امامزاده حمزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

امامزاده حمزه یکی از فرزندان امام هفتم شیعیان موسی کاظم و برادر امام هشتم شیعیان علی بن موسی (رضا) می‌باشد که آرامگاه او در کنار مرقد شاه عبدالعظیم قرار دارد وی زمانی که برای دیدن برادرش رضا عازم خراسان بود. در ری درگذشته‌است. گویند حضرت عبدالعظیم به زیارت قبر وی می‌رفته و می‌گفت: «این قبر یکی از پسران موسی کاظم است.» چندین امامزاده با نام حمزه در ایران وجود دارد ولی از همه مشهورتر امامزاده حمزه تهران است. بنابر قولی او پس از دیدار امام هشتم شیعیان به دلیل فضای نابسامان آنروز به دستور او در جایی نزدیک ماهشهر (خوزستان) اقامت می گزیند و به نشر معارف اسلام می پردازد و سر انجام در منطقه ای به نام «غزاله» در محراب نماز کشته شد. الآن سر او در شهر ری و تنش در کنار جاده ی هندیجان - ماهشهر ( دو شهرستان هم مرز استان بوشهر ) مدفون است . دیگر اینکه بعضی مدفن او را در قم و برخی در ترشیز(کاشمر) و بعضی در جزیره طرف جنوب حله نوشته اند. اما محدث نوری در تحیه الزائر، قول اخیر را بی اصل شمرده است. خاندان سید محمدباقر شفتی از نسل همین امامزاده حمزه هستند. پادشاهان صفویه که خود را از اولاد او می‌دانستند در ایام سلطنت خود به آن توجه زیادی داشته‌اند. و شاه طهماسب صفوی به احداث بقعه و گنبد برای مرقدش همت گماشته‌است.

منابع[ویرایش]