استایرن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Styrene
نام‌های دیگر Vinyl benzene; cinnamene; styrol; phenylethene; diarex HF 77; styrolene; styropol; vinylbenzene
شناساگرها
CAS 100-42-5 YesY
پاب‌کم 7501
کم‌اسپایدر 7220 YesY
UNII 44LJ2U959V YesY
KEGG C07083 N
ChEBI CHEBI:27452 YesY
ChEMBL CHEMBL285235 YesY
شماره RTECS
WL3675000
Jmol-3D images Image 1
خصوصیات
فرمول شیمیایی
C8H8
جرم مولی
‎ 104.15 g/mol
شکل ظاهری colorless oily liquid
چگالی 0.909 g/cm³
دمای ذوب
‎-30 °C, 243 K, -22 °F
دمای جوش
‎145 °C, 418 K, 293 °F
محلول در آب <1%
ضریب شکست (nD) 1.5469
گرانروی 0.762 cپواز at 20 °C
ساختار
قطب‌ها 0.13 D
خطرات
برگه داده‌های ایمنی ماده MSDS
شماره ایمنی R۱۰ R۳۶
شماره نگهداری S۳۸ S۲۰ S۲۳
خطرات اصلی flammable, toxic
لوزی آتش
NFPA 704.svg
3
2
2
دمای اشتعال 31 °C
 N (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

منومراستایرن مایعی است بی رنگ و بابویی همانند مواد آروماتیک. نقطه جوش آن ۱۴۶ درجه سلیسیوس و وزن ویژه آن ۹/۰ گرم بر سانتی مترمکعب است.

بیشتر در فرآوری پلاستیک‌های پلی استایرن به کار می‌رود. روش بزرگ فرآوری استایرن از راه واسطه اتیل بنزن است. نخست بنزن با اتیلن، آلکیل‌دار می‌شود. سپس بر روی کاتالیزگر کلرید آلومینیم، اسید فسفریک جامد یا سیلیسآلومین به استایرن، هیدروژن زدایی می‌شود.

خطرات آتش سوزی و انفجار[ویرایش]

مایعی است قابل اشتعال و بخار آن با هوا یک درهم قابل انفجار فرآوری می‌نماید. نزدیک اشتعال آن ۱/۱ و ۱/۶ درصد حجمی بخار استایرن در هوا بوده و نقطه اخگر زنی آن ۳۲ درجه سلیسیوس می‌باشد. با نگرش به سنگینتر بودن بخار آن از هوا، این گاز می‌تواند مسافت فراوانی را طی کند تا به یک منبع اخگر برسد و مایه برگشت اخگر گردد. برای خاموش کردن آن می‌توان از آب به گونه افشانه، CO۲، پودر شیمیایی یا کف بهره گیری نمود. باید نگریست که به هنگام حریق می‌شود پراکسیدهای آلی قابل انفجار پایه ریزی شوند. به هنگام عملیات اطفاء باید از عینکهای نگهبان و ماسک بهره گیری نمود.

خطرات بهداشتی[ویرایش]

سبب تحریک سیستم تنفسی و چشم می‌گردد. اگر فرد به مدت بسیار در تماس با حجم قابل توجهی از استایرن قرار گیرد، می‌شود اثرات سیستماتیک در وی بروز نماید. T.L.V آن PPM ۱۰۰ بوده و بکارگیری عینک نگهبان و ماسک تنفسی رهنمود می‌شود.

استایرن در بطریهای شیشه‌ای، قوطی‌های ۱ تا ۵ گالنی، بشکه‌های فلزی ۵۵ گالنی و مخازن ویژه نگهداری و حمل می‌شود. اگر در انباشتگاه استایرن پلی مریزه شود، می‌شود انباشتگاه با انفجار شدید نابود شود بر همین اساس بیشتر به آن ماده‌ای موسوم به بازدارنده جهت جلوگیری از این عمل اضافه می‌کنند. اگر محلول استایرن برای بیش از ۳۰ روز نگهداری می‌شود، باید مقدار بازدارنده آن هر هفته آزمایش شود. ساختمان انبار استایرن باید دارای خصوصیات انبار مایعات قابل اشتعال باشد.