افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Wikileaks logo.svg
جستجو در پروژه‌های خواهر اخبار مرتبط در ویکی‌خبر:

انتشار و افشای اسناد محرمانه دیپلماتیک ایالات متحدهٔ آمریکا در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ (۷ آذر ۱۳۸۹) زمانی آغاز شد که وب‌گاه ویکی‌لیکس و پنج نشریهٔ بزرگ، بخش زیادی از جزئیات مکالمات بین وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا و سفارت‌های آمریکا در سراسر دنیا را افشا کردند.[۱][۲][۳] انتشار پیام‌های دیپلماتیک کابلی سفارت‌های آمریکا، سومین افشای بزرگی است که ویکی‌لیکس بعد از افشای اسناد جنگ افغانستان و افشای اسناد جنگ عراق انجام داده‌است. اولین سری از ۹۲۱ مقالهٔ طبقه‌بندی‌شده از ۲۵۱،۲۸۷ مقاله در ۲۸ نوامبر با پشتیبانی همزمان ۵ نشریه ال پایس (اسپانیالوموند (فرانسهاشپیگل (آلمانگاردین (بریتانیا) و نیویورک تایمز (ایالات متحدهٔ آمریکا) انجام پذیرفت. بیش از ۱۳۰،۰۰۰ از این اسناد طبقه‌بندی‌نشده هستند؛ هیچ‌کدام به عنوان «به کلی سرّی»[پ ۱] طبقه‌بندی نشده‌اند اما حدود ۱۰۰،۰۰۰ اسناد برچسب «محرمانه»[پ ۲] و حدود ۱۵،۰۰۰ اسناد در سطح بالاتر از محرمانه «سرّی»[پ ۳] قراردارند.[۴][۵] برنامه‌های ویکی‌لیکس برای افشا کردن تمامی این اسناد در ماه‌های آینده جریان دارد.[۲]

در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰، سرور وب‌گاه ویکی‌لیکس، یک ساعت قبل از افشای اسناد محرمانهٔ وزارت خارجهٔ آمریکا مورد حمله عدم سرویس‌دهی قرار گرفت.[۶] در ۲ دسامبر ۲۰۱۰، وب‌گاه اِوری‌دی‌ان‌اس (EveryDNS) ویکی‌لیکس را از فهرست داده‌هایش بیرون انداخته و اظهار داشتند که «حملات عدم سرویس‌دهی باعث تهدید به زیربنایش شده،»[۷] اما وب‌گاه هنوز هم تحت پیوند http://wikileaks.de و بسیار از پیوندهای دیگرش قابل دسترسی بود.

محتوا[ویرایش]

نوشتار اصلی: محتوای افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا

این اسناد کابلی شامل گزارش رویدادهای بین‌المللی دیپلمات‌های آمریکایی از ۲۷۴ سفارت‌خانه و کنسول‌گری آمریکا در سراسر جهان از ۲۸ دسامبر ۱۹۹۶ تا ۲۸ فوریه ۲۰۱۰ می‌شود. محتوای آن شامل تحلیل‌های دیپلماتیک رهبران جهان، ارزیابی‌هایی از کشورهای میزبان و بحث‌هایی در مورد مشکلات فراوان درون و بیرون کشوری از خاورمیانه تا خلع سلاح هسته‌ای، از جنگ علیه ترور تا تلاش‌هایی برای بستن زندان گوانتانامو می‌شود.

واکنش‌ها[ویرایش]

نوشتار اصلی: واکنش‌ها به افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا


واکنش‌های جهانی به این اسناد از واکنش‌های مثبت تا منفی گستره برمی‌دارد. جوامع غربی عدم رضایت شدید و اعتراض‌های خود را بیان کردند و از ویکی‌لیکس به‌دلیل به‌خطرانداختن امنیت جهانی انقاد کردند. این افشاگری همچنین باعث علاقه‌مندی و پشتیبانی شدید مردم، روزنامه‌نگارها و تحلیل‌گرهای رسانه‌ها شد. ویکی‌لیکس از سوی برخی مفسرین که رازهای دولتی در دولتی دموکراسی که به سود مردمش خدمت می‌کند را زیر سؤال می‌بردند، نیز پشتیبانی دریافت کرد. رهبران سیاسی جولین آسانژ، مدیر اجرایی ویکی‌لیکس را به عنوان یک فرد گناه‌کار و «دشمن جنگ‌طلب» شناخته و خواستار دستگیری و یا حتی مرگ او—مشاور قدیمی دولت کانادا، تام فلانگان این ادعا را مطرح کرد اما بعداً معذرت خواسته و حرفش را پس‌گرفت[۸]—شده‌اند. سرزنش‌هایی همچنین روی وزارت دفاع آمریکا برای اشتباه‌های امنیتی‌شان که باعث درز این اطلاعات شده‌بود نیز انجام شد. طرفداران آسانژ او را به‌یک قهرمان نسبت‌داده‌اند و از آزادی بیان و آزادی مطبوعات دفاع کرده‌اند. با این‌حال منشی مطبوعاتی کاخ سفید، رابرت گیبز بیان‌کرده بود که «دولت آزاد و شفاف چیزی است که رئیس‌جمهور معتقد است بسیار مهم است. اما دزدیدن اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و انتشار آن‌ها یک جرم محسوب می‌شود[پ ۴]».[۹][۱۰][۱۱][۱۲]

تاریخچه[ویرایش]

طریقهٔ ویکی‌لیکس برای کسب اسناد[ویرایش]

در ماه ژوئن گزارش شده‌بود که وزارت امور خارجه آمریکا و پرسنل سفارت آگاه‌شدند که بردلی منینگ هنگامی‌که در عراق مستقر بود با دانلود غیرمجاز مواد طبقه‌بندی‌شده به انتشار آن‌ها پرداخت و متهم شناخته شده‌است. گزارش نوشته شده توسط مجله وایرد نوشته‌شده بود و از سوی ویکی‌لیکس به عنوان اتهام نادرست رد شد: «اتهام‌های مطرح‌شده از طرف وایرد که ما ۲۶۰،۰۰۰ از اسناد طبقه‌بندی‌شده سفارت آمریکا را فرستاده‌ایم، تا آنجا که ما می توانیم بگوییم، نادرست است».[۱۳][۱۴] منینگ مظنون بود که هرآنچه را که جمع‌آوری کرده بود در ویکی‌لیکس بارگذاری نموده‌است و تصمیم به افشای اسناد به صورت مرحله‌ای گرفته‌بود که بیشترین ضربه ممکن را می‌داشت.[۱۵]

به هر حال منینگ توسط ماموران تحقیقات جنایی فرماندهی ارتش ایالات متحدهٔ آمریکا در مه ۲۰۱۰ دستگیر و قبل از محاکمه در زندان نظامی در کمپ آریفجان در کویت محبوس شد.[۱۶][۱۷][۱۸] در ۵ ژوئیه ۲۰۱۰، دو اتهام سوءرفتار در برابر او را برای «انتقال داده‌های طبقه‌بندی‌شده بر روی کامپیوتر شخصی‌اش و اضافه‌کردن نرم‌افزارهای غیر مجاز به سیستم های کامپیوتری طبقه بندی شده»[پ ۵] و «برقراری ارتباط، انتقال و ارائه اطلاعات دفاع ملی به یک منبع غیر مجاز»،[پ ۶] بسته شد.[۱۹][۱۷] اتهامات عنوان‌شده شامل دسترسی‌های غیرمجاز به پروتکل مخفی روترهای اینترنتی در کامپیوترهای شبکه، دانلود بیش از ۱۵۰،۰۰۰ اسناد کابلی وزارت امور خارجهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا، دانلود اسناد دسته‌بندی و طبقه‌بندی‌شده پاورپوینت و دانلود ویدیویی طبقه‌بندی‌شده از عملیات نظامی در بغداد در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷، می‌باشد. منینگ همچنین برای فرستادن ویدیو و حداقل یکی از اسناد کابلی برای یک فرد غیر مجاز متهم است.[۲۰] حداکثر حکم زندان برای او می‌تواند تا ۵۲ سال باشد.[۱۶]

اعلام[ویرایش]

در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰، اعلامیه‌ای توسط فید تویتر ویکی‌لیکس منتشر شد که افشای بعدی، «۷بار بزرگ‌تر از افشای اسناد جنگ عراق خواهد بود».[۲۱][۲۲] مقامات آمریکایی و رسانه‌ها در همان زمان گمان می‌کردند که این اسناد می‌تواند شامل اسناد محرمانهٔ کابلی باشد.[۲۳] پیش از افشای موردانتظار، دولت بریتانیا طی یک پیام دفاع و مقرراتواژه‌نامه ۱[›] را به روزنامه‌های آن کشور رساند که از آن‌ها آگاهی قبلی مربوط به انتشارات مورد انتظار را تقاضا می‌کرد.[۲۴] مطابق با آمار سانسورواژه‌نامه ۲[›] «هیچ مجبوریتی برای رسانه‌ها برای عمل کردن به این موضوع نیست».[۲۴] تحت واژهٔ پیام دی‌اِی، «ویرایش‌گران روزنامه‌ها باید پیش از هرنوع انتشاری در زمینه با کمیته مشورتی صدا و سیما، دفاع و مطبوعات مشورت و رایزنی کنند».[۲۴]

بعداً گاردین به عنوان منبعی شناخته شد که یک کپی از اسناد را به نیویورک تایمز برای جلوگیری از دسترسی و توقیف این اسناد از سوی حکومت بریتانیا، سپرده است.[۲۵] روزنامه پاکستانی داون اعلام کرد که نیویورک تایمز و واشنگتن پست انتظار می‌رفت تا نسخه‌هایی از این پیام‌های کابلی را در ۲۸ نوامبر شامل ۹۴ سند مرتبط به پاکستان افشا کنند.[۲۶]

واژه‌نامه[ویرایش]

  • ^ واژه‌نامه ۱: Defence Advisory Notice: پیام دفاع و مقررات که اختصاراً با نام پیام‌دی‌اِی در انگلیسی شناخته می‌شود، به درخواست رسمی از طرف یک حکومت به رسانه‌ها برای پخش‌نکردن یا انتشار ندادن یک موضوع خاص که به امنیت عمومی صدمه می‌زند، می‌گویند. این سامانه هم‌اکنون در بریتانیا قابل اجرا است.[۲۷]
  • ^ واژه‌نامه ۲: Index on Censorship: آمار سانسور مؤسسه‌ای انتشاری با هدف آزادی بیان است که مقر اصلی آن‌ها در لندن می‌باشد.[۲۸]

برابرهای انگلیسی[ویرایش]

  1. Top Secret
  2. Confidential
  3. Secret
  4. ...open and transparent government is something that the President believes is truly important. But the stealing of classified information and its dissemination is a crime...
  5. ...transferring classified data onto his personal computer and adding unauthorized software to a classified computer system...
  6. ...communicating, transmitting and delivering national defense information to an unauthorized source...

پانویس[ویرایش]

  1. «بایگانی ویکی‌لیکس - Cables Uncloak U.S. Diplomacy»(انگلیسی)‎. نیویورک تایمز. وب‌گاه نیویورک تایمز، ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «۱،۷۹۶یادداشت‌ها از سفارت آمریکا در مانیلا روی ویکی‌لیکس گذاشته شده‌است»(انگلیسی)‎. اخبار سی‌بی‌ان-ای‌بی‌اس. ABS-CBN News. بازبینی‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰. 
  3. نیویورک تایمز گفت: «ما اطلاعات از شخصی میانجی دریافت‌کرده‌ایم و به‌طورمستقیم از ویکی‌لیکس نگرفته‌ایم» نیویویورک تایمز هفته‌ها روی اسناد محرمانه کار می‌کرد—ویکی‌لیکس منبع مستقیم پخش اطلاعات به نیویورک تایمز نبوده است اخبار یاهو
  4. «Secret US Embassy Cables». ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۳ دسامبر ۲۰۱۰. 
  5. شین، اسکات. «Leaked Cables Offer Raw Look at U.S. Diplomacy». اندرو و. لرن. نیویورک تایمز، ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰. 
  6. «Wikileaks 'hacked ahead of secret US document release'». اخبار بی‌بی‌سی، ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰. 
  7. Satter, Raphael G.; Rising, Malin (3 December 2010) WikiLeaks dropped by domain name provider, an آسوشیتد پرس story syndicated by The Charlotte Observer
  8. "CBC News – Politics – Flanagan regrets WikiLeaks assassination remark". Cbc.ca. Retrieved 4 December 2010. 
  9. Gibbs, Robert (29 November 2010). "Press Briefing by Press Secretary Robert Gibbs, 11/29/2010". White House Office of the Press Secretary. "I think it is safe to say that the President was -- it’s an understatement -- not pleased with this information becoming public. As you saw during the presidential campaign and during his time in the White House, open and transparent government is something that the President believes is truly important. But the stealing of classified information and its dissemination is a crime."  Secondary source coverage is extensive, i.e. تایم, یواس‌ای تودی, etc.
  10. افشاگری تازه و جنجال‌انگیز ویکی‌لیکس، دویچه وله فارسی
  11. افشاگری تازه ویکی‌لیکس و واکنش شدید آمریکا، بی‌بی‌سی فارسی
  12. Editor's note: افشای اسناد کابلی، گاردین
  13. Zetter, Kim; Poulsen, Kevin (8 June 2010). "State Department Anxious About Possible Leak of Cables to Wikileaks". Wired. Retrieved 29 November 2010. 
  14. Staff writer (6 June 2010). "Allegations in Wired that we have been sent 260,000 classified US embassy cables are, as far as we can tell, incorrect".. Wikileaks (via توییتر). Retrieved 4 December 2010.
  15. "Cable Viewer". wikileaks.dd19.de. Retrieved 3 December 2010. 
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ Jardin, Xeni (6 July 2010). "US Army: alleged Wikileaks source Manning faces 52 years". Boing Boing. Retrieved 8 July 2010. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ "US soldier charged over Apache Wikileaks video". خبرگزاری فرانسه. ای‌بی‌سی نیوز. 7 July 2010. Retrieved 7 July 2010. 
  18. Poulsen, Kevin; Zetter, Kim (16 June 2010). "Three Weeks After Arrest, Still No Charges In Wikileaks Probe". Wired. Retrieved 17 June 2010. 
  19. Dishneau, David. "Alleged Army whistleblower felt angry and alone". آسوشیتد پرس. ABC news. Retrieved 7 July 2010. 
  20. "US Army Bradley Manning Detailed Charge Sheet". وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (file hosted by Cryptome). 5 July 2010. Retrieved 7 July 2010. 
  21. "WikiLeaks Twitter Status". Wikileaks (via توییتر). 22 November 2010. Retrieved 29 November 2010. 
  22. Petrou, Andrea (22 November 2010). "WikiLeaks Promises Leak 'Seven Times Bigger than Iraq'". TechEye. Retrieved 28 November 2010. 
  23. "Telegraph: WikiLeaks To Release Three Million Secret US Documents". Focus-fen.net. 23 November 2010. Retrieved 28 November 2010. 
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ ۲۴٫۲ "Wikileaks: UK Issues DA-Notice as US Briefs Allies on Fresh Leak". Index on Censorship. 26 November 2010. Retrieved 28 November 2010. 
  25. Calderone, Michael (۲۸ نوامبر ۲۰۱۰). "The Guardian Gave State Dept. Cables to the NY Times" اخبار یاهو. بازیابی در ۵ دسامبر ۲۰۱۰
  26. «WikiLeaks Plans To Release 94 Papers about Pakistan». Iqbal, Anwar (روزنامه داون)، ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۵ دسامبر ۲۰۱۰. 
  27. Details of the UK D-Notice system from dnotice.org.uk
  28. Annual Report 2008-9. Index on Censorship. ۲۰۰۹. 

پیوند به بیرون[ویرایش]