الکساندر برودین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الکساندر برودین

الکساندر پرفیریه ویچ برودین (به روسی: Александр Порфирьевич Бородин) آهنگساز و شیمیدان روس در ۱۲ نوامبر ۱۸۳۳ در سن پترزبورگ بدنیا آمد و در ۲۷ فوریه ۱۸۸۷ در همان شهر درگذشت. او به همراه مودست موسورگسکی، میلی بالاکیرف، نیکولای ریمسکی کورساکف و سزار کوئی عضو «گروه پنج» بود.

زندگینامه[ویرایش]

آلکساندر برودین فرزند یک شاهزاده گرجی است.[۱] او در سال که در سال ۱۸۳۳ در سن پترزبورگ روسیه چشم به جهان گشود و از ۹ سالگی آموختن موسیقی را آغاز و در همین سن آهنگ‌سازی را نیز شروع کرد. پدرش از افسران قدیمی ارتش بود و مایل بود پسرش نیز به ارتش ملحق شود ولی برودین دل به هوای موسیقی داشت و چون پدرش علاقه او را دید به تشویق او پرداخت.[۲]
برودین در سال ۱۸۵۰ به دانشکده پزشکی وارد شد و در سال ۱۸۵۵ با در دست داشتن دیپلم شیمی و طب، استاد شیمی دانشکده شد. او در رشته علمی خود تحقیقات بسیاری انجام داده‌است و رسالات متعددی در شیمی نوشته که کم از آثار موسیقی او کم اهمیت ندارد. در واقع علی‌رغم آثار ارزشمند بسیاری در دنیای موسیقی از خود جای گذاشته‌است، او در سمت یک استاد دانشگاه در رشته شیمی و به عنوان یک دانشمند و محقق در تمام اروپا شناخته می‌شد.
برودین در بیست و هشت سالگی با بالاکیرف آشنا شد و به زودی یکی از افراد گروه پنج شد و پس از آن تمام زمان آزاد خود را به موسیقی اختصاص داد.
او مردی خوش‎قلب، خوش‌بین و صوفی‎منش بود که خصوصیات انسانی‌اش در موسیقی‌اش نیز جلوه‌گر می‌شد. در سفری که به ایتالیا و اتریش و آلمان و فرانسه کرد بیش از پیش به موسیقی علاقه‌مند شد و نکات جدیدی را آموخت. در بازگشت به روسیه نخستین اثر بزرگ خود سمفونی می بمل ماژور را نوشت اما به دلیل مشغولیتهای علمی اتمام آن تا آخر عمرش به درازا انجامید. سمفونی دوم در سی مینور که در سالهای ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۷ نوشته شد،از شهرت بیشتری برخوردار است. پوئم سمفونیک در چمنزارهای آسیای میانه در زمان او باعث شهرت فوق‌العاده او شد. برخی از ترانه‎های برودین مثل ملکه دریا و سرزمین خرم تو نیز جذاب دلکش‌اند.[۳] اما مهمترین اثر برودین اپرای شاهزاده ایگور است که تصنیف آن تا آخرین روزهای عمرش ادامه داشت و او هرگز موفق به اتمام آن نشد. پس از مرگش ریمسکی کورساکف و گلازنف آن را تکمیل کردند. این اپرا که یکی از مهمترین آثار گروه پنج است از حیث رنگ‌آمیزی ارکستر و آواز، زیبایی خاصی دارد. به خصوص رقصهای پلوتسی آن بسیار معروف است.

برخی از آثار[ویرایش]

  • اپرای شاهزاده ایگور
  • سمفونی ها
  • رقص استپهای آسیای مرکزی
  • چهارنوازی برای سازهای زهی
  • سونات برای ویلنسل و پیانو

پیوند به بیرون[ویرایش]

شنیدن آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]