امانت بین کتابخانه‌ای

امانت بین کتابخانه ای:

تاریخچه

طول امانت بین‌ کتابخانه‌ای برای اولین بار توسط گرین در سال 1876 ارائه شد.در سال 1909 پیشنهاد دیگری در کنفرانس انجمن کتابداران آمریکا در همین زمینه مطرح گردید که منجر به تدوین مقرراتی توسط کتابخانه کنگره آمریکا شد. به طور جدی ارائه خدمانت امانت بین‌کتابخانه‌ای از سال‌ 1917 با تدوین قانون امانت بین‌کتابخانه‌ای‌3در ایالات متحده‌ آغاز شد که به موجب آن کتابخانه‌ها می‌توانستند تعداد محدودی از مدارک خود را به امانت دهند.سپس در سال‌ 1952 قانون دیگری در مورد امانت بین کتابخانه‌ها وضع شد که دامنه امانت مدارک را گسترش می‌داد.کتابخانه‌های‌ دانشگاهی از اولین کتابخانه‌هایی بودند که از امانت بین‌ کتابخانه‌ای استفاده می‌کردند.ارسال درخواستها که به صورت‌ فرمهای متحد الشکل طراحی شده بود از طریق پست صورت‌ می‌گرفت.در سال 1967 برای اولین بار شبکه امانت بین‌ کتابخانه‌ای ایالت نیویورک‌4از تجهیزاتی نظیر تایپ از راه دور5 استفاده نمود که موجب شد ارسال درخواستها بسیار سریع‌ صورت گیرد.با توسعه فن‌آوری در دهه‌های هشتاد و نود،طبق‌ قانون امانت بین‌کتابخانه‌ای 1993،کلیه امور مربوط به امانت‌ بین‌کتابخانه‌ای از طریق شبکه‌های کتابخانه‌ها انجام می‌شود: نظیر ارسال درخواستها،صورتحساب‌ها،پرداختها و حتی‌ مدارک به صورت الکترونیکی.

امانت بین کتابخانه ای

در این نظام تعدادی از کتابخانه ها و مراکز اطلاع رسانی طی قراردادی تلاش میکنند که از منابع یکدیگر جهت پاسخگویی هر چه بهتر به مراجعان استفاده کنند.در این حالت این مراکز فهرست منابع موجود خود را در اختیار مراکز دیگر قرار می دهند تا بدین وسیله از منابع یکدیگر مطلع شوند. این نظام مسائلی دارد که می توان به روز آمد نبودن فهرست ها ، بالا بودن هزینه های اداری مانند چاپ اوراق، هزینه های پستی ، ارسال دورنگار، تلکس ، تهیه ی روبرداشت و وقت گیر بودن این خدمات اشاره کرد.با استفاده از تجارت الکترونیکی این مراکز می توانندفهرست منابع موجود خود را در سایت های ویژه ای فراهم آورند که هر لحظه امکان روزآمد کردن آنها وجود داردو مراکز درخواست کننده می توانند با مراجعه به این سایت ها به اطلاعات مورد نظر دست یابند وحتی از طریق این مراکز می توانند منابعی را که قصد تهیه یا امانت آن ها را دارند به صورت پیوسته در محل مشخصی اعلام کنند تا بعد از انجام عملیات مالی مربوط در اسرع وقت تهیه شود در این حالت: الف) در هزینه های ادواری از جمله چاپ اوراق و هزینه های پستی صرفه جویی می شود و برای جمع آوری و فراهم سازی داده ها ، پردازش آنها ، ماشین نویسی ، تکثیر ، بایگانی و آرشیو، پست کردن ، ارسال دورنگار و تلکس ، و از همه مهمتر کنترل و رفع اشکالات برای هر مورد وقت کمتری صرف می گردد ب)مدت زمان سفارش تا حمل کالا و دریافت وجه را به طور قابل ملاحظه ای کاهش می دهد. ت) میزان رضایت مندی مراجعان از این مراکز افزایش می یابد ، زیرا بیشترین مقدار اطلاعات مورد نیاز را در کمترین زمان ممکن در اختیار می توان گذاشت.