اقتصاد مقاومتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اقتصاد مقاومتی (به انگلیسی: Resistive economy)[۱] روشی برای مقابله با تحریم‌ها علیه یک منطقه یا کشور تحریم شده می‌باشد.[۲] در شرایطی که صادرات و واردات هیچ کدام برای آن کشور مجاز نمی‌باشد.[۳]

تعاریف[ویرایش]

اقتصاد مقاومتی به معنی تشخیص حوزه‌های فشار و متعاقباً تلاش برای کنترل و بی‌اثر کردن آن تاثیرها می‌باشد و در شرایط آرمانی تبدیل چنین فشارهایی به فرصت است همچنین برای رسیدن به اقتصاد مقاومتی باید وابستگی‌های خارجی کاهش یابد و بر تولید داخلی کشور و تلاش برای خوداتکایی تاکید گردد.[۴]طبق نظر دولتمردان ایران در تعریف اقتصاد مقاومتی، ضرورت مقاومت برای رد کردن فشارها و عبور از سختی‌ها برای رسیدن به نقاط مثبت ملی نیاز است[۵]

این روش اقتصادی از نظر تعریف با اقتصاد ریاضتی تفاوت دارد.[۴]

تاریخچه[ویرایش]

اصطلاح اقتصاد مقاومتی اولین بار در سال ۲۰۰۵ پس از محاصره غزه توسط اسرائیل که مواد غذایی و نهاده های اولیه برای تولید و پیشرفت اقتصادی را نیز شامل میشد و ناتوانی غزه در صادرات، امکان صادرات و کشت بسیاری از محصولات کشاورزی از جمله توت فرنگی را کاهش داده بود مورد استفاده قرار گرفت و ضوابط و معیارهای حاکم بر مفهوم اقتصاد مقاومتی شناسایی گردید. [۳]

در ایران[ویرایش]

پس از تشدید تحریمها علیه ایران در سالهای اخیر این شیوه توسط حکومت ایران ترویج می‌شود و در اقتصاد مقاومتی هدف استفاده از توان داخلی و مقاومت در مقابل تحریمها با ایجاد کمترین بحران است.[۶] [۷]

پیوند به بیرون[ویرایش]

وبگاه خبری تحلیلی اقتصاد مقاومتی[۸]

منابع[ویرایش]