اصل کیهانشناختی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| نوشتاری از مجموعهی |
| کیهانشناسی فیزیکی |
|---|
 |
|
جهان منبسطشونده
|
|
آینده جهان
|
|
تاریخچه نظریات کیهانشناختی
|
|
دانشمندان
|
|
اثرات اجتماعی
|
در کیهانشناسی، اصل کیهانشناختی اصلی است که روی بسیاری از نظریههای ممکن در کیهانشناسی قیدهای سختی میگذارد. این اصل از رصد کیهان در مقیاسهای بزرگ به دست آمده است و میگوید:
یا به زبان ساده، همه جای جهان در مقیاسهای بزرگ مانند هم است. همگن و همسانگرد بودن جهان ایجاب میکند که زمین جایگاه ویژهای در عالم ندارد (اصل کپرنیکی را ببینید) و در مقیاسهای خیلی بزرگ، جهان یکنواخت است.
منبع[ویرایش]
- John D. Barrow, Frank J. Tipler, John A. Wheeler, The Anthropic Cosmological Principle, Oxford University Press, 1988. ISBN 0-19-282147-4, ISBN 978-0-19-282147-8
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون فیزیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
