتر اما است و ارباب زمین های همسایه است.
  • جین فیرفاکس : یتیمی که تنها کسان نزدیکش خاله‌اش دوشیزه بیتز و مادر بزرگش هستند. وی دختری زیبا و باهوش و در نواختن پیانو و آواز چیره دست است. او تنها کسی است که اما به او رشک می برد.
  • هریت اسمیت : دختر جوان و دوست اما که از آموزشکده ای نزدیک بیرون آمده و اما را تنها راهنما، یاور و غمخوار خود می داند. اما در برگهای نخست داستان از او بسیار پشتیبانی می کند. اما بسیار می کوشد تا همسر خوبی برای هریت پیدا کند.
  • فیلیپ التون : جوانی خوش برخورد که اما او را شیقته خود می پندارد، هر چند او را برای ازدواج با هریت هم مرد مناسبی می بنیند و سرانجام این مرد هم با جین نامزد می کند.
  • آگوستا التون همسر آقای التون، زنی خودپسند و بی فرهنگ است.
  • خانم آنه وستون : یا خانم تیلور، سرپرستی اما را ۱۶ سال بر دوش داشت تا این که با آقای وستون ازدواج کرد.
  • آقای وستون مردی پوادار و زن مرده که با خانم بیلور ازدواج می کند.
  • دوشیزه بیتز : مادر او خانم بیتز یکی از دوستان آقای وودهاس است.
  • هنری وودهاوس : پدر خودبیمارانگار و گوشه کیر دوشیزه اما است.
  • مارک فرانک چرچیل : پسر آقای وستون و جوانی دوست داشتنی است که مورد توجه همگان به جز آقای نایتلی است. او پس از مرگ مادرش، از پشنیبانی عموی خود مورد برخوردار می شود.
  • ایزابلا نایتلی خواهر بزرگتر اما است
  • جان نایتلی شوهر ایزابلا و بردار بزرگتر جورج است.

برگردان فارسی[ویرایش]

این رمان را رضا رضایی به فارسی برگرداننده است و نشر نی آن را به چاپ رسانده است.

پوشانها[ویرایش]