اصطلاح (زبان)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از اصطلاح)
اصطلاح سخن یا حرفی است که بر غیر از موضوع اصلی خود دلالت کند. به عنوان نمونه در زبان ترکی استانبولی، اصطلاح «باقالی در دهان داشتن»[۱] کنایهای از طفرهرفتن از رُک حرف خود را زدن است.[۲]
محتویات |
انواع کنایه [ویرایش]
- اصطلاح قریب:عبارت از این که واسطه ای بین معنی حقیقی و مجازی نباشد و یا اندک باشد.
- اصطلاح بعید:آنگاه که واسطه ها بین معنی حقیقی و مجازی زیاد باشد
- اصطلاح تلویح:در لغت به معنی اشاره به دور است و اصطلاحاً به کنایه ای گفته می شود که واسطه های بین آنها دور و بعید باشد.
- اصطلاح رمز:کنایه که در آنها واسطه ها اندک ،اما معنی کنایی چندان آشکار نیست.
- اصطلاح ایماء:کنایه ای که در آن واسطه ها اندک و مقصود گوینده از آن روشن باشد.
چند مثال دیگر [ویرایش]
- خدمت خواهم رسید
- قدم شما روی چشم
- به امید دیدار
- شما را به خدا می سپارم
- دست مریزاد
- زنده باد
- روز خوش
- شب به خیر...
فرمولها در همه جا ودر هر مکالمه یا مکاتبهای استعمال میشوند. نامه نگاری فرمولهای خاص خودش را دارد که هرکس مطابق با سلیقه و دانش خود از آنها بهره میگیرد.
جستارهای وابسته [ویرایش]
پیوند به بیرون [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ آغیزدا باقلا ایسلاتماق
- ↑ «باقالی» در دهان ایران و ترکیه، بیبیسی فارسی
منابع [ویرایش]
- مقدمه داستان نامه بهمنیاری، صص ۲۳ و ۲۴ (که از مجله دبستان شماره اول منطبعه مشهد مقدس نقل و نقد نموده) - تألیف احمد بهمنیار - انتشارات دانشگاه تهران، چاپ سوم ۱۳۸۲ خورشیدی.
