استفراغ تند بارداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استفراغ تند بارداری عبارت است از تهوع و استفراغ شدید در یک خانم باردار، که باعث کم‌آبی بدن و تغییرات شدید در ترکیب شیمیایی بدن می‌شود. این حالت، متفاوت و بسیار جدی‌تر از حالت تهوع و گاهی استفراغ صبح‌گاهی معمول در خانم‌های آبستن است.این عارضه در حدود هفته های 6 تا 16 هفته حاملگی رخ میدهد و گاهی تا اواخر بارداری باقی می ماند. روش‌هایی که با آن می‌توانید این تهوع‌ها را به حداقل رسانده یا حذف کنید را بشناسید و عمل کنید؛ یکی از این راه‌ها تغذیه مناسب است.[۱]

نشان‌های شایع[ویرایش]

  1. تهوع شدید
  2. استفراغ پایدار (معمولاً ۸-۴ هفته)، ابتدا حاوی مخاط، سپس صفرا، و نهایتاً خون
  3. کم آبی بدن(دهیدراتاسیون)
  4. وزن نگرفتن، یا کاهش وزن به زیر وزن قبل از حاملگی
  5. پوست رنگ پریده، مومی، خشک مخاط و گاهی زرد
  6. تند شدن ضربان قلب
  7. سردرد، گیجی یا خواب‌آلودگی و بی‌حالی
  8. کاهش فشار خون
  9. کتواسیدوز
  10. الکالوز و هیپوکالمی
  11. نکروز بافت کبدی و کلیوی
  12. فقدان ویتامین B و پلی نوریت و انسفالوپاتی
  13. کاهش ویتامین C و اسید فولیک
  14. افزایش هموگلوبین، هماتوکریت
  15. برهم خوردن تعادل الکترولیت ها(سدیم،پتاسیم وروی)


دلایل[ویرایش]

علل این بیماری ناشناخته است. اما رایج‌ترین فرضیه‌ها عبارتند از:

  1. حاملگی دوقلو یا چند قلو، که باعث تولید مقادیر زیادی از هورمون گنادوتروپین جفتی می‌شود.
  2. التهاب لوزالعمده
  3. بیماری مجاری صفراوی
  4. عوامل روانی مثل افسردگی یا پاسخ نامناسب و ناکافی به استرس
  5. بیماری تیرویید
  6. کم شدن حرکات دودی معده و روده
  7. عفونت ها
  8. حاملگی مولار

تشخیص بالینی[ویرایش]

تشخیص بالینی را بر اساس تاریخچه بیمار ، یافته های فیزیکی و علائم بالینی قرار می دهند.

تشخیص پاراکلینیکی[ویرایش]

  1. تست های ادرا (دفع کتون)
  2. تست های خون (افزایش هموگلوبین و هماتوکریت)
  3. الکترولیتها(کاهش پتاسیم)

درمان[ویرایش]

  1. NPO تصحیح دهیدراتاسیون و اختلالات اب و الکترولیت ها و اسیدوز یا الکالوز
  2. باز کردن راه وریدی ، سرم درمانی و هیدروتراپی
  3. تجویز مقدار کافی سدیم، پتاسیم،کلر،لاکتات یا بی کربنات، گلوکز
  4. مصرف دارو های ضد تهوع: پیریدوکسین، مشتقات فنوتیازین مانند:پرومتازین، کلروپرومازین، پروکلروپرازین
  5. تزریق وریدی متوکلوپرمید در موارد شدید

تشخیص های افتراقی[ویرایش]

سیستیت، پانکراتیت، هپاتیت، اولسرپپتیک، پیلونفریت و کبد چرب حاملگی، اپاندیسیت

مراقبت پرستاری[ویرایش]

  1. حمایت روحی و روانی بیمار
  2. کنترل جذب و دفع مایعات جهت سنجش عملکرد کلیوی
  3. توصیه به بیمار جهت اجتناب از مصرف غذت های چرب و پرادویه
  4. دوری از بوی غذا در حال طبخ
  5. خوردن غذاهای خشک، سبک و سرشار از کربوهیدرات به مقدار کم و دفعات زیاد
  6. اجتناب از خوردن مایعات حین غذا
  7. کنترل وزن بیمار

پانویس[ویرایش]

  1. [۱]، سایت پارسه گرد

منابع[ویرایش]

  • «sunscreens»(انگلیسی)‎. www.bprcem.com. بازبینی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۱.