اصهب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اصهب یکی از سه مدعی قدرت در شام در آخر الزمان است. خروج وی هنگامیست که حاکم شام درمیگذرد، و فرزندانش نیز کشته می شوند. در این هنگام مردم شام به زیر سه بیرق ابقع و اصهب و سفیانی گردمیآیند. در نهایت وی از سفیانی شکست میخورد.
ابقع به معنای سرخ و سفید است، و احتمالا اشاره به رنگ پرچم یا پوستومو این مدعی دارد.
[ویرایش] منابع
بحارالانوار جلد 13 باب 29
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون شیعه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
