الفبای عربستانی جنوبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کتیبه‌ای مرمری به خط المسند، الفبای باستانی پادشاهی یمنی سباء

الفبای عربستانی جنوبی باستان یا یمنی باستان یا المُسنَد شاخه‌ای از الفبای نیاسینایی می‌باشد که در سده ۹ (پیش از میلاد) پدیدآمد.

این الفبا در زمان باستان برای نگارش زبان عربی جنوبی در یمن و گویش‌های صبایی، قطبانی، حدرامی، مینایی، حمیاری و زبان نیاحبشی‌-سامی در دمت به کار برده‌می‌شد. این دبیره در آغاز در سده نهم پیش از میلاد در اکله گزی در اریتره و در سده ۸ (پیش از میلاد) در یمن و بابل پدیدار گشت. این دبیره در ۵۰۰ (پیش از میلاد) به برنایی رسید و تا سده ۷ (میلادی) به کار می‌رفت. در این زمان الفبای عربی جایگزین آن شد. در اتیوپی این الفبا برناتر شده و الفبای گعز را ساخت. ریخت شکسته این دبیره با نام خط زبور حروف کوچک عربی جنوبی برای نگارش روزانه بر روی چوب کاربرد داشت.

ویژگی‌ها[ویرایش]

از ویژگی‌های این الفبا چنین است که[۱]:

دارای ۲۹ حرف میباشد

از راست به چپ و همچنین بر عکس نیز نوشته میشود

حروف الفبا بصورت منفصل نوشته میشوند

شکل حرف الفبا در هر موضعی از کلمه یکسان است و تغییر نمی کند

برای فاصله انداختن بین واژگان از یک خط عمود استفاده میشود

در هنگام تشدید حرف دوبار نوشته میشود

حروف الفبا بدون نقطه و حرکت هستند

الفبا[ویرایش]

الفبای عربی جنوبی
نماد
واج‌نویسی
IPA
آوا
Himjar ha.PNG
h
[h]
ه
Himjar lam.PNG
l
[l]
ل
Himjar ha2.PNG

[ħ]
ح
Himjar mim.PNG
m
[m]
م
Himjar qaf.PNG
q
[q]
ق
Himjar wa.PNG
w
[w]
و
Himjar shin.PNG
s2 (š)
[ɬ]
ش
Himjar ra.PNG
r
[r]
ر
Himjar ba.PNG
b
[b]
ب
Himjar ta2.PNG
t
[t]
ت
Himjar sin.PNG
s1 (s)
[s]
س
Himjar kaf.PNG
k
[k]
ک
Himjar nun.PNG
n
[n]
ن
Himjar kha.PNG

[x]
خ
Himjar za.PNG
s3 (ś)
[s̪]
Himjar fa.PNG
f
[f]
ف
Himjar alif.PNG
ʾ
[ʔ]
الف
Himjar ajin.PNG
ʿ
[ʕ]
ع
Himjar za2.PNG

[ɬʼ]
ض
Himjar djim.PNG
g
[g]
ج
Himjar dal.PNG
d
[d]
د
Himjar ghajn.PNG
ġ
[ɣ]
غ
Himjar ta1.PNG

[tʼ]
ط
Himjar tha.PNG
z
[z]
ز
Himjar dhal.PNG

[ð]
ذ
Himjar ja.PNG
y
[j]
ی
Himjar th.PNG

[θ]
ث
Himjar sad.PNG

[tˢʼ]
ص
Himjar dad.PNG

[θʼ]
ظ

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، South Arabian alphabet. (نسخه ۱۷ مارس ۲۰۰۷)