اسود عنسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبهلة بن کعب بن عوف عنسی ملقب به اسود عنسی اولین کسی است که در زمان محمد مدعی پیامبری شد. او پس از مرگ باذان فرمانده ایرانی یمن که اسلام آورده بود در صنعا ادعای پیامبری کرد و شهر پسر باذان را کشت و همسرش (دخترعموی فیروز دیلمی) را به زنی گرفت. قبایل مذحج و نجران و فرمانروایان حضرموت به او گرویدند. محمد که در آن زمان امکان لشگرکشی یه یمن نداشت دستور داد که اسود را به هر شکل (مخفیانه یا رودررو) بکشند. فیروز دیلمی به همراه قیس بن مکشوح و دادویه از طریق نقبی که با همکاری زن اسود به خانه او زدند او را به قتل رساندند. [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. محمدرضا میرزایی٬ پیامبران دروغین٬ آیه٬ ویژه‌نامه دین و فرهنگ همشهری جوان٬ بهمن ۱۳۸۹ ٬ ص۲۷