امانوئل ملیک اصلانیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امانوئل ملیک اصلانیان

امانوئل ملیک اصلانیان (۱۲۹۴،روستوف - ۲۳ تیر ۱۳۸۲، تهران) از آهنگسازان و پیانیست‌های بزرگ ارمنی - ایرانی بود.

زندگی نامه[ویرایش]

اصلانیان در شهر روستوف روسیه به دنیا آمد ولی پدر و مادر او اهل تبریز بودند. او در سال ۱۳۰۴ به تبریز نقل مکان می‌کند. ولی اصلانیان به علت موقعیت کاری پدرش که در تجارت خشکبار اشتغال داشت در سال ۱۳۰۸ به هامبورگ نقل مکان می‌کند و در آنجا مشغول تحصیل و آموزش موسیقی شد.وی پس از دریافت دیپلم پیانو از کنسرواتوار هامبورگ، رهسپار برلین شده با این نیت که در مدرسه عالی موسیقی این شهر، شیوه‌های علمی آهنگسازی و رهبری ارکستر را نیز فراگیرد. بخت یار امانوئل بود که یکی از موسیقیدانان نام آور و نوآور آلمانی، پاول هیندمیت، در آن مدرسه تدریس می کرد. امانوئل از آموزه‌های هیندمیت بهره های فراوان برد سپس وارد کنسرواتوار شد و در سال ۱۳۱۷ فارغ‌التحصیل شد و موفق می‌شود در بحبوحه جنگ جهانی دوم اولین کنسرتش را در سال ۱۳۱۹. در برلین برگزار کند. او پس از پایان رساندن دوره آهنگسازی، به ایران بازگشت.

اصلانیان مدتها استاد هنرستان موسیقی در تهران بود.اصلانیان آثاری بر اساس ملودی های ایرانی ساخته که به عنوان نمونه می توان از نغمه ی دشتی او یاد کرد که با رعایت نیم پرده(به جای ربع پرده) تنظیم شده است.

باله پروانه، گلبانگ، برای ارکستر و گروه آواز جمعی، باله افسانه آفرینش و اوراتوریوی سپیده از کارهای برجسته صحنه ای اوست که همه آن ها در تالار رودکی در سال های پیش از انقلاب به اجرا درآمد. همچنین وی مدتی نزد ابولحسن صبا به فراگرفتن موسیقی ایرانی پرداخت و اثری برای تار و تنیک و سنتور ساخته است. وی در سال ۱۳۳۲ به ایران باز می‌گردد و به آموزش موسیقی در دانشگاه تهران و هنرستان عالی موسیقی می‌پردازد.[۱] آثار ساخته‌شده توسط امانوئل ملیک اصلانیان بارها توسط ارکسترهای بزرگ جهان و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فرهاد مشکات، حشمت سنجری و علی رهبری اجرا شده‌است.[۱]

آثار[ویرایش]

از معروف‌ترین ساخته‌های او:

  • باله ی آفرینش
  • چهارگاه (برای پیانو)
  • افسانه آفرینش
  • گلبانگ
  • پروانه
  • فانتزی (برای تار)
  • تنبک
  • سنتور و ارکستر
  • آذربایجانی کنسرتو پیانو

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «چهره‌های نامی موسیقی از زنده‌یاد استاد امانوئل ملیک اصلانیان می‌گویند»(فارسی)‎. وب‌گاه رسمی همشهری آنلاین، ۳۰ تیر ۱۳۸۲. بازبینی‌شده در بهمن ۱۳۸۷.