الحمد لله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

الحمد لله عبارتی عربی است به این معنا که «سپاس مخصوص خداست.» استفاده از آن بین عرب زبانان از هر مذهب، از جمله مسیحیت و یهودی، و غالباً مسلمانان به دلیل مرکزیت این عبارت خاص درون متون قرآن و احادیث محمد پیامبر اسلام معمول است. این عبارت شبیه واژهٔ عبری هله‌لویا است. (سپاس خدا را) הַלְלוּיָהּ.

معنای عمیق الحمد لله مورد تفاسیر بسیار بوده است.

این عبارت سه بخش دارد:

  • «الـ»: حرف تعریف
  • «حمدُ»: به معنای «احساس سپاسگزاری» در برابر شکر، «واژگان سپاسگزاری»
  • «لله»: حرف اضافه + اسم الله. لـِ حرف اضافه‌ای به معنای «برای» است.

کاربرد[ویرایش]

اولین عبارت اولین سوره قرآن الحمد لله است و که خدا در این سوره ادب عبودیت را می‌آموزد، و تعلیم می‌دهد که بنده او لایق آن نبود که او را حمد گوید، و فعلاً که می‌گوید، به تعلیم و اجازه خود او است، او دستور داده که بنده‌اش بگوید.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «تفسیر المیزان». بازبینی‌شده در ۱۵ مهر ۱۳۹۲. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Alhamdulillah»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۵ مهر ۱۳۹۲).
جستجو در ویکی‌واژه معنای واژهٔ «الحمد لله» را در ویکی‌واژه ببینید.