استازولامید
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
استازولامید ((به انگلیسی: Acetazolamide))
رده درمانی: مهارکننده آنزیم کربنیک آنهیدراز
محتویات |
[ویرایش] موارد مصرف
قبلا در درمان افزایش فشارخون نیز استفاده می شد ولی اکنون بیشتر در درمان گلوکوم، قلیایی کردن ادرار برای جلوگیری از رسوب سیتئین و اسید اوریک، تشنج میوکلونیک و پیشگیری و درمان بیماری صعود سریع به ارتفاعات مصرف میشود.
[ویرایش] نحوهٔ اثر
استازولامید مهارکننده آنزیم کربنیک آنهیدراز است. لذا در کلیه موجب دفع بی کربنات، افزایش ادرار و افزایش جبرانی تنفس برای پیشگیری از اسیدوز متابولیک می شود.
[ویرایش] عوارض جانبی
فزایش حجم ادرار(دیورز)، کرختی، مور مور شدن و تغییر حسی(پارستزی) بخصوص در دستها و پاها و نواحی تحت فشار، مصرف نوشیدنیهای کربن دار ممکن است بی مزه بنظر برسد، تهوع، عدم تعادل الکترولیتی
[ویرایش] اشکال دارویی
[ویرایش] منبع
- داروشناسی کاربردی، دکتر منصور رحمانی، انتشارات جعفری ۱۳۸۷
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ استازولامید موجود است. |
| این یک نوشتار خُرد پزشکی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |