استیو جابز
 |
این مقاله برای کسب عنوان «مقاله خوب» نامزد شدهاست. نظر خود را در اینباره، در بخش مربوط به این مقاله در صفحهٔ ویکیپدیا:گزیدن مقالههای خوب/استیو جابز بنویسید. همچنین پیوندی به این زیرصفحه در ویکیپدیا:گزیدن مقالههای خوب ایجاد کنید. شما میتوانید این مقاله را ویرایش کنید؛ ولی تا هنگامی که این بحث در جریان است، این علامت را برندارید. |
| استیو جابز |
|
|---|---|
 استیو جابز در کنفرانس جهانی توسعهدهندگان اپل سال ۲۰۱۰ هنگام معرفی آیفون۴ |
|
| زادروز | ۲۴ فوریه ۱۹۵۵ سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا |
| درگذشت | ۵ اکتبر ۲۰۱۱ (۵۶ سال) پالو آلتو، ایالات متحده آمریکا |
| محل زندگی | سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا |
| ملیت | آمریکایی |
| سالهای فعالیت | ۱۹۷۴-۲۰۱۱ |
| نقشهای برجسته | رئیس و مدیر ارشد اجرایی شرکت اپل و هیات مدیره شرکت والت دیزنی |
| دستمزد | ۱ دلار آمریکا |
| دین | بودایی |
| همسر | لورن پاول |
| فرزندان | ۴ |
| والدین | پل و کلارا |
| خویشاوندان | مونا سیمپسون (خواهر)[۱] |
| گفتاورد | «زمانی که بیست و سه سالم بود، بیش از یک میلیون دلار و زمانی که بیست و دو سالم بود، ده میلیون دلار و زمانی که بیست و پنج سالم شد، بیش از صد میلیون دلار پول داشتم ولی این مساله هیچوقت چندان مهم نبود، چون این کارها را برای پول انجام ندادم.»[۲] |
|
|
|
| امضا |  |
استیون پاول جابز (به انگلیسی: Steven Paul Jobs) (تولد: ۲۴ فوریه ۱۹۵۵ - درگذشت: ۵ اکتبر ۲۰۱۱)[۳] کارآفرین، مخترع، بنیانگذار و مدیر ارشد اجرایی شرکت رایانهای اپل و یکی از چهرههای پیشرو در صنعت رایانه بود. در سال ۱۹۷۶، جابز ۲۱ ساله به همراه دوستش استیو وزنیاک ۲۶ ساله، شرکت رایانهای اپل را تاسیس کردند. اولین رایانهٔ شخصیای که شرکت اپل به بازار معرفی کرد، اپل I نام داشت و پس از آن در سال ۱۹۷۷ اپل II را راهی بازار کرد. در سال ۱۹۸۵ طی یک اختلاف مدیریتی، جابز اپل را ترک کرد و در همان سال شرکت نکست را تاسیس کرد. از مهمترین محصولات شرکت نکست میتوان به "ورک استیشن" اشاره کرد که اولین مرورگر وب بر روی آن ساختهشد. در سال ۱۹۹۶ شرکت اپل، شرکت نکست را به مبلغ ۴۲۹ میلیون دلار خرید. طی این معامله استیو جابز، مجددا به اپل بازگشت. از اتفاقات مهم پس از این مساله در اپل میتوان به پردهبرداری از فروشگاه موسیقی آیتیونز در سال ۲۰۰۳، معرفی آیپاد در سال ۲۰۰۱، آیفون در سال ۲۰۰۷ و آیپد در سال ۲۰۱۰ اشاره کرد. جابز در سال ۱۹۸۶ یک گروه گرافیکی (که بعدها پیکسار نامیدهشد) را از بخش گرافیک کامپیوتر لوکاس فیلم خرید. این شرکت فیلمهای پویانمایی موفقی مانند «داستان اسباببازی»، «زندگی یک حشره»، «داستان اسباببازی ۲»، «شرکت هیولاها»، «در جستجوی نمو» و «شگفتانگیزان» را ساختهاست که همهٔ آنها برندهٔ جوایزی بودهاند. فیلمهای بعدی ساخته شده در این شرکت «ماشینها» (۲۰۰۶)، «راتاتویی» (۲۰۰۷)، «وال-ئی» (۲۰۰۸)، «بالا» (۲۰۰۹)، داستان اسباببازی ۳ (۲۰۱۰) بودند. در سال ۲۰۰۶ شرکت والت دیزنی، شرکت پیکسار را خرید. پس از این معامله جابز به سهامدار اصلی والت دیزنی تبدیل شد و به عضویت هیاتمدیره آن درآمد. در اکتبر ۲۰۰۳ سرطان جابز تشخیص داده شد و در اوت ۲۰۱۱ جابز از سمت مدیرعاملی اپل استعفا داد. تیم کوک، از مدیران ارشد اپل، مدیرعامل شد و جابز به عنوان رییس هیاتمدیره انتخاب شد. استیو جابز در نهایت بر اثر عوارض ناشی از سرطان لوزالمعده، در تاریخ چهارشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۱ در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
محتویات |
سالهای آغازین زندگی
استیو جابز در ۲۴ فوریه سال ۱۹۵۵ در سان فرانسیسکو از مادری به نام خوان کارول شیبل[واژهنامه ۱] و پدری سوری[۴] و مسلمان[۴] به نام عبدالفتاح جان جندلی[واژهنامه ۲] که هردو دانشجو بودند زاده شد.[۵] آن دو در آن زمان هنوز با هم ازدواج نکردهبودند.[۵] هنگامی که استیو به دنیا آمد جندلی و دوستش خوان شیبل که هر دو ۲۳ ساله بودند هیچ شانسی برای بزرگ کردن فرزندشان نداشتند. خوان که از یک خانواده مسیحی محافظهکار بود نمیتوانست خانوادهاش را متقاعد کند که با یک عرب مسلمان ازدواج کند.[۴]
در نهایت استیو که یک عرب آمریکایی بود[۶][۷] توسط پل رینهولد جابز[واژهنامه ۳] (تولد: ۱۹۲۲، مرگ: ۱۹۹۳) و کلارا جابز[واژهنامه ۴] (تولد: ۱۹۲۴، مرگ: ۱۹۸۶) که هر دو آمریکایی بودند،[۴] به فرزندی پذیرفته شد.[۸] هنگامی که از «پدر و مادر خواندهٔ» او سوال شد، جابز با پافشاری پاسخ داد که پل و کلارا جابز «پدر و مادر من بودند». او بعدها در زندگی نامهٔ خود اظهار داشته که "۱٬۰۰۰ درصد آنها پدر و مادر من بودند."[۹] هنگامی که استیو ۵ ساله بود، خانوادهٔ جابز از سان فرانسیسکو به مانتین ویو در کالیفرنیا نقل مکان کردند.[۱۰] بعدها، پل و کلارا دختری به نام پتی را به فرزند خواندگی پذیرفتند.[۱۱] پل جابز که یک مکانیک ماهر کارخانه ساخت لیزر بود،[۱۲] مقدمات ابتدایی الکترونیک و طریقهٔ کار با دستها را به پسرش آموزش داد.[۱۰] کلارا جابز یک حسابدار بود[۱۲] و به استیو خواندن را پیش از رفتن به مدرسه آموخت.[۱۰]
جابز در سال ۱۹۹۵ در پاسخ به این سوال که میخواهد چه چیزهایی را به فرزندانش منتقل کند، چنین گفت: «تنها میخواهم برای آنها به همان خوبی باشم که پدرم برای من بود و در تمام مدت زندگیام نیز به این مساله فکر میکنم.»[۱۳]
پدر و مادر بیولوژیکی جابز، ۱۰ ماه پس از تحویل استیو به پدر و مادر جدیدش، صاحب یک فرزند دیگر به نام مونا شدند. جابز برای اولین بار خواهرش را در سن ۲۷ سالگی ملاقات کرد.[۱۴]
یادگیری
دوران ابتدایی برای استیو خستهکننده بود. معلم کلاس چهارم در موفقیتهای بعدی او نقش زیادی داشت، وی بود که او را با تواناییهایش آشنا کرد، جابز از او هنوز به عنوان یک قدیس یاد میکند. او باعث شد که استیو کلاس پنجم را به صورت جهشی طی کند و دورهٔ ابتدایی را یک سال زودتر به اتمام برساند.[۱۵] استیو همیشه در سخنرانیهای اچپی در پالو آلتو شرکت میکرد و بعدها به استخدام همانجا درآمد و به عنوان کارمندان تابستانی همراه استیو وزنیاک کار میکردند.[۱۱] در سال ۱۹۷۲، جابز از دبیرستان «هومستید»[واژهنامه ۵] در شهر کوپرتینو در کالیفرنیا فارغالتحصیل شد و در کالج رید در شهر پورتلند ایالت اورگن ثبت نام کرد اما بعد از یک نیمسال تحصیلی انصراف داد.[۱۶] در زمستان ۱۹۷۴، او به کالیفرنیا بازگشت و به همراه استیو وزنیاک، حضور در جلسات «انجمن رایانه هومبرو»[واژهنامه ۶] را آغاز کرد. در همین زمان جابز شغلی به عنوان یک تکنسین در شرکت آتاری، سازندهٔ رایانه و دستگاه بازی رایانهای که آن روزها محبوب بود، یافت.[۱۶]
سفر معنوی
استیو در سال ۱۹۷۴ به هند سفر کرد تا با نیم کارولی بابا[واژهنامه ۷] (یک گوروی هندی، درگذشت: ۱۹۷۳) از نزدیک دیدار کند.[۱۷] او همراه دوستش در کالج رید، دانیل کوتکی[واژهنامه ۸] (اولین کارمند شرکت اپل) در جستجوی روشنفکری معنوی بود.[۱۸] وی پس از یک سفر معنوی هفت ماهه، با سری تراشیده و جامهٔ سنتی هندی بر تن، به آمریکا بازگشت.[۱۹]
شغل ابتدایی
جابز پس از بازگشت از هند، به آتاری بازگشت. وظیفهٔ او ساختن یک برد الکترونیکی برای یک بازی شرکت آتاری (به نام Breakout) بود. بر طبق گفتهٔ نولان باشنل (بنیانگذار آتاری) جایزهای ۱۰۰ دلاری به ازای هر تراشهای که در فرآیند طراحی از دستگاه اصلی حذف میشد، داده میشد. استیو که علاقه و دانش اندکی در طراحی مدارهای الکترونیکی داشت، با استیو وزنیاک قول و قراری گذاشت که اگر وزنیاک بتواند مداری با حداقل تعداد تراشهها طراحی کند، جایزهای که از آتاری دریافت میکنند را بین خودشان تقسیم نمایند. این پروژه انجام شد و با وجود حیرت فراوان مسوولین آتاری، وزنیاک توانست که تعداد تراشههای استفاده شده در دستگاه نهایی را ۵۰ عدد کاهش دهد. متاسفانه، وزنیاک طراحی را به حدی فشرده انجام داده بود که تولید دستگاه نهایی بر روی خط مونتاژهای آن دوران ممکن نبود. با وجود این، جابز به وزنیاک گفت که آتاری تنها ۷۰۰ دلار از جایزه را پرداخت کردهاست (در صورتی که تمامی ۵۰۰۰ دلار جایزه پرداخت شده بود) و پیشنهاد کرد که وزنیاک نیمی از آن یعنی ۳۵۰ دلار را برای کاری که انجام داده بود بردارد.[۲۰] وزنیاک ۱۰ سال بعد، از مبلغ واقعی جایزه باخبر شد، وزنیاک گفت که جابز به این پول نیاز داشته و البته خود وزنیاک هم تمایل داشته که این پول را به او بدهد.[۲۱]
زندگی شخصی
فرزند اول جابز «لیزا برنان جابز»[واژهنامه ۹] بود،[۲۲] مادر لیزا، «کریسن برنان»،[واژهنامه ۱۰] نخستین دوست جدی استیو بود. لیزا در حالی در سال ۱۹۷۸ به دنیا آمد که آنها هنوز ازدواج نکرده بودند. جابز تا مدتها پدری لیزا را انکار میکرد، اگرچه بعدها آن را پذیرفت.[۲۳]
در ۱۸ مارس ۱۹۹۱، جابز ۳۶ ساله با «لورن پاول»[واژهنامه ۱۱] که ۲۷ سال سن داشت و در آن زمان دانشجوی رشتهٔ MBA در دانشگاه استنفورد بود، ازدواج کرد. این زوج صاحب سه فرزند به نامهای ریدپاول، ارین سینا و اوه[واژهنامه ۱۲] به ترتیب در سالهای ۱۹۹۵،۱۹۹۱ و ۱۹۹۸ شدند.[۲۴]
در زندگینامهٔ غیرمجاز «بازگشت مجدد استیو جابز»، نویسندهٔ این کتاب - «آلن دویستچمن»[واژهنامه ۱۳] - دربارهٔ دیدارهای عاشقانهٔ جابز با جون بائِز مینویسد. دویستچمن با نقل قول آوردن از الیزابت هولمز[واژهنامه ۱۴] که یکی از دوستان جابز در کالج رید بودهاست، مینویسد: «من اعتقاد داشتم که جابز بیشتر به این دلیل عاشق جون بائز شده که این زن زمانی معشوقهٔ باب دیلن بودهاست.»[۱۱] در کتاب «اسطوره: استیو جابز» نوشتهٔ «جِفری اس. یانگ»[واژهنامه ۱۵] و «ویلیام اِل. سیمون»،[واژهنامه ۱۶] نویسندگان به این مسئله اشاره میکنند که جابز ممکن بود با جون بائز ازدواج کرده باشد اما سن او در آن زمان (۴۱) نشان میدهد که احتمالا آن زوج نمیتوانستند بچه دار شوند.[۱۱]
در سال ۱۹۸۲ میلادی، جابز آپارتمانی در سن رموی نیویورک خرید. او با کمک آی. ام. پی، سالها هزینه کرد که این آپارتمان را که در دو طبقهٔ بالایی بُرج شمالی این مجتمع قرار گرفته، بازسازی کند. اما با تمام این احوال، او و خانوادهاش هرگز به این آپارتمان نرفتند و در نهایت آن را به خوانندهٔ گروه یوتو - بونو - فروختند.[۱۱]
در سال ۱۹۸۴، جابز یک عمارت با معماری مستعمراتی اسپانیایی که ۱۶۰۰ متر مربع وسعت و ۱۴ اتاق خواب داشت را خرید. این عمارت که به خانه جکلینگ[واژهنامه ۱۷] شهرت داشت، به دست جورج واشنگتن اسمیت طراحی شدهبود و در وودساید، کالیفرنیا قرار داشت. جابز ده سال در این عمارت در حالت تقریباً بدون اثاث زندگی کرد.[۱۱]
دیدگاهها
استیو جابز یک گیاهخوار بودایی بود.[۲۵] در کتاب خاطرات آقای جابز گفته میشود که استیو جابز همواره این حس را داشت که زود میمیرد. جابز به جان اسکالی، مدیرعامل پیشین شرکت اپل، در این زمینه گفته بود: «همهٔ ما زمان و فرصت کوتاهی روی زمین داریم. برای همین ما فقط فرصت داریم که یکی دو کار را به انجام برسانیم. هیچ کس نمیداند چه قدر زندگی میکند. من هم نمیدانم. اما احساس میکنم باید تا جوانی هست هرچه میتوانم این فکرها را به انجام برسانم.»[۲۶] او در سال ۲۰۰۵ در سخنان معروفش در دانشگاه استنفورد دیدگاههایش را درباره مرگ و زندگی و کوتاهی عمر به خوبی روشن کرد:
| « | همین که فکر میکنم به زودی میمیرم، مهمترین ابزاری است که کمکم میکند بهترین گزینهها را انتخاب کنم. | » |
جابز برنامههای غذایی مختلفی را مانند رژیم گیاهخواری یا میوهخواری را آزمایش کردهاست. در یکی از این برنامههای غذایی میوهخواری بود، که نام اپل (سیب) را برای شرکتش برگزید. به نظر او این نام «زنده و شوخ و آرامبخش» بود.[۲۸]
جابز از طرفداران گروه بیتلز بود.[۲۹] او در مصاحبهای درباره بیتلز گفتهاست:
| « | مدل من در تجارت بیتلز است. آنها ۴ نفر بودند که مانع انرژی منفی یکدیگر میشدند و یکدیگر را به تعادل میرساندند. عملکرد جمعی آنها بالاتر از جمع تک تک افراد گروه بود. کارهای بزرگ در کسب و کار، نه به واسطه توانمندیهای فردی بلکه با عملکرد تیمی به سرانجام میرسد. | » |
جابز در سال ۲۰۱۰ گفت: ما بیتلز را دوست داریم و مفتخر و هیجان زده هستیم از این که ورود آنها را به آیتیونز خوشآمد بگوییم. راه سخت و پرپیچ و خمی بود که به آن رسیدیم. از بیتلز و ایامآی متشکر هستیم. هماکنون رویایی را که از ۱۰ سال پیش و در زمان آغاز آیتیونز داشتیم، محقق شد.[۳۰]
والتر ایزاکسون در مورد جابز میگوید: یادم میآید در باغچهٔ خانهٔ او نشسته بودیم و داشتیم راجع به خدا حرف میزدیم. استیو گفت: «بعضی وقتها فکر میکنم خدا هست. بعضی وقتها هم میگویم نیست. به نظرم پنجاه پنجاه است. اما از وقتی فهمیدم سرطان دارم بیشتر به خدا فکر میکنم. احساس میکنم دلم میخواهد بیشتر باور داشته باشم که خدا هست. فکر میکنم یک جورهایی میخواهم به خودم بقبولانم که دنیای بعد از مرگ هم هست. یعنی وقتی میمیری همه چیز تمام نمیشود. آن دانشی که انباشتهای... یک جورهایی از بین نمیرود.» اندکی مکث کرد و گفت: «آره. ولی بعضی وقتها هم فکر میکنم زندگی کلید روشن و خاموش دارد. کلید را میزنی و رفتهای.» مکث دوبارهای کرد و گفت: «برای همین هم دوست ندارم دستگاههای اپل کلید خاموش و روشن داشته باشند.»[۳۱] جابز طی مصاحبهای که در سال ۱۹۸۵ انجام داد در بخشی از پاسخ به این سوال که "پول برای تو چه معنایی دارد؟" پاسخ داد که دوست ندارد بعد از مرگش حجم زیادی از اموال به فرزندانش برسد، چرا که باعث تباهی زندگی آنها میشود.[۳۲]
استیو جابز در بخش سوم سخنرانیاش در دانشگاه استنفورد دربارهٔ مرگ گفت: هیچکس دوست ندارد بمیرد. حتی کسانی که دوست دارند به بهشت بروند، دوست ندارند بمیرند تا به بهشت برسند. با این حال مرگ مقصد نهایی همهٔ ماست که کسی تاکنون نتوانسته از آن فرار کند.[۲۷]
کار
بنیانگذاری شرکت کامپیوتری اپل
در سال ۱۹۷۶، وقتی جابز ۲۱ ساله و وزنیاک ۲۶ ساله بود، شرکت رایانهای اپل را در پارکینگ خانوادهٔ جابز، بنیان گذاشتند.[۳۴] اولین رایانهٔ شخصیای که جابز و وزنیاک به بازار معرفی کردند اپل I نام داشت.[۳۵] قیمت این رایانه که در سال ۱۹۷۶ معرفی شد، ۶۶۶ دلار و ۶۶ سنت بود.[۳۶] در سال ۱۹۷۷، جابز و وزنیاک رایانهٔ اپل II را معرفی کردند.[۳۷] در سال ۱۹۸۰، اپل عرضهٔ اولیه سهام (IPO) خود را در بازار بورس ارائه کرد و به سهامی عام تبدیل شد. هنگامی که اپل عمومی شد، سرمایه بیشتری از هر عرضه اولیه سهام، از زمان شرکت خودروسازی فورد در سال ۱۹۵۶ جذب کرد و بلافاصله تعداد افراد بیشتری از هر شرکت دیگری در تاریخ را میلیونر کرد.[۳۸] در همان سال، شرکت اپل، رایانهٔ اپل III را معرفی کرد که این رایانه به دلیل قیمت زیاد و برخی مشکلات سختافزاری با شکست تجاری در بازار مواجه شد.[۳۹] همزمان با رشد اپل، این شرکت جستجویی را برای یافتن مدیران مستعد که بتوانند آن را در مدیریت توسعه و گسترش کمک کنند، آغاز کرد. در سال ۱۹۸۳، جابز با به چالشطلبیدن جان اسکالی که یکی از مدیران پپسی کولا بود، او را تطمیع کرد که بهعنوان مدیر عامل اپل کار کند. جابز به او گفته بود: «میخواهی که باقی زندگیات را به فروختن آب-شکر بگذرانی، یا میخواهی شانس این را داشته باشی که دنیا را عوض کنی؟».[۴۰] در همان سال شرکت اپل، رایانهٔ اپل لیزا را معرفی کرد که با وجود مجهز بودن به واسط گرافیکی کاربر و موشواره از بابت تجاری ناموفق از آب درآمد.[۴۱] یکی از دلایل این عدم موفقیت قیمت گران و کندی آن بود.[۴۱] سال ۱۹۸۴، سال معرفی رایانهٔ مکینتاش بود. این رایانه که به جای واسط خط فرمان، واسط گرافیکی کاربر داشت، مجهز به موشواره نیز بود.[۴۲]
در حالی که جابز یکی از شخصیتهای پبشبرنده و رهبران معنوی اپل بود، منتقدین این مسئله را نیز مطرح کردهاند که او مدیری دمدمی مزاج و شلوغ بودهاست.[۴۳] در سال ۱۹۸۵ بین جابز و اسکالی کشمکش بهوجود آمد. جابز به اسکالی گفت: تو برای اپل و هدایت آن مناسب نیستی. اسکالی هم از مدیران خواست که بین او و جابز یکی را انتخاب کنند. آنها به اتفاق آرا اسکالی را انتخاب کردند. پس جابز از کارش در اپل برکنار شد.[۴۴] جابز در همان سال شرکت نکست را تاسیس کرد.[۴۵]
شرکت نکست
پس از ترک اپل، جابز در سال ۱۹۸۵ با سرمایهٔ ۷ میلیون دلار شرکت رایانهای دیگری را با نام نکست بنیان گذاشت.[۴۵] جابز در سال ۱۹۸۹ کامپیوتر قدرتمند «ورک استیشن»[واژهنامه ۱۸] (به فارسی: ایستگاه کاری) را ساخت. اگرچه شرکت قادر به فروش «ایستگاه کاری» در حجم بالا نشد اما این کامپیوتر دارای یک ویژگی بارز بود. اولین مرورگر وب بر روی آن ساختهشد.[۴۶] نرمافزار کامپیوتر نکست به عنوان مبنای سیستمعامل مکینتاشهای امروزی و آیفون میباشد.[۴۶]
شرکت نکست بعد از هدردادن میلیونها دلار از سرمایه سرمایهگذاران، تولید کامپیوتر را رها میکند و بهجای آن بیشتر بر فروش و توسعهٔ سیستمعامل نکستاستپ[واژهنامه ۱۹] و توسعهٔ فناوری شئگرا تمرکز میکند.[۴۷] نکستاستپ سیستمعاملی بود که برای کامپیوتر نکست بهوجود آمدهبود و بعدها به پلتفورمx86 پورت شد.[۴۸]
جابز معمولاً برای بازاریابی محصولات نکست به حوزههای دانشگاهی و علمی روی میآورد چرا که فناوریهای جدید موجود در این محصولات، بدیع و آزمایشی بوده و هنوز به شکل نهایی و بالغ نرسیده بودند. از این دسته محصولات میتوان به هستهٔ ماک،[واژهنامه ۲۰] تراشهٔ پردازش سیگنال دیجیتال[واژهنامه ۲۱] و پورت اینترنت توکار[واژهنامه ۲۲] اشاره کرد.[۴۹]
رایانهٔ نکستکیوب توسط جابز به عنوان یک کامپیوتر بینشخصی[واژهنامه ۲۳] بهوجود آمد که به نظر او اولین قدم پس از ایجاد کامپیوتر شخصی[واژهنامه ۲۴] است.[۴۹]
تیم برنرز لی مرورگر وب جهانگستر را بر روی کامپیوتر نکست اجراکرد.[۵۰] "Info.cern.ch" اولین آدرس وبگاه و وبسرور در جهان بود که بر روی کامپیوتر نکست در سرن (سازمان اروپایی پژوهشهای هستهای) اجراشد. اولین آدرس صفحه وب "http://info.cern.ch/hypertext/WWW/TheProject.html" بود که در آن به توضیح در مورد پروژه WWW پرداخته شدهبود که بازدیدکنندگان از آن میتوانستند هایپرتکست و جزییات فنی را برای ایجاد صفحات وبشان یاد بگیرند و حتی در مورد نحوه جستجو اطلاعاتشان در وب آشنا شوند.[۵۱]
در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ شرکت اپل، نکست را به مبلغ ۴۲۹ میلیون دلار خرید. طی این معامله استیو جابز، مجددا به اپل بازگشت.[۵۲]
پیکسار و دیزنی
جابز در سال ۱۹۸۶ یک گروه گرافیکی (که بعدها پیکسار نامیدهشد) را از بخش گرافیک کامپیوتر لوکاس فیلم، به قیمت ۱۰ میلیون دلار خرید که ۵ میلیون دلار آن را در شرکت سرمایهگذاری کرد.[۵۳] این شرکت در زمینهٔ پویانمایی رایانهای فعالیت میکند.[۵۴] ادوین کتمول که از سال ۱۹۷۹ نایبرییس این بخش از لوکاس فیلم بود یکی از موسسین و مسئول فنی پیکسار شد. در این زمان حدود ۴۴ نفر در پیکسار استخدام شدند.[۵۵]
این شرکت فیلمهای پویانمایی موفقی مانند «داستان اسباببازی»، «زندگی یک حشره» (۱۹۹۸)، «داستان اسباببازی ۲» (۱۹۹۹)، «شرکت هیولاها» (۲۰۰۱)، «در جستجوی نمو» (۲۰۰۳) و «شگفتانگیزان» (۲۰۰۴) را ساختهاست که همهٔ آنها برندهٔ جوایزی بودهاند. فیلمهای بعدی ساخته شده در این شرکت «ماشینها» (۲۰۰۶)، «راتاتویی» (۲۰۰۷)، «وال-ئی» (۲۰۰۸)، «بالا» (۲۰۰۹)، داستان اسباببازی ۳ (۲۰۱۰) بودند.[۵۶] در جستجوی نمو، شگفتانگیزان، راتاتویی، وال-ئی، بالا و داستان اسباببازی ۳ هر یک جایزهٔ بهترین فیلم پویانمایی را از آکادمی اُسکار را دریافت کردهاند.[۵۶]
در ژانویه ۲۰۰۶ شرکت والتدیزنی اعلام کرد که طی معاملهای به ارزش ۷٫۴ میلیارد دلار در حال خریدن پیکسار است.[۵۸] جابز که تا پیش از این در شرکت پیکسار مدیرعامل و سهامدار عمده با ۵۰٫۱ درصد کل سهام بود، پس از بسته شدن این معامله به بزرگترین سهامدار والت دیزنی با ۷ درصد کل سهام تبدیل شد و به عضویت هیات مدیرهٔ والتدیزنی درآمد.[۵۹] بدین ترتیب سهام جابز از مایکل ایسنر[واژهنامه ۲۵] (مدیر عامل والتدیزنی طی سالهای ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۵) با ۱٫۷ درصد و روی ایی دیزنی[واژهنامه ۲۶] (یکی از اعضای خانواده دیزنی، تولد: ۱۹۳۰، مرگ: ۲۰۰۹) که تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۹ صاحب یک درصد سهام بود، بیشتر شد.[۶۰]
بازگشت به اپل
در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ شرکت اپل، شرکت نکست را به مبلغ ۴۲۹ میلیون دلار خرید. طی این معامله استیو جابز، مجددا به اپل بازگشت.[۵۲] پس از برکناری جیل آملیو در ژوئیه سال ۱۹۹۷، جابز عملا مدیرعامل اپل شد. اما او از پذیرش این سمت به طور دائم خودداری کرد. طی یک تغییر سازمانی در همان ماه، بیشتر اعضای هیات مدیرهٔ اپل تغییر کردند. پس از تشکیل جلسه توسط اعضای هیاتمدیرهٔ جدید، جابز به سمت «مدیر عامل موقت»[واژهنامه ۲۷] منصوب شد.[۶۱] در ماه مارس سال ۱۹۹۸ جابز به منظور تمرکز اپل برای سوددهی، فورا تعدادی از پروژهها مانند نیوتن، سایبر داگ و اپن داک[واژهنامه ۲۸] را لغو کرد.[۶۲] پس از خرید نکست توسط اپل و بازگشت جابز، تکنولوژی نکست، راهش را به سوی محصولات اپل باز کرد. این تکنولوژی به عنوان مبنای توسعه سیستمعامل مک اواس ده، فروشگاه اپل و فروشگاه آیتیونز به کار گرفتهشد.[۶۳] همچنین یکی از محصولاتی که جابز در ابتدای ورودش اقدام به توسعهٔ آن کرد، آیمک بود. یک محصول تجاری که تاکید شرکت بر طراحی را نشان میداد.[۶۳]
استیو جابز در نهایت پس از دو سال و نیم خدمت در اپل، در مک ورلد اکسپو سال ۲۰۰۰، واژهٔ «موقت» را از عنوانش حذف کرد و مدیرعامل دائم شد.[۶۴] از اتفاقات مهم پس از این مساله در اپل میتوان به پردهبرداری از فروشگاه موسیقی آیتیونز در سال ۲۰۰۳،[۶۵] معرفی آیپاد در سال ۲۰۰۱،[۶۶] آیفون در سال ۲۰۰۷[۶۷] و آیپد در سال ۲۰۱۰[۶۸] اشاره کرد.
از نقل قولهای معروف جابز "Real Artists Ship" (به فارسی: هنرمند واقعی ارسال میکند) بود. منظور جابز از این جمله این است که تحویل یک محصول[واژهنامه ۲۹] آنقدر مهم است که ویژگیهای برتر آن اهمیت دارد.[۶۹]
جابز از سال ۱۹۹۷ تا زمان مرگش با دستمزد یک دلار در سال در سمت مدیرعامل برای اپل کار میکرد و سالهای زیادی هیچ پاداشی هم به او تعلق نگرفت. این مساله باعث شد نام او بهعنوان «کم حقوقترین مدیر ارشد عملیاتی» در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت شود. البته در مواردی هم از زحمات او با هدایای ارزشمندی تقدیر شد. نظیر جت تجاری ۹۰ میلیون دلاری گلفاستریم و پرداخت مخارج سفر او. که این مبلغ در سال ۲۰۱۰ حدود ۲۴۸۰۰۰ دلار بود.[۷۰]
جابز برای تواناییهای خارقالعادهاش در بازاریابی و کسب رضایت مشتریان، همزمان تشویق و نقد شدهاست و حتی به این تواناییها، عنوان «حوزهٔ تحریف حقیقت»[واژهنامه ۳۰] دادهاند که مخصوصاً در زمان سخنرانیهای او در مکورلد - آیورلد که با عنوان «استیو نت»[واژهنامه ۳۱] نیر خوانده میشود، بارز میشوند.[۷۱]
در سال ۲۰۰۵ جابز در پاسخ به انتقاداتی پیرامون برنامههای ضعیف شرکت اپل در مورد بازیافت زبالههای الکترونیکی، در همایش سالانهٔ اپل که در آوریل این سال در کوپرتینو برگزار شد، نسبت به این انتقادات مدافعین محیط زیست عکسالعملی تند نشان داد. در این جلسه زمانی که یکی از نمایندگان برنامههای سرمایهگذاری مسئولانهٔ اجتماعی از وی پرسید که به چه دلیل برنامههای شرکت اپل در مورد بازیافت نتوانستهاست به سطح برنامههای شرکتهای دیگر رایانهای چون دل و اچپی برسد، جابز با «مزخرف» خواندن گلایههای مدافعین محیطزیست، منتقد مذکور را از میدان بهدر کرد.[۷۱] با وجود این، چند هفتهٔ بعد، اپل اعلام کرد که آیپادهای خراب که باید بازیافت شوند را به رایگان از طریق فروشگاههای خردهفروشیاش جمعآوری خواهد کرد. جمعیتی فعال در زمینهٔ بازیافت زبالههای الکترونیکی که با نام «Computer TakeBack Campaign» مشهور است، به این تصمیم شرکت اپل با نصب پرچمی به یک هواپیمای در حال پرواز برفراز محل برگزاری مراسم فارغالتحصیلی دانشجویان دانشگاه استانفورد - که سخنران افتتاحیهٔ آن جابز بود - عکسالعمل نشان داد. روی پارچهٔ بسته شده به هواپیما نوشته شده بود: «استیو! بازیگر کوچکی نباش. همهٔ زبالههای الکترونیکی را بازیافت کن!» ("Steve - Don't be a mini-player recycle all e-waste")
جابز در سال ۲۰۰۰ ملاقاتی با لینوس توروالدز داشت و او را به دفتر اپل در کوپرتینو دعوت کرد و قصد داشت تا توروالدز را در اپل به کار بگیرد و او توسعه لینوکس را رها کند. این اتفاق هرگز رخ نداد و توروالدز به پیشنهاد جابز پاسخ منفی داد.[۷۲]
کنارهگیری
در اوت ۲۰۱۱ جابز از سمت مدیرعاملی اپل استعفا داد.[۷۳] تیم کوک، از مدیران ارشد اپل، مدیرعامل شد و جابز به عنوان رییس هیاتمدیره انتخاب شد.[۷۴] پس از استعفای جابز، سهام اپل در عرض تنها چند ساعت به میزان ۵ درصد افت کرد.[۷۵]
کسب و کار
دارایی
جابز صاحب ۵٫۵ میلیون سهام اپل به ارزش ۲٫۱ میلیارد دلار و و ۱۳۸ میلیون سهام دیزنی به ارزش ۴٫۴ میلیارد دلار بود.[۷۶] فوربز در مارس ۲۰۱۱، ثروت جابز را ۸٫۳ میلیارد دلار و قبل از مرگش (در سپتامبر ۲۰۱۱) ۷ میلیارد دلار برآوردکرد و در جایگاه ۳۷امین فرد ثروتمند امریکا قرار گرفت.[۷۷]
سبک مدیریت
.jpg)
استیو جابز خواهان کمال بود.[۷۸] او در سخنرانی خود در مکورلد - آیورلد در ژانویه ۲۰۰۷ در نقل قولی از وین گرتزکی[واژهنامه ۳۲] (بازیکن سابق کانادایی هاکی روی یخ و ملقب به بزرگترین بازیکن هاکی همه دوران) گفت:
| « | جمله قدیمی از وین گرتزکی است که من آن را دوست دارم. «موقع هاکی، من ترجیح میدهم ببینم توپ(هاکی پاک) احتمالا کجا میرود و بر این اساس حرکاتم را تنظیم میکنم، بجای اینکه کورکورانه دنبال توپ بدوم.» و ما همیشه سعی میکنیم تا این را در اپل اجرا کنیم. | » |
مجله فورچون دربارهٔ او گفت که استیو یکی از پیشتازان خودبینی در درهٔ سیلیکون است اگرچه او به تواناییهای خود چندان اعتقادی ندارد.[۸۰] چیزهای زیادی از شخصیت مصر و هجومی او بوجود آمد.[۸۱] تفسیرهایی در مورد شخصیت و خلق و خوی استیو در منابعی چون «قلمرو کوچک»، (از معدود زندگینامههای مجاز جابز) اثر مایک موریتز[واژهنامه ۳۳]، «اسطوره: استیو جابز» نوشته جفری یانگ و ویلیام سیمون و در «بازگشت مجدد» اثر آلن دویستچمن وجود دارد.[۸۱] جابز یکی از هفت رییس خشن و زمخت از دیدگاه فورچون بود.[۸۲] دنل لوین[واژهنامه ۳۴]، شریک استیو، در مورد زمان تاسیس اپل گفت: موفقیتهای بزرگ برای ما غیرقابل باور بود... اما ضعفها غیرقابل تصور بود.[۸۲]
در سال ۲۰۰۵، جابز تمامی کتابهای منتشر شده توسط جان وایلی و پسران را در فروشگاههای اپل در واکنش به چاپ غیر مجاز زندگینامهاش (اسطوره: استیو جابز) تحریم کرد.[۸۳] فلوید نورمن[واژهنامه ۳۵] (یک پویانما که در شرکت والت دیزنی شاغل بود) گفت که جابز در پیکسار سیاست عدم مداخله را در پیش گرفتهبود و هرگز در امور مربوط به فیلمسازها دخالت نمیکرد. او آنقدر باهوش بود که برخلاف بیشتر مدیران ردهبالا، مزاحم هنرمندان نمیشد.[۸۴] جابز جدال لفظی با مایکل دل، مدیرعامل شرکت دل داشت. این اختلاف از زمانی آغاز شد که جابز از دل به خاطر ساخت «جعبههای قهوهای بدون نوآوری» انتقادکرد.[۸۵] در اکتبر ۱۹۹۷ در یک نشست گارتنر، هنگامی که از مایکل دل پرسیده شد که اگر در شرکت کامپیوتری اپل که آن موقع اوضاع خوبی نداشت، به جای جابز مدیرعامل بود چه میکرد؟ او در پاسخ گفت: در شرکت را میبستم و پول سهامداران را پس میدادم.[۸۵] در سال ۲۰۰۶ جابز هنگامی که ارزش بازار[واژهنامه ۳۶] شرکت اپل از شرکت دل پیشی گرفت، طی یک ایمیل به تمامی کارکنان اپل نوشت:
| « | اوضاع نشان میدهد که مایکل دل پیشگوی خوبی نیست. بر مبنای اطلاعات امروز بازار بورس، ارزش سهام اپل از دل بیشتر است. البته سهام بالا و پایین میرود و فردا ممکن است چیزهایی تغییر کند اما من فکر کردم این نکته، امروز ارزش گفتنش را داشت. استیو | » |
جابز بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ عضو هیاتمدیره شرکت گپ بود.[۸۷]
اختراعها
تا اکتبر ۲۰۱۱ جابز به عنوان مخترع اصلی یا شریک در اختراع حدود ۳۴۰ پتنت یا کاربرد پتنت در امریکا حضور داشتهاست. این پتنتها در حوزههای مختلفی همچون رایانه و دستگاههای قابل حمل (شامل لمسی)، اسپیکر، کیبرد و آداپتور تغذیه تا راهپله، گیره، آستین و تسمه دیده میشود.[۸۸][۸۹]
بشر دوستی
به گفته اریک هسلدال[واژهنامه ۳۷] از مجله بیزینسویک[واژهنامه ۳۸] «جابز در مقایسه با بیل گیتس، آنچنان در مورد همکاری در زمینهٔ امور بشردوستانه شناخته شده نیست.»[۹۰] با این حال جابز در سال ۱۹۸۵ میلادی گفت که امور بشردوستانه را به شکل پنهانی انجام میدهد.[۳۲] پس از بازگشت جابز به اپل به عنوان مدیرعامل در سال ۱۹۹۷، او تمام برنامههای بشردوستانه را در ابتدا حذف کرد.[۹۰] یکی از دوستان جابز به نیویورک تایمز گفت: استیو حس میکرد که میتواند توسعه بهتر اپل را انجام دهد تا این که به امور خیریه کمک مالی کند.[۹۱] بعدها تحت مدیریت جابز، اپل عضو طرح محصول قرمز[واژهنامه ۳۹] (تولید نسخههای قرمز از دستگاهها، تا سود حاصل از فروش آنها به امور مبارزه با ایدز در آفریقا اختصاص یابد[۹۲]) شد. اپل با این اقدام، بزرگترین شریک خیریه از ابتدای این حرکت میشد. یکی از موسسین طرح محصول قرمز، بونو (خواننده ایرلندی گروه راک یوتو) پس از دفاع از عملکرد جابز و همسرش در امور خیریه، از قول جابز گفت:
| « | هیچ شانسی بزرگتر از این نیست که زندگی انسانها را نجات داد. | » |
فعالیتهای سیاسی
در سال ۲۰۱۱، در یک مصاحبه با والتر ایزاکسون، جابز بیان کرد که ملاقاتی با رییس جمهور باراک اوباما داشتهاست و از کمبود مهندسین نرمافزار شکایت کردهاست و این که بیش از یک دوره رییس جمهور نخواهد بود. جابز پیشنهاد کرد که باید به هر دانشجوی خارجی که مدرک مهندسی در ایالات متحده آمریکا دریافت میکند، گرین کارت داده شود.[۹۴] بعد از این ملاقات، جابز گفت: «رییس جمهور بسیار باهوش است، با این حال او در مورد این که چرا کارها به درستی انجام نمیشود دلیل میآورد، این من را عصبانی میکند.»[۹۴]
جابز طی دورهٔ عمر خود، به تعدادی از سیاستمداران و برخی نهضتها کمک مالی کرد، از جمله دادن ۲۰۹ هزار دلار به دمکراتها، ۴۵ هزار دلار به برخی فعالیتها و نهضتها که مورد علاقهٔ شخصیاش بودند و ۱۰۰۰ دلار هم به جمهوری خواهان داده بود.[۹۵]
مساله سلامتی
در اکتبر ۲۰۰۳ سرطان جابز تشخیص داده شد.[۹۶] جابز ۴۹ ساله در سال ۲۰۰۴ طی یک ایمیل که آن را از تخت بیمارستان ارسال کرد، به کارمندانش اعلام کرد: «من چند خبر شخصی دارم که نیاز دارم آنها را با شما در میان بگذارم و دوست دارم که آن را مستقیما از خود من بشنوید. من به یک نوع خیلی نادر از سرطان لوزالمعده مبتلا شدهام که به وسیله عمل جراحی قابل درمان است و نیاز به شیمیدرمانی و پرتودرمانی ندارد.»[۹۷] در نهایت در ژوئیه ۲۰۰۴ پس از یک عمل جراحی موفقیت آمیز، تومور از بدن جابز خارج شد.[۹۸] طی دوره غیبت جابز، تیم کوک عهدهدار مسئولیت او بود.[۹۷]
لاغر و نحیف بودن جابز در کنفرانس جهانی توسعهدهندگان اپل در اوت ۲۰۰۶ و ژوئن ۲۰۰۸ و عدم حضورش در مکورلد - آیورلد در سال ۲۰۰۹ حاکی از پیشرفت بیماری او بود.[۹۸]
جابز در مدت درمانش ظاهرا شیمی درمانی و پرتودرمانی نشد.[۹۷][۹۹]
طبق گفته دکتر رمزی امیر[واژهنامه ۴۰] (یک کارشناس سرطان لوزالمعده که در مدرسه پزشکی هاروارد کار میکند) انتخاب درمانهای جایگزین نظیر رژیم غذایی خاص، توسط جابز سبب مرگ زودهنگام غیرمحتومش شد.[۹۶]
والتر ایزاکسون که چند هفته قبل از مرگ جابز در خانهاش با او ملاقات داشت گفت: «جابز که درد زیادی داشت در یک اتاق خواب در طبقه پایین خانه بود و برای بالا رفتن از پلهها بسیار ضعیف شدهبود با این حال هنوز مثل گذشته تیزهوش و خوش مشرب بود.»[۱۰۰] جابز که خود را وقف اپل، شرکتی که خودش آن را ساخت، کردهبود در روز آخری که به عنوان مدیرعامل در دفتر مرکزی اپل خدمت میکرد یک روز کامل کار کرد.[۱۰۰] شواهد نشان میدهد که جابز تا روز قبل از مرگش برای اپل کار میکرد و درگیر مسائل مربوط به محصول بعدی اپل بود.[۱۰۰] در استعفانامهای که جابز به هیاتمدیره اپل فرستاده، آمدهاست:
| « | من همواره به شما گفته بودم اگر روزی بیاید که نتوانم وظایف خود را به عنوان مدیر عامل اپل ایفا کنم، شما نخستین کسانی خواهید بود که از این موضوع مطلع خواهیدشد. متاسفانه چنین روزی فرا رسیدهاست. | » |
استیو جابز در این نامه افزود:
| « | من معتقدم اپل خلاقترین و درخشانترین روزهای خود را پیش رو دارد.[۱۰۱] | » |
درگذشت
استیو جابز در تاریخ چهارشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۱ در سن ۵۶ سالگی درگذشت.[۱۰۳] گواهی فوت جابز نشان میدهد که او حوالی ساعت ۳ بعد از ظهر در خانهاش در پالو آلتو در کالیفرنیا، بر اثر ایست تنفسی ناشی از سرطان لوزالمعده درگذشت.[۱۰۴] جابز پس از برگزاری یک مراسم تدفین کوچک و خصوصی در تاریخ ۷ اکتبر،[۱۰۵] در یک قبرستان عمومی به نام «آلتا مسا مموریال پارک»[واژهنامه ۴۱] در پالو آلتو به خاک سپرده شد.[۱۰۶]
واکنشها پس از مرگ وی
خانواده جابز پس از مرگ او طی بیانیهای چنین اعلام کرد: «استیو در آرامش از دنیا رفت. »[۱۰۷]
مرگ او توسط وبگاه اپل در یک اطلاعیه اعلام شد:
| « | ما عمیقا غمگین هستیم که اعلام کنیم که استیو جابز امروز درگذشت. استعداد، علاقه و انرژی استیو منبع نوآوریهای بی شماری بود که زندگی همه ما را بهبود و غنا بخشید. جهان به خاطر وجود استیو به مراتب بهتر شد. بزرگترین عشق وی، همسرش لورن و خانوادهاش بودند... | » |
پس از مرگ جابز، صفحه اول وبگاه اپل به عکسی سیاه و سفید از وی اختصاص یافت و آدرس ایمیلی نمایش داده شدهبود که عموم مردم بتوانند خاطرات و پیامهای تسلیتشان را به اشتراک بگذارند.[۱۰۲]
اندکی پس از اعلام مرگ جابز، شبکههای ABC، CBS و NBC برنامههای خود را قطع کردند و این خبر را پوشش دادند.[۱۰۹]
روزنامهها از سراسر دنیا این خبر را اعلام کردند و افراد مشهوری چون باراک اوباما،[۱۱۰] دیوید کامرون،[۱۱۱] بیل گیتس،[۱۱۲] استیو وزنیاک،[۱۱۳] اریک اشمیت،[۱۱۴]لری پیج،[۱۱۵] سرگئی برین،[۱۱۵] تیم کوک،[۱۱۴] ادوین کتمول،[۱۱۴] جان لستر[۱۱۴] و... برای درگذشت او بیانیه دادند.
افتخارها
.JPG)
پس از بنیانگذاری اپل، جابز نماد شرکت و صنعتش شد. هنگامی که تایم در سال ۱۹۸۲ میلادی، کامپیوتر را به عنوان «ماشین سال» نامید، این مجله معرفی کاملی از استیو به عنوان «مشهورترین استاد میکرو(الکترونیک)» منتشر کرد.[۱۱۶]
در سال ۱۹۸۵ رییسجمهور رونالد ریگان جایزهٔ ملی تکنولوژی و نوآوری را به استیو جابز و استیو وزنیاک اهدا کرد. (در میان اولین افرادی که موفق به کسب این افتخار شدهاند)[۱۱۷] در نوامبر ۲۰۰۷، جابز به وسیلهٔ مجله فورچون در یک لیست بیستوپنج نفره به عنوان قدرتمندترین فرد و بالاتر از افرادی چون بیل گیتس، روپرت مرداک و اریک اشمیت در تجارت معرفی شد[۱۱۸] و جیمز کالینز[واژهنامه ۴۲] (مولف و سخنران در زمینه تجارت) او را «بتهوون تجارت» خواند.[۱۱۹]
در دسامبر ۲۰۰۷، آرنولد شوارزنگر فرماندار وقت کالیفرنیا و بانوی اول ماریا شرایور، افتخار ورود به «تالار مشاهیر کالیفرنیا» که در موزه تاریخ و زنان و هنر کالیفرنیا واقع است، را نصیب استیو جابز کردند.[۱۲۰]
در اوت سال ۲۰۰۹ میلادی، درنظرسنجی جونیور اچیومنت[واژهنامه ۴۳] (یک سازمان جوانان غیرانتفاعی که در زمینه انتقال تجربیات سازمانها به جوانان فعالیت میکند)، او به عنوان مورد تحسین ترین کارآفرین در میان نوجوانان انتخاب شد.[۱۲۱] در نوامبر ۲۰۰۹، به وسیله مجله فورچون به عنوان «مدیرعامل دهه» انتخاب شد.[۱۲۲] در نوامبر ۲۰۱۰، در رده هفدهم قدرتمندترین افراد جهان از دیدگاه فوربز قرار گرفت.[۱۲۳] در دسامبر ۲۰۱۰، فایننشال تایمز، جابز را به عنوان مرد سال ۲۰۱۰ معرفی کرد.[۱۲۴] هنگام استعفای استیو جابز و پس از مرگش، بارها با عناوین آیندهبین، پیشرو و نابغه معرفی شد.[۱۲۵][۱۲۶][۱۲۷][۱۲۸][۱۲۹] پس از استعفای استیو جابز از مدیرعاملی اپل، نیویورک تایمز، استیو جابز را به عنوان توماس ادیسون و هنری فورد این دوره توصیف کرد.[۱۳۰][۱۳۱] در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱ در بوداپست، شرکت گرافیسافت، اولین مجسمه برنزی استیو جابز را ارائه داد و او را یکی از بزرگترین شخصیتهای عصر مدرن معرفی کرد.[۱۳۲]
در یک نظر سنجی که در سال ۲۰۱۲ از ۱۰۰۰ نوجوان بین سنین ۱۶ تا ۲۵ سال انجام شد تا بزرگترین نوآور کل تاریخ شناخته شود، استیو جابز با کسب ۲۴ درصد آراء، رتبهٔ دوم را پس از توماس ادیسون کسب کرد.[۱۳۳]
در مارس ۲۰۱۲، فورچون، جابز را بزرگترین کارآفرین این دوران نامید و او را آیندهبین، الهامبخش و بااستعداد توصیف کرد.[۱۳۴]
سخنرانیها
کتابها
- استیو جابز : زندگینامه مجاز استیو جابز، نوشته شده توسط والتر ایزاکسون در سال ۲۰۱۱
- اسطوره: استیو جابز: زندگینامه غیرمجاز استیو جابز، نوشته شده توسط جفری یانگ و ویلیام سیمون در سال ۱۹۹۶
- بازگشت مجدد استیو جابز: زندگینامه غیرمجاز استیو جابز، نوشته شده توسط آلن دویستچمن در سال ۲۰۰۱
فیلمها
- جابز: فیلم در حال ساخت با موضوع زندگی استیو جابز
- غارتگران دره سیلیکون: فیلمی با موضوع ساخت اولیت کامپیوتر شخصی در سال ۱۹۹۹
واژهنامه
- ↑ 'Joanne Carole Schieble
- ↑ Abdul Fattah Jandali
- ↑ Paul Reinhold Jobs
- ↑ Clara Jobs
- ↑ Homestead High School
- ↑ Homebrew Computer Club
- ↑ Neem Karoli Baba
- ↑ Daniel Kottke
- ↑ Lisa Brennan-Jobs
- ↑ Chris Ann Brennan
- ↑ Laurene Powell
- ↑ Reed Paul, Erin Sienna and Eve
- ↑ Alan Deutschman
- ↑ Elizabeth Holmes
- ↑ Jeffrey S. Young
- ↑ William L. Simon
- ↑ Jackling House
- ↑ Work Station
- ↑ Nextstep
- ↑ Mach Kernel
- ↑ DSP
- ↑ Built-in
- ↑ Interpersonal
- ↑ Personal
- ↑ Michael Eisner
- ↑ Roy E. Disney
- ↑ Interim Chief Executive
- ↑ Newton, Cyberdog, and OpenDoc
- ↑ Delivering
- ↑ Reality Distortion Field
- ↑ Stevenotes
- ↑ Wayne Gretzky
- ↑ Michael Moritz
- ↑ Dan'l Lewin
- ↑ Floyd Norman
- ↑ Market Capitalization
- ↑ Arik Hesseldahl
- ↑ Bloomberg Businessweek
- ↑ Product Red
- ↑ Ramzi Amir
- ↑ Alta Mesa Memorial
- ↑ James C. Collins
- ↑ Junior Achievement
پانویس
- ↑ MONA SIMPSON. «A Sister’s Eulogy for Steve Jobs» (انگلیسی). nytimes، ۳۰ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve at Home» (انگلیسی). allaboutstevejobs.com. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۸ فوریه ۲۰۱۲.
- ↑ «Timeline» (انگلیسی). allaboutstevejobs.com. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Shirin Sadeghi. «Steve Jobs Was an Arab American» (انگلیسی). newamericamedia.org، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ Ropafadzo Mapimhidze. «Tributes for Apple 'visionary' Steve Jobs» (انگلیسی). bbc، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs Was an Arab American» (انگلیسی). NewAmericaMedia، اکتبر ۲۰۱۱. بازبینیشده در ۶ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «قویترین و معروفترین عرب دنیا کیست؛ بشار اسد، قذافی یا استیو جابز؟» (فارسی). آفتاب نیوز، مهر ۱۳۹۰. بازبینیشده در ۶ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «What is the story about Paul and Clara Jobs, Steve Jobs' adoptive parents?». quora. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۴ نوامبر ۲۰۱۱.
- ↑ Ropafadzo Mapimhidze. «Why do hurt people hurt other people?» (انگلیسی). newsday، ۱۱ آوریل ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ Daniel Morrow, Executive Director. «steve jobs» (انگلیسی). americanhistory، ۲۰ آوریل ۲۰۰۵. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۷ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ ۱۱٫۳ ۱۱٫۴ ۱۱٫۵ ۱۱٫۶ «Steve Paul Jobs: Personal Life» (انگلیسی). onlinecnnnews. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ MAUREEN DOWD. «Prospero’s Tempestuous Family» (انگلیسی). nytimes، ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «people» (انگلیسی). People magazine، ۷ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۹ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «7 little-known facts about Steve Jobs» (انگلیسی). theweek، ۷ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Youth» (انگلیسی). allaboutstevejobs. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ «Biography of Steve Jobs» (انگلیسی). www.stevejobs.info. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «What really shaped Steve Jobs' view of India - Realms of intuition or the pains of Delhi belly?» (انگلیسی). economictimes، ۲۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Shashank Chouhan. «India visit gave a vision to Steve Jobs» (انگلیسی). indiatoday، ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۸ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Andrews, Amanda. «"Steve Jobs, Apple's iGod: Profile"» (انگلیسی). telegraph، ۱۴ ژانویه ۲۰۰۹. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Investing Value - Business Profile» (انگلیسی). بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Wozniak on Apple, Steve Jobs and the Value of a Good Prank» (انگلیسی). knowledge.wharton، ۲۰ فوریه ۲۰۰۸. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «The Kids of Business Icons: Lisa Brennan-Jobs» (انگلیسی). ۳۱ اوت ۲۰۱۰. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Preparing for the future» (انگلیسی). allaboutstevejobs. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Linzmayer, Owen. «Apple Confidential 2.0: The Definitive History of the World's Most Colorful Company» (انگلیسی). books.google، ۲۰۰۴.
- ↑ Peter Elkind. «The trouble with Steve Jobs» (انگلیسی). money.cnn.com، ۵ مارس ۲۰۰۸. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Christina Bonnington. «Steve Jobs Bio: Its 6 Most Surprising Reveals» (انگلیسی). wired، ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ Steve Jobs. «'You've got to find what you love,' Jobs says» (انگلیسی). news.stanford، ۱۴ ژوئن ۲۰۰۵. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ «"Steve Jobs bio says Apple CEO abhorred 'corrupt' execs"» (انگلیسی). CBC News، ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ perrya. «Steve Jobs, Apple and The Beatles» (انگلیسی). perrya.hubpages. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۲ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «The Beatles Now on iTunes» (انگلیسی). apple، ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ Larry Dignan. «Steve Jobs: In the end, he didn't like the off switch» (انگلیسی). zdnet، ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ «Steve Jobs Interview in Playboy (1985)» (انگلیسی). redmondpie، ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «A Historical Tour of Silicon Valley» (انگلیسی). scaruffi، ۲۰۰۹. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۴ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Owen W. Linzmayer. «"Apple Confidential: The Real Story of Apple Computer, Inc."» (انگلیسی). denverpost، ۱۹۹۹. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ Mary Bellis. «The History of Apple Computers» (انگلیسی). About.com. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Apple 1» (انگلیسی). oldcomputers.net. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Jeremy Reimer. «Total share: 30 years of personal computer market share figures» (انگلیسی). arstechnica. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۱ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «Interview: Steve Wozniak, Co-Founder, Apple Computer» (انگلیسی). foundersatwork. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «Apple III» (انگلیسی). vectronicsappleworld. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «His Opportunity to Change the World» (انگلیسی). actsweb. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ «Top 10 Apple products which flopped» (انگلیسی). newlaunches. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «Chronology of Apple Computer Personal Computers» (انگلیسی). ۹ نوامبر ۲۰۱۰. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ «beginning of apple» (انگلیسی). books.google.
- ↑ Chris Seibold. «May 24, 1985: Jobs Fails to Oust Sculley» (انگلیسی). applematters، ۲۴ مه ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
- ↑ ۴۵٫۰ ۴۵٫۱ «iR.I.P: Steven Paul “Steve” Jobs 1955 –2011» (انگلیسی). eastlinemarketing. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ «Steve Jobs: 10 Products that Define this Tech Legend» (انگلیسی). inventionsdiscoveries. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۴ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Gary Wolf. «Steve Jobs: The Next Insanely Great Thing» (انگلیسی). wired. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «OPENSTEP ۴٫۲, Intel version» (انگلیسی). toastytech.com. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۴۹٫۰ ۴۹٫۱ «Dot Com Entrepreneurs» (انگلیسی). Start Your Business Magazine. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «Tim Berners-Lee's original World Wide Web browser» (انگلیسی). info.cern. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۶ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «The website of the world's first-ever web server» (انگلیسی). info.cern، مارج ۲۰۰۹. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۶ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۵۲٫۰ ۵۲٫۱ ammar. «Mac OS X Turns 10 tomorrow» (انگلیسی). Smash iPhone، ۲۳ مارس ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۱.
- ↑ «History Pixar Founding Documents» (انگلیسی). alvyray. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۶ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Bunk, Matthew. «Sale unlikely to change Pixar culture» (انگلیسی). Inside Bay Area، ۱ ژانویه ۲۰۰۶. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «history» (انگلیسی). pixar. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲.
- ↑ ۵۶٫۰ ۵۶٫۱ «Pixar Awards» (انگلیسی). Pixar. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ Maximilian Schönherr. «Interview conducted by Maximilian Schönherr for German Public Radio at NeXT» (انگلیسی). ۲۷ مارس ۲۰۰۵.
- ↑ Paul R. La Monica. «Disney buys Pixar» (انگلیسی). money.cnn، ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Farewell Steve Jobs» (انگلیسی). 256news، ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Stryker. «Steve Jobs, 1955 – 2011» (انگلیسی). splashnology. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Apple Formally Names Jobs as Interim Chief» (انگلیسی). nytimes، ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۷. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Apple 'S Change» (انگلیسی). oppapers. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۶۳٫۰ ۶۳٫۱ «Homage to Steve Jobs - A Pioneer of Function and Form» (انگلیسی). wipo، دسامبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Henry Norr. «MACWORLD EXPO Permanent Jobs Apple CEO finally drops `interim' from title» (انگلیسی). ۶ ژانویه ۲۰۰۰. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «iTunes Store Top Music Retailer in the US» (انگلیسی). apple، ۳ آوریل ۲۰۰۸. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Sean P. Aune. «A Look Back At The Introduction Of the iPod» (انگلیسی). technobuffalo، ۱۲ آوریل ۲۰۱۰. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Mathew Honan. «Apple unveils iPhone» (انگلیسی). macworld، ۹ ژانویه ۲۰۰۷. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «iPad Available in US on April 3» (انگلیسی). apple. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs’ Legacy: Real Artists Ship» (انگلیسی). onleadingwell، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Awais Imran. «Steve Jobs Annual Salary At Apple (1997-2011) Was Less Than Yours» (انگلیسی). redmondpie، ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۷۱٫۰ ۷۱٫۱ ۷۱٫۲ «100 Most Influential People of All Times (Mobi History)» (انگلیسی). books.google.
- ↑ «Linus Torvalds: The King of Geeks» (انگلیسی). wired، ۲۰ مارس ۲۰۱۲. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۵ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs Resigns As CEO Of Apple» (انگلیسی). techcrunch، ۲۴ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs Resigns as CEO of Apple» (انگلیسی). apple، ۲۴ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Chris Smith. «Steve Jobs resignation sees Apple stock tumble» (انگلیسی). techradar، ۲۵ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ SUSANNA KIM. «Future of Steve Jobs' $6.7 Billion Wealth Likely to Remain as Private As He Was» (انگلیسی). abcnews، ۷ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs» (انگلیسی). forbes. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «7.30 – ABC» (انگلیسی). abc.net.au. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «Live from Macworld 2007: Steve Jobs keynote» (انگلیسی). engadget.com، ۹ ژانویه ۲۰۰۷. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «Steve Jobs' bad bet» (انگلیسی). money.cnn.com، ۹ مارس ۲۰۰۷. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۸۱٫۰ ۸۱٫۱ MobileReference. «100 Most Influential People of All Times» (انگلیسی). books.google.
- ↑ ۸۲٫۰ ۸۲٫۱ «AMERICA'S TOUGHEST BOSSES In an era of endless restructuring, cutting heads like Robespierre on a rampage is just average. These leaders inflict pain by messing with your mind as well. Here's what they're like to work for.» (انگلیسی). money.cnn.com، ۱۸ اکتبر۱۹۹۳. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ KATIE HAFNER. «Steve Jobs's Review of His Biography: Ban It» (انگلیسی). nytimes، ۳۰ آوریل ۲۰۰۵. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۹ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs: A Tough Act to Follow» (انگلیسی). jimhillmedia.com، ۱۹ ژانویه ۲۰۰۹. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۸۵٫۰ ۸۵٫۱ Charles Cooper. «If Apple can go home again, why not Dell?» (انگلیسی). cnet، ۹ مه ۲۰۰۸. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ JOHN MARKOFF. «Michael Dell Should Eat His Words, Apple Chief Suggests» (انگلیسی). nytimes، ۱۶ ژانویه ۲۰۰۶. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Michael Liedtke. «Steve Jobs resigns from Gap’s board» (انگلیسی). berkeleydailyplanet، ۵ اکتبر ۲۰۰۲. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «IN/jobs AND AN/apple: 32 applications.» (انگلیسی). US patent and trademark office. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs Patent» (انگلیسی). scribd. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۹۰٫۰ ۹۰٫۱ Amit Chahar. «Steve Jobs – An artist who changed the world» (انگلیسی). youngblah، ۲۹ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs' philanthropy: Did he give anonymously or not at all?» (انگلیسی). deseretnews، ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «two of many ways you can fight AIDS» (انگلیسی). apple. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Bono Defends Steve Jobs After Criticism About Apple Ex-CEO’s Philanthropy» (انگلیسی). bloomberg، ۲ سپتامبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۸ ژانویه ۲۰۱۱.
- ↑ ۹۴٫۰ ۹۴٫۱ Andrew S. Ross. «"Steve Jobs bio sheds light on Obama relationship"» (انگلیسی). sfgate. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ «"Steve Job's Federal Campaign Contribution Report"» (انگلیسی). Newsmeat، ۱۹ نوامبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ ۹۶٫۰ ۹۶٫۱ Graham Smith. «Steve Jobs doomed himself by shunning conventional medicine until too late, claims Harvard expert» (انگلیسی). dailymail، ۱۴ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۹۷٫۰ ۹۷٫۱ ۹۷٫۲ Evangelista, Benny. «"Apple's Jobs has cancerous tumor removed"» (انگلیسی). sfgate، ۲ اوت ۲۰۰۴. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۹۸٫۰ ۹۸٫۱ By DAN CHILDS and KEVIN DOLAK. «Steve Jobs' Pancreatic Cancer: A Timeline» (انگلیسی). abcnews، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Elmer, Philip. «Why does Steve Jobs look so thin?» (انگلیسی). tech.fortune.cnn، ۱۳ ژوئن ۲۰۰۸. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۰۰٫۰ ۱۰۰٫۱ ۱۰۰٫۲ Katie Marsal. «Steve Jobs worked on Apple's 'next product' the day before he died» (انگلیسی). appleinsider، ۱۹ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Letter from Steve Jobs» (انگلیسی). apple، ۲۴ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۰۲٫۰ ۱۰۲٫۱ Julianne Pepitone. «Steve Jobs: The homepage tributes» (انگلیسی). money.cnn، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ NED POTTER (@NedPotterABC) , COLLEEN CURRY and MICHAEL S. JAMES (@bymsj). «Steve Jobs Dies: Apple Chief Made Early Personal Computer, Created iPad, iPod, iPhone» (انگلیسی). abcnews، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Karen Gullo. «Steve Jobs Died at Home of Respiratory Arrest Related to Pancreatic Cancer» (انگلیسی). bloomberg، ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Jeff Chiu. «Steve Jobs’ Funeral Takes Place» (انگلیسی). abcnews، ۷ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Michael S. James. «Steve Jobs Died of Respiratory Arrest Amid Pancreatic Tumor» (انگلیسی). abcnews، ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Steven Paul Jobs, 1955-2011» (انگلیسی). online.wsj، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ «Statement by Apple’s Board of Directors» (انگلیسی). apple، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «NBC Special Report - Steve Jobs Has Passed Away» (انگلیسی). youtube، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «"Statement by the President on the Passing of Steve Jobs"» (انگلیسی). whitehouse، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «"The Prime Minister has spoken of the 'tremendous legacy' left by Steve Jobs.» (انگلیسی). number10، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ «Remembering Steve Jobs» (انگلیسی). number10، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ Rachel Metz. «Industry Icon's Unique Legacy At iPhone Firm» (انگلیسی). usatoday، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ ۱۱۴٫۰ ۱۱۴٫۱ ۱۱۴٫۲ ۱۱۴٫۳ «Apple: Steve Jobs Has Died» (انگلیسی). techland.time، ۵ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۷ ژانویه ۲۰۱۱.
- ↑ ۱۱۵٫۰ ۱۱۵٫۱ Ben Parr. «Google Founders: Steve Jobs Was an Inspiration» (انگلیسی). mashable، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۲۶ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Frederic Golden. «Other Maestros of the Micro» (انگلیسی). time، ۳ ژانویه ۲۰۰۳. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «The National Medal of Technology and Innovation Recipients» (انگلیسی). Uspto. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «25 most powerful people in business» (انگلیسی). money.cnn، ۲۷ نوامبر ۲۰۰۷. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Brent Schlender. «The power of Steve Jobs» (انگلیسی). money.cnn، ۲۷ نوامبر ۲۰۰۷. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Inductees of the California Hall of Fame» (انگلیسی). The California Museum. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «Steve Jobs bigger than Oprah» (انگلیسی) (PDF). ja.org. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ Adam Lashinsky. «How Apple's imperious, brilliant CEO transformed American business» (انگلیسی). CNNMoney.com، ۵ نوامبر ۲۰۰۹. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «The World's Most Powerful People» (انگلیسی). Forbes. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ Brian Osborne. «The Financial Times names Steve Jobs 2010 Person of the Year» (انگلیسی). geek. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ Richard roEper. «Steve Jobs’ impact goes far beyond phones, computers» (انگلیسی). suntimes، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs» (انگلیسی). telegraph، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «"Leading article: The sad loss of one of a kind"» (انگلیسی). independent، ۷ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs: A genius to the end» (انگلیسی). mg، ۷ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ Katherine Rushton. «"Apple: can the company continue the magic of Steve Jobs?» (انگلیسی). telegraph، ۶ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ «Where Some Earn Enmity, Jobs Won Affection» (انگلیسی). The New York Times، ۲۵ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «What Makes Steve Jobs Great» (انگلیسی). The New York Times، ۲۶ اوت ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Steve Jobs statue unveiled in Hungary science park» (انگلیسی). globalpost، ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ «Thomas Edison, Steve Jobs top young adult list of greatest innovators» (انگلیسی). Los Angeles Times، ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Fortune Names Steve Jobs “Greatest Entrepreneur Of Our Time» (انگلیسی). everythingicafe، ۲۶ مارس ۲۰۱۲. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۳ مه ۲۰۱۲.
پیوند به بیرون
- سخنرانی استیو جابز در جشن فارغ التحصیلی دانشجویان دانشگاه استانفورد، ۱۲ ژوئن ۲۰۰۵ (نقل شده در نشریهٔ برخط «گزارش استانفورد» در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۵). جابز در مورد سه تجربه صحبت میکند و چگونه بر سختیها و موانع پیروز شدهاست.
گفتگوها
- Smithsonian Institution Oral History Interview (PDF) — April 20, 1995
- Wired: The Next insanely Great Thing — February 1996
- BusinessWeek: The Seed of Apple's Innovation — October 12, 2004
نگارهها
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به استیو جابز در ویکیگفتاورد موجود است. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ استیو جابز موجود است. |
 |
اخبار مرتبط در ویکیخبر: استیو جابز از سمت خود کناره گیری کرد |
|
اخبار مرتبط در ویکیخبر: استیو جابز در سن ۵۶ سالگی درگذشت |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||
- استیو جابز
- آمریکاییهای آلمانیتبار
- آمریکاییهای سوریهایتبار
- آمریکاییهایی که به فرزندی پذیرفته شدهاند
- اپل
- افراد مرتبط با والت دیزنی
- اهالی آمریکا
- بشردوستان آمریکایی
- پیشگامان رایانه
- درگذشتگان ۲۰۱۱ (میلادی)
- درگذشتگان آمریکا
- دریافتکنندگان مدال ملی فناوری
- زادگان ۱۹۵۵ (میلادی)
- کارآفرینان اهل آمریکا
- کارمندان شرکت اپل
- گیاهخواران اهل آمریکا
- مخترعان اهل آمریکا
- مدیران ارشد آمریکایی
- مدیران شرکت اپل
- مرگ بر اثر سرطان در کالیفرنیا
- میلیاردرهای آمریکایی
- هیاتمدیره اپل
