الفبای عربستانی جنوبی
الفبای عربستانی جنوبی باستان یا یمنی باستان یا المُسنَد شاخهای از الفبای نیاسینایی میباشد که در سده ۹ (پیش از میلاد) پدیدآمد.
این الفبا در زمان باستان برای نگارش زبان عربی جنوبی در یمن و گویشهای صبایی، قطبانی، حدرامی، مینایی، حمیاری و زبان نیاحبشی-سامی در دمت به کار بردهمیشد. این دبیره در آغاز در سده نهم پیش از میلاد در اکله گزی در اریتره و در سده ۸ (پیش از میلاد) در یمن و بابل پدیدار گشت. این دبیره در ۵۰۰ (پیش از میلاد) به برنایی رسید و تا سده ۷ (میلادی) به کار میرفت. در این زمان الفبای عربی جایگزین آن شد. در اتیوپی این الفبا برناتر شده و الفبای گعز را ساخت. ریخت شکسته این دبیره با نام خط زبور حروف کوچک عربی جنوبی برای نگارش روزانه بر روی چوب کاربرد داشت.
محتویات |
ویژگیها [ویرایش]
از ویژگیهای این الفبا چنین است که[۱]:
دارای ۲۹ حرف میباشد
از راست به چپ و همچنین بر عکس نیز نوشته میشود
حروف الفبا بصورت منفصل نوشته میشوند
شکل حرف الفبا در هر موضعی از کلمه یکسان است و تغییر نمی کند
برای فاصله انداختن بین واژگان از یک خط عمود استفاده میشود
در هنگام تشدید حرف دوبار نوشته میشود
حروف الفبا بدون نقطه و حرکت هستند
الفبا [ویرایش]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- نویسندگان ویکیپدیای انگلیسی، South Arabian alphabet. (نسخه ۱۷ مارس ۲۰۰۷)
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ الفبای عربستانی جنوبی موجود است. |