اشتراک زمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در رایانش، اشتراک زمانی (به انگلیسی: Time-sharing) به معنی اشتراک گذاشتن منابع مختلف کامپیوتر در میان چند کاربر با استفاده از تکنیک‌های چند‌برنامه‌ای و چند‌وظیفه‌ای است. اشتراک زمانی در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد و در دهه ۱۹۷۰ به عنوان مدل برجسته رایانش ظاهر شد و نشاندهنده یک پیشرفت عمده تکنولوژیکی در تاریخ رایانش است. تکنیک اشتراک زمانی با اجازه دادن به تعداد زیادی از کاربران برای تعامل با یک رایانه، به طور چشمگیری هزینه ارائه کردن قابلیت‌های محاسباتی را کاهش داد و این امکان برای اشخاص و سازمان‌ها بوجود آمد تا بدون اینکه خودشان صاحب یک کامپیوتر باشند، بتوانند از کامپیوترها استفاده کنند و همچنین اشتراک زمانی، استفاده تعاملی از کامپیوترها و توسعه برنامه‌های تعاملی را ترویج داد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Time-sharing»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳).