نورعلی برومند
| نورعلی برومند | |
|---|---|
| زادروز | 1285 تهران |
| اهل کشور | |
| درگذشت | 30 دی 1355 تهران |
| کار(ها) | موسیقیدان - آموزگار موسیقی - نوازنده |
| ساز(ها) | تار - سنتور |
| استاد | محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، حسین علیزاده جلال ذوالفنون |
نورعلی خان برومند (۱۲۸۵ تهران - ۳۰ دی ۱۳۵۵) از استادان موسیقی ایرانی و نوازندهٔ تار، سهتار، سنتور، تنبک و کارشناس آواز بود.[۱]
محتویات |
[ویرایش] زندگی
نورعلی برومند،به سال 1285 در تهران متولد شد و از سن 7 سالگی استعداد خویش را در موسیقی با گرفتن ضرب بدون آن که از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد.پدرش میرزاعبدالوهاب خان برومند جواهری (که اصالتا اصفهانی بود) از جواهرشناسان معروف بود و به موسیقی عشق می ورزید.خانه اش محفل هنرمندان نامی ای مانند درویش خان،سماع حضور،حسین خان اسماعیل زاده و سید حسین طاهرزاده بود.[۲]
آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش خان آغاز کرد و نورعلی ردیف مقدماتی درویش را در سه سال فرا گرفت.نورعلی با ابوالحسن صبا دوست و مانوس بود و دوستی آن ها از زمانی شروع شد که هر دو در نزد درویش خان نواختن تار و سه تار را فرا می گرفتند و درویش خان آن ها را دوتا کوچولو نام نهاده بود.[۲] نورعلی در سن ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت.او در این سفر سه تاری را که روشنک می نامید همراه خود برد،تا بتواند به تمرین های خویش ادامه دهد.او در برلین نزد خانواده دکتری اقامت گزید.ضمن تحصیل دوره متوسطه به کنسرت ها می رفت و کم کم به موسیقی غربی هم علاقمند شد و پیانو آموخت. پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نتنویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. پس از ۶ سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس در سال 1314 به ایران بازگشت و مابقی عمر خود را در تهران و در محله امیریه سپری کرد.[۱] وی از آن زمان تا آخر عمر نابینا شد. از اواخر سال 1310 تا 1330 برومند عمدتا به مطالعه و آموزش موسیقی پرداخت .اگرچه با توجه به تسلطش به زبان آلمانی به صورت پاره وقت در مدارس و دانشکده ها تدریس می کرد. او به آموختن تار و هم چنین سه تار و سنتور ادامه داد و ردیف موسیقی ایرانی را نیز نزد حبیب سماعی ، موسی معروفی و اسماعیل قهرمانی فرا گرفت.
[ویرایش] تدریس موسیقی
در سال 1344 زمانی که دانشگاه تهران آموزش موسیقی ایرانی را آغاز کرد توسط مهدی برکشلی به عنوان استاد ردیف دعوت به کار شد.[۳] در آنجا او هفته ای دو نوبت ردیف موسیقی را به صورت شفاهی به شاگردان آموزش می داد تا این که در سال 1353 بازنشسته شد.در میانه دهه ی 50 و با تاسیس مرکز حفظ و اشعه ی موسیقی ایران تدریس در این مرکز را نیز آغاز کرد
[ویرایش] شاگردان
وی استاد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان موسیقی ایرانی، از جمله اکبر گلپایگانی محمدرضا شجریان، پریسا، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگفر و رضوی سروستانی بودهاست.[۱]
[ویرایش] آثار
نورعلی برومند، گردآورندهٔ ردیف میرزا عبدالله از روی روایت اسماعیل قهرمانی (ردیف میرزا عبدالله به روایت وی ضبط گردیدهاست)، ردیف آوازی از روی روایت سیدحسین طاهرزاده و شیوههای اجرا برگرفته از درویش خان است.[۴]
[ویرایش] مرگ
وی در ۳۰ دی ۱۳۵۵ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله دفن شد.
[ویرایش] پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ گلهای رنگارنگ
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ نشریه هم ساز شماره 4 موسسه فرهنگی هنری ماهور شهریور 1375
- ↑ دانشنامه ایرانیکا-درآمد نورعلی برومند
- ↑ وبگاه آریانیوز
[ویرایش] پیوند به بیرون
- مجید کیانی از نورعلی برومند میگوید
- یادی از نورعلی خان برومند، حافظ سنت و مخالف نوآوری
- نورعلی خان برومند و جدال سنت و مدرنیته
- سی امين سالروز درگذشت نورعلی خان برومند، رديف دان ايرانی
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد پیرامون موسیقی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |