اسکندرنامه

برای دیگر کاربردها، اسکندر (ابهام‌زدایی) را ببینید.

مثنوی اسکندرنامه اثر طبع نظامی گنجوی است. این اثر شامل حدود ۱۰٬۵۰۰ بیت، در بحر متقارب مثمن مقصور (یا محذوف) می‌باشد^*[۱] (هموزن شاهنامهٔ فردوسی) که در حدود سال ۵۹۹ ه.ق سروده شده است. نظامی در سرودن این مثنوی از منابع مختلفی که درباره اسکندر مطالب (تاریخی یا داستانی) داشته‌اند استفاده کرده و حتی اشتباهات آنان را نیز در منظومهٔ خویش جای داده است. اسکندر نامه شامل دو بخش است: شرفنامه و اقبالنامه. میرجلال‌الدین کزازی معتقد است اسکندرنامه درباره کورش هخامنشی است.

پانویس

^ فعولن فعولن فعولن فعول (فعل).

منابع

این مقاله شامل بخش‌هایی به قلم محمد معین (درگذشته در ۲۱ تیر ۱۳۵۰) است. حقوق معنوی آن بخش‌ها برای محمد معین محفوظ است.

• فرهنگ فارسی دکتر معین