خودارضایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خودارضایی یک زن با استفاده از آلت مصنوعی

خود ارضایی یک مرد

خودارضایی یا جَلْق زدن (همچنین اِستِمناء برای مردان و اِستِرجاز^{[نیازمند منبع]} یا استِشهاء ^[۱]برای زنان) از روش‌های ارضای میل جنسی است، این عمل با انگیزش و تحریک اندام جنسی شخص از سوی خودش و یا آلات مصنوعی و ابزارهای ماشینی نیز که آمیزش جنسی را همانندسازی می‌کنند، انجام می‌گیرد و معمولا انجام آن تا رسیدن به اوج لذت جنسی ادامه پیدا می‌کند که در مردان همراه با بیرون پاشیدن منی و در زنان بصورت اسپاسم (سفتی عضلانی) همراه با لذت شدید در ناحیهٔ مهبل می‌باشد. ^[۲] جلق‌زدن را عموماً انجام این عمل توسط خود شخص در نظر میگیرند اما تحریک آلت توسط فردی دیگر البته بدون آمیزش جنسی (معمولاً با دست) را نیز جلق‌زدن گویند.^[۳]

فهرست مندرجات ۱ دلایل خودارضایی ۲ عوارض خودارضایی ۳ روش‌ها ۴ خودارضایی از نظر ادیان ۴.۱ اسلام ۴.۲ دین بهائی ۴.۳ تائویسم ۴.۴ مسیحیت ۴.۵ یهودیت ۵ خودارضایی در متون ادبی ۶ منابع ۷ سایر منابع

[ویرایش] دلایل خودارضایی

علاوه بر احساس لذت جنسی، خودارضایی برای رهایی از تنش‌های جنسی به‌خصوص در زمانی که شریک جنسی در دسترس نیست انجام می‌شود. خودارضایی گاهی به منظور رفع اضطراب و رسیدن به آرامش صورت می‌گیرد. در نوجوانان گاهی خودارضایی با هدف کنجکاوی در خصوص دستگاه‌های تناسلی اجرا می‌شود. خودارضایی همچنین گاهی با هدف پیشگیری از انتقال بیماری‌های مقاربتی و همچنین پیشگیری از بارداری صورت می‌گیرد. گاهی در برخی نارسایی‌های جنسی توسط پزشک نیز استمناء تجویز می‌شود.^{[۲] [۴]}

[ویرایش] عوارض خودارضایی

در گذشته خودارضایی گونه‌ای از انحراف جنسی و ذهنی تلقی می‌شد. حتی هنوز علی‌رغم این که بسیاری از پزشکان بارها بر بی‌ضرری خودارضایی -در حد معقول- تأکید داشته‌اند٬ این باور ریشه‌دار که خودارضایی باعث عوارضی همچون سیاهی افتادن دور چشمها٬ قوس کمر٬ کوری٬ سکتهٔ قلبی٬ مشکلات جنسی٬ یا لرزش دست می‌شود در میان بسیاری از عوام، خصوصاً پیروان سرسخت مذاهب، شایع است.^[۵]اما امروزه متخصصان، خودارضایی را گونه‌ای از فعالیت جنسی می‌دانند که طبیعی، سالم، مطلوب و امن است. تنها هنگامی خودارضایی می‌تواند مشکل‌ساز شود که فرد را از برقراری رابطهٔ با شریک جنسی‌اش باز دارد یا این عمل باعث اختلالات رفتاری در شخص گردد.^[۲]

بنا بر نظر اکثریت پزشکان و بر خلاف باور عموم، از لحاظ پزشکی خودارضایی چه در مردان چه در زنان، در صورت میانه‌روی هیچ عارضهٔ خاصی در بدن ایجاد نمی‌کند و می‌تواند نوعی از رفتار جنسی فرد محسوب شود و به حفظ سلامت جنسی انسان کمک کند.^{[۶] [۲]} خودارضایی در ریزش مو، به وجود آمدن آکنه و ضعف منی و نطفه شخص بی‌تاثیر است.^[۷] همچنین استمناء در ظاهر فرد تاثیرگذار نیست.^[۴] خودارضایی همچنین به خودی خود هیچ مشکل روانی و ذهنی ایجاد نمی‌کند. ^[۸] خودارضایی در ضعف بینایی و بطور کلی تحلیل قوای جسمانی هیچ نقشی ندارد.^[۹]

خودارضایی در اکثر زنان باعث کاهش فشارهای عصبی قبل از قاعدگی می‌شود. علاوه بر آن خودارضایی در زنان می‌تواند در اینکه چطور به ارگاسم برسند کمک کند. در مردان این عمل با افزایش زمان انزال و کنترل بیشتر آن، در رابطهٔ جنسی مفید خواهد بود.^[۴]

البته زیاده‌روی بیش از حد در استمناء (۲۰ ^[۱۰] بار در ماه یا بیشتر) می‌تواند در مردان از عوامل سرطان پروستات در آینده محسوب شود.^{[۱۱] [۱۲]} اما از طرفی استمناء مرتب خصوصاً در سنین بالای ۵۰ سال ^[۱۰] بخاطر دفع عوامل بیماری‌زا از داخل پروستات از بروز این بیماری پیشگیری می‌کند.^[۱۳]

[ویرایش] روش‌ها

در مردان
گرچه روش انجام خودارضایی فرد به فرد متفاوت است اما عموماً با در دست نگه داشتن آلت (کیر) بصورت تقریباً محکم در دست و حرکت دست به سمت جلو و عقب و گاهاً همراه با خیال‌پردازی انجام می‌شود. تمرکز بیشتر روی کلاهک کیر وسرعت حرکت دست، سرعت رسیدن به ارگاسم را افزایش می‌دهد. برای افزایش لذت و همچنین برای کاهش اصطکاک معمولاً از مایعات یا آب دهان (بزاق) استفاده می‌شود. ^[۱۴]

در زنان
در زنان خودارضایی اغلب از طریق مالش چوچوله و لب‌های فرج انجام می‌شود. همچنین فرو کردن جسم خارجی در مهبل، تحریک سینه‌ها و نقطهٔ جی از طریق مالش، فشار، کشش عضلانی و خیال‌پردازی نیز می‌تواند در کنار هم بکار گرفته شود. ^[۱۵] خودارضایی از طریق تحریک چوچوله از طریق گذاشتن انگشت روی چوچوله یا قرار دادن چوچوله بین انگشت اشاره و شصت و حرکت چرخشی آن یا سایر حرکات دست یا استفاده از دو دست: یک دست برای تحریک مهبل، مقعد یا سینه‌ها و دست دیگر برای تحریک چوچوله و همچنین تحریک نقطهٔ جی می‌تواند انجام شود. استفاده از جریان فشار آب بر روی چوچوله در حمام نیز یکی از روش‌های مرسوم خودارضایی در زنان است. ^[۱۶]

[ویرایش] خودارضایی از نظر ادیان

[ویرایش] اسلام

دیدگاه اهل سنت: اهل سنت نظرات متفاوتی را در مورد خودارضایی دارند. برخی آن را در تمام اشکال و موارد حرام می‌دانند، برخی در مواردی آن را مجاز می‌شمارند و برخی آن را مکروه می‌دانند.^[۱۷]

دیدگاه شیعیان: از نظر شیعیان خودارضایی به طور کامل و در تمام اشکال آن حرام می‌باشد. حتی به اعتقاد برخی مراجع دینی، خودارضایی از «گناهان کبیره‌» است.^{[۱۸] [۱۹][۲۰]} با این حال بنا بر فتوای اکثر مراجع اگر استمنا به دست همسر شخص انجام شود گناه به حساب نمی‌آید. ^[۲۱]

[ویرایش] دین بهائی

[ویرایش] تائویسم

در آیین تائویسم، مردان از خودارضایی منع شده‌ند. زیرا با اعتقاد به منابع انرژی در شکم تحتانی، استمنا بدن را از انرژی تخلیه و مانع از ادامه‌ی حیات هارمونیک می‌شود. همچنین بر پایه دستورات این آئین، خودارضایی زنان باعث کاهش طول عمر و امراض لاعلاج در آنان می‌شود.^[۱۷]

[ویرایش] مسیحیت

دیدگاه کاتولیک‌ها: از نظر کلیسای کاتولیک، در پاره‌ای موارد، برای شناخت بدن و احساسات جنسی، آن را مجاز می‌شمارند.^[۱۷]

دیدگاه پروتستان‌ها: به عقیده‌ی پروتستان‌ها، خودارضایی یک سیر طبیعی از سیکل جنسی افراد است و این امر مانع از روابط جنسی «غیرمجاز» (از نظر کلیسای پروتستان) مانند همجنس‌گرایی می‌شود.^[۱۷]

[ویرایش] یهودیت

خودارضایی در شریعت یهود، به طور کامل منع نمی‌شود و عملی توأم با سلامتی و نشاط‌آوری تلقی می‌گردد؛ اما در برخی شاخه‌های مذهبی، آن خودارضایی جنس مذکر ممنوع است.^[۱۷]

[ویرایش] خودارضایی در متون ادبی

در ادبیات فارسی، استمنا دستمایهٔ هزل‌گویی شده‌است، چنان که عبید زاکانی ترجیع‌بندی در هفت‌بند با بیت ترجیع «جلق می‌زن که جلق خوش باشد/جلق در زیر دلق خوش باشد» سروده‌است.^[۲۲] همو در رسالهٔ تعریفات جلق را «دستگیر مفلسان» خوانده‌است و در پند سی‌وسوم رسالهٔ صدپند گفته‌است: «جلق‌زنی را به از غرزنی دانید.»^[۲۳] گاه در هزل‌های شاعران استمنا به عنوان گزینهٔ سوم —دوگزینهٔ دیگر جماع از پس و جماع از پیش است — مطرح است. زمانی بهترین گزینه دانسته می‌شود: «جوانا برو جلق زن گوش دار / سخن‌های پیران مشکین نفَس//کُس و کون مگا کآن و این هر زمان/بگندد ز پیش و ببوید ز پس»^[۲۴] و گاه از روی ناچاری‌است: «کس و کون چون به دست می‌ناید/جلق بر هردو اختیار کنیم».^[۲۵] گاه نیز در مطلوبی گزینهٔ دوم است. چنان که ایرج میرزا در عارف‌نامه در مذمت لواط می‌گوید: «بوَد کون‌کردن اندر رای کُس‌کُن / چو جلقی لیک جلقِ با تعفّن»^[۲۶] سعدی نیز ضمن حکایتی در هزلیات از قول مردکی که آب پشت به دشت می‌ریخت گفته‌است: «باری چو گناهکار می‌باید بود/هم در کف پاک، به که در کون پلشت»

از مفاهیم تکرارشونده در ادبیات هزلی، جلق‌زدن به یاد یار است. عبید در رسالهٔ تعریفات در تعریف نعم‌الجنه چنین گفته‌است «آنکه چشم به هم گذارد و به یاد پسر یا دختری جلق زند».^[۲۷] سوزنی سمرقندی در نقیضه‌ای با مطلع «منم که سر حمدان عقیق در یمنم / به سرخ‌کیری کس نیست همچنان که منم» به جلق زدن با یاد یار از شب تا صبح اشاره می‌کند و می‌گوید «جمال و مفتخر بلخ بامی آنکه ز شام / به یاد او همه شب تا به صبح جلق زنم».^[۲۸] در رسالهٔ دلگشا نیز حکایتی طیبت‌آلود دربارهٔ عرب کوری که به یاد دختری سکینه نام استمنا می‌کرد آمده‌است.^[۲۹]

در ادبیات هزلی فارسی به استفاده از آب دهان برای تسهیل استمنا اشاره شده‌است. سوزنی در مطلع شعری چنین می‌گوید: «امروز منم کیر و خدو کرده به کف بر / چونان زده‌ام جلق چو چخماق نجف بر».^[۳۰] [خدو به معنی آب دهان است]. ذبیح بهروز در فصلی به نام «گندستان» از رسالهٔ طنزآلود معراج‌نامه، که با نام مستعار نویسنده (ابن دیلاق) در زمان رضاشاه به طور زیرزمینی انتشار یافت، نقیضه‌ای بر گلستان نوشته‌است. گندستان در جماع و استمناست. از جمله در دیباچه به استفاده از آب دهان برای استمنا اشاره کرده‌است «بنده همان به که به آب دهان/کار کند روز و شب و سال و ماه».^[۳۱]

از اصطلاحاتی که در هزل‌های فارسی در معنای استمنا به کار می‌رود «مشت‌زدن» است. در معراج‌نامهٔ ابن دیلاق که ذکر آن رفت، آمده‌است: «ای کریمی که در بسیط زمین / همه‌جا عبد مشت‌زن داری / یا تو هم مشت می‌زنی چون ما / یا که چون دیگران تو زن داری»^[۳۲]

[ویرایش] منابع

‎

[ویرایش] سایر منابع

• Walter O. Bockting, Eli Coleman, «Masturbation as a Means of Achieving Sexual Health», Haworth Press, ۲۰۰۳. ISBN ۰-۷۸۹۰-۲۰۴۶-۷, ۹۷۸۰۷۸۹۰۲۰۴۶۸.

در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با خودارضایی موجود است.