اقیانوس تتیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اقیانوس تتیس جداکنندهٔ دو ابرقاره لوراسیا و گوندوانا بود.

اقیانوس تتیس (به یونانی: Τηθύς) اقیانوسی باستانی که میان قاره‌های گوندوانا و لوراسیا در بیشتر دوران میانه‌زیستی (پرمین بالایی تا ژوراسیک میانی) بود. انتهای غربی این اقیانوس بعدها اروپای جنوبی و آفریقای شمالی را از هم جدا کرد.

تحول[ویرایش]

کمی پس از ۶۵ میلیون سال پیش تا ۵۵ میلیون سال پیش، بخشی از ابرقاره گوندوانا از آن جدا شد که بعدها صفحه هند-استرالیا را تشکیل داد. این بخش که به صورت مستمر به راه خود ادامه می‌داد، در پایان به اوراسیا نزدیک و نزدیک تر شد تا آنکه برخورد آن با اوراسیا پایان تتیس و پدید آمدن رشته کوه هیمالیا را رقم زد.

بسته شدن این اقیانوس میانه‌زیستی به احتمال زیاد از دوران کرتاسه بالایی آغاز شد. پیش از قرار گرفتن در میان هند و آسیا، تتیس برای ۴۵ میلیون سال میان اوراسیا و آفریقا بود. مدیترانه یکی از واپسین بازمانده‌های این اقیانوس باستانی است.

امروزه تتیس جای خود را به هند، پاکستان، اندونزی و اقیانوس هند داده است.