الایزینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

الایزینگ (به انگلیسی: Aliasing) به‌مفهوم یک اثر مصنوعی ناخواسته در تصویر است که باعث کاهش کیفیت تصویر می‌شود. منظور از الایزینگ، دندانه‌دارشدن یا پلکانی‌شدن لبه‌های تصویر در عکس‌های دیجیتالی است. واژهٔ الایزینگ در زبان انگلیسی به‌معنای «نام مستعار» یا «استعاره» است.

دندانه‌دار شدن خطوط، اثری است که با نمونه‌برداری سرعت پایین یک تصویر یا سیگنال ایجاد می‌شود. این اثر باعث می‌شود که در نواحی‌ای که تغییرات سریعی در نواحی تصویر وجود دارد (نواحی با بافت بسیار متغیر)، تغییرات کندی نشان داده شود. وقتی این پدیده اتفاق می‌افتد، امکان بازیابی تصویر واقعی از تصویر نمونه‌برداری شده نمی‌باشد. دندانه‌دار شدن پدیده‌ای است که ممکن است در مورد هر وسیله‌ای که با نمونه‌گیری از اطلاعات سروکار داشته باشد روی دهد و به نوعی، تداخل الگوها محسوب می‌شود. این پدیده بیشتر در جایی روی می‌دهد که نسبتی بین نرخ نمونه‌گیری (در اینجا تعداد پیکسل‌های نمونه‌گیری شده در هر فاصله) و ساختار تکراری داده‌ها (در اینجا الگوی خاصی در تصویر) برقرار شود.[۱]

چشم انسان این نسبت را به‌صورت یک الگوی تداخلی مشاهده می‌کند و باعث می‌شود که بر طبیعت اصلی تصویر تاثیر بگذارد. یک مثال بارز از این تداخل خاص Moirè است، که دقیقاً دندانه‌دار شدن تصویر نیست، اما به‌گونه‌ای است که وقتی دو الگو با هم ترکیب می‌شوند تا الگوی سومی را ایجاد نمایند، چشم انسان به خطا می‌افتد.

منابع[ویرایش]

  1. «دندانه دار شدن تصاویر دیجیتالی (Aliasing) بخاطر چیست؟». وبگاه عکاسی. بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۳. 

پیوند به بیرون[ویرایش]