افسردگی پس از زایمان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
افسردگی پس از زایمان نوعی افسردگی که به فاصله کوتاهی پس از زایمان و بیشتر در زنهایی که از ناراحتیهای روانی پیشین رنج میبردهاند، ظاهر میشود.
بیخوابی شدید، بیثباتی خلق و احساس خستگی از علائم شایع آن است. باورهای هذیانی و فکرهای خودکشی و دیگرکشی (نسبت به نوزاد) ممکن است پدید آید. به همین جهت با توجه به در خطر انداختن جان مادر و فرزند ممکن است از فوریتهای پزشکی شمرده شود[۱].
[ویرایش] فاکتورهای ریسک
با این که علل افسردگی پس از زایمان به روشنی مشخص نشده، عوامل تسریعکنندهای که وجود آنها احتمال وقوع بیماری را بالا میبرد شناخته شدهاند. (عدد داخل پرانتز میزان تأثیر عامل را بیان میکند).[۲]
- سابقه افسردگی (۳۸ تا ۳۹)
- اعتماد به نفس پائین (۴۵ تا ۴۷)
- فشار در مراقبت کودک (۴۵ تا ۴۶)
- افسردگی پیش از زایمان (دوران بارداری) (۴۴ تا ۴۶)
- اضطراب پیش از زایمان (۴۱ تا ۴۵)
- زندگی پر فشار (۳۸ تا ۴۰)
- حمایت اجتماعی کم (۳۶ تا ۴۱)
- ارتباط زناشوئی ضعیف (۳۸ تا ۳۹)
- مسائل مربوط به نوزاد (۳۳ تا ۳۴
- افسردگی مادر شدن (۲۵تا ۳۱)
- تجرد (۲۱ تا ۳۵)
- وضعیت اجتماعیاقتصادی ضعیف (۱۹ تا ۲۲)
- حاملگی ناخواسته (۱۴ تا ۱۷)
[ویرایش] منبع
- ↑ هارولد کاپلان و بنیامین سادوک، چکیده روانپزشکی بالینی، نصرتالله پورافکاری، سوم پائیز ۱۳۷۷، تهران: آزاده، ص ۹۹. ISBN 964-90053-2-3
- ↑ Beck, C.T. (2001) Predictors of Postnatal Depression: An Update. Nursing Research, 50, 275–285
