ازگیل
| ازگیل | |
|---|---|
 |
|
| میوه ازگیل | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| دسته: | گیاهان دارویی |
| رده: | دولپهایها |
| راسته: | رزالس |
| تیره: | گلسرخیان |
| زیرخانواده: | مالیده |
| سرده: | ازگیلها بوس |
| گونهها | |
درخت ازگیل (نام علمی: Mespilus germanica) که در گویش گیلکی به آن کونوس, کُنوس میگویند، و در گویش مازندرانی کنس و کندس میگویند، میوهای است از خانواده گلسرخیان از سرده ازگیلها (Mespilus) هم خانواده با سیب، گلابی، به، زالزالک و گلابی وحشی.
میوه ازگیل بسیار سخت و اسیدی است و تا زمانیکه خوب رسیده نشود قابل خوردن نیست. گوشت ازگیل پس از رسیدن از رنگ سفید به قهوهای تغییر مییابد و کاملا نرم و شیرین میشود و مردم به آن خرمای گیلان نیز می گویند. ازگیل را به صورت خام به عنوان میوه ای لذیذ، مطبوع و تقویت كننده مصرف می كنند. از ازگیل جهت تهیه شربت و كنسرو ازگیل نیز استفاده میشود.[۱]
ازگیل در مکانی سایه روشن در جنگلهای آفتابگیر رشد میکند و خاک مرطوب، سبک و شنی با خاک برگ یا خاک سنگین رسی و به خوبی زهکشی شده برای کشت آن مناسب است.[۲]
محتویات |
تاریخچه [ویرایش]
ازگیل سه هزار سال پیش در جنوب دریای خزر در مناطق گیلان و مازندران در ایران کشت میشد. ۷۰۰ سال پیش از میلاد به یونان و در ۲۰۰ پ. م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومیها در بقیه اروپا گسترش یافت.
در حال حاضر ازگیل در همهٔ جنگلهای شمال ایران از ارسباران تا گلی داغ و چناران از بجنورد ودر همهٔ بلندیهای کرانههای دریا در دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی میروید.
خواص [ویرایش]
ازگیل سرشار از ویتامینهای «ب» و «ث»است.
خواص دارویی ازگیل
خواص دارویی ازگیل از روزگاران بسیار دور مورد توجه بوده. بقراط ازگیل را برای مبتلایان به ترشی معده و مدفوع سوزان و عوارض تب نافع میپنداشت.
درمان آبسه دهان و گلو با جوشاندهی برگ ازگیل -درمان آنژین با جوشانده برگ آن -درمان برفک با برگ آن-درمان سالک با جوشانده برگ -درمان اسهال بچهها با جوشانده برگ -منظم کننده کار رودهها -جوشاندهٔ برگ ازگیل ورم گلو و ناراحتیهای حلق را از میان میبرد.
بطور سنتی در گیلان از "آب کونوس" برای درمان دهان درد استفاده می شده است.[۲]
در درمان اسهال ساده-خونریزی داخلی -ورم روده-زخم دهان -تورم مخاط گلو با مضمضه آب برگ درخت ازگیل سودمند است.
ترکیبات شیمیایی [ویرایش]
ازگیل شامل آب٬ قند ٬اسیدهای آلی (اسید مالیک -اسید سیتریک - اسید تارتاریک)٬ تانن٬ لعاب٬ اسید بوریک است.[۱]
هسته ی ازگیل به علت داشتن اسید سیانیدریک، عنصری سمی است و باید از خوردن آن اجتناب کرد. [۱]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «ازگیل و خواص آن». تبیان.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «ازگیل میوهای از گیلان». گیلان نیوز.
Wikipedia contributors, "Medlar," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Medlar&oldid=177870600 (accessed January 15, 2008).
- روزنامه شرق، پنجشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۸۵.
جستار وابسته [ویرایش]
 |
این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ازگیل موجود است. |
