القاوری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
القاوری[۱] یا القاییدگی (به انگلیسی: Inductance) ویژگی مداری بستهٔ برقی است که بر اساس قانون لنز متناسب با آهنگ تغییرات جریان برق برحسب زمان، نیروی محرک مخالف آن درست میکند و سرعت تغییر جریان را در مدار میکاهد.
v یا εL فشار برق یا ولتاژ القاشده است.
ضریب القاوری [ویرایش]
L ضریب القاوری[۱]، ضریب خودالقایی یا ضریب خودالقاگری برقی است که رابطهای خطی میان اختلاف پتانسیل و جریان با مشتق زمان است. یکای آن در دستگاه بینالمللی یکا، هانری است.
در میدان مغناطیسی یکنواخت با حضور سیمپیچ، ضریب القاوری را اینگونه به دست آید:
نتیجهی مهمی که از این رابطه میگیریم اینست که ضریب القاوری سیمپیچ(سیملوله٬ بوبین٬ سلنوئید) تنها به ساختمان داخلی آن بستگی دارد.
| نماد | مقدار |
|---|---|
| k | ضریب تراوایی(گذردهی) نسبی مغناطیسی هسته |
| μ0 | ضریب تراوایی مغناطیسی خلا |
| N | شمار دورهای سیملوله |
| A | مساحت هر حلقه |
| l | درازای سیمپیچ |

