ارمیا (آکادمی موسیقی گوگوش)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ارمیا
زادروز خمین، ایران
اهل کشور ایران ساکن آلمان
کار(ها) شرکت در آکادمی موسیقی گوگوش (فصل ۳)

ارمیا (متولد ۱۳۶۰ در خمین[۱]) یکی از شرکت کنندگان زن ایرانی ساکن آلمان در فصل سوم آکادمی موسیقی گوگوش ۱۳۹۱ و برنده این دوره بود.[۲]او فوق لیسانس فلسفه از دانشگاه تهران دارد.[۳]

حضور او با استفاده از پوشش خاص خود در این برنامه باعث شد این دوره آکادمی موسیقی گوگوش حاشیه‌های زیادی بهمراه داشته و بحث‌های بسیاری در مخالفت و یا پشتیبانی از حضور و انتخاب وی در وب‌گاه‌ها، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به راه افتاد.[۴][۵][۶][۷][۸][۹]

حاشیه‌ها[ویرایش]

آوازخوانی او در آکادمی موسیقی گوگوش همراه با نوعی حجاب اختیاری مورد توجه بینندگان قرار گرفته و باعث پدید آمدن بحث‌های متعدد در میان کاربران فارسی‌زبان اینترنت و واکنش جامعه‌شناسان و اندیشمندان درباره محدوده‌های ذهنی آزادی شخصی در میان جامعه ایرانی شد؛ به گونه‌ای که عده‌ای بحث‌های صورت گرفته درباره او را با ماجرای برهنه شدن گلشیفته فراهانی مقایسه کردند.[۱][۱]ارمیا در مورد حجاب خود گفته است به نظر وی تناقضی بین خوانندگی زنان و حجاب وجود ندارد.[۳]

مخالفان حضور او، که صرفاً از میان باورمندان به دین نبودند، بر این باورند که اعتقاد به اسلام با آوازخوانی زنان تناقض دارد و پذیرش یک دین مستلزم پذیرش همه احکام آن است. انان معتقدند که شرع اسلامی خوانندگی برای زنان را جایز نمی‌داند و حضور ارمیا در یک مسابقه خوانندگی در تضاد با رفتار او در گزیدن حجاب است. در مقابل، عده‌ای از اندیشمندان نوگرای دینی همچون حسن یوسفی اشکوری به این استدلال کرده‌اند که حجاب امری فقهی است و نه اسلامی و قوانین ضدزن در فقه مانند همین ممنوعیت شنیدن صدای زنان، ریشه تاریخی و اجتماعی داشته و به خاطر نگاه مردسالار تفسیرکنندگان دین است. بنابراین انتخاب ارمیا در تضاد با باورمندیش به دین اسلام نیست. از این دیدگاه، عده‌ای دیگر او را با یونا خوانندهٔ اهل مالزی که با حجاب اسلامی به اجرا می‌پردازد، زنان خواننده با حجاب در اندونزی و نمونه‌های دیگر در کشورهای عربی مقایسه کرده‌اند.[۱] همچنین موافقان او اینگونه استدلال کرده‌اند که حضور هر کس با هر باوری در جامعه پذیرفتنی است و بنیان‌های سکولار تامین‌کننده آزادی انسان‌ها در پذیرفتن هر باور و رد کردن باورهای دیگر است. آن‌ها نمونه‌هایی از رفتار ایرانیان را ذکر می‌کنند که در آن اشخاص با وجود مذهبی نبودن و یا مخالفت با حکومت مذهبی دارای باورهای شخصی درباره دین و امامان شیعه هستند.[۱]

هم چنین حضور او مورد توجه و نقد برخی رسانه‌های نزدیک به حکومت ایران قرار گرفت به طوری که چندین مقاله در مورد او نوشتند.[۱۰][۱۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ نعیمه دوستدار. «حجاب اختیاری و آوازخوانی «ارمیا»». رادیوزمانه، ۱۳۹۱-۱۱-۲۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۳۰ مارس ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۴ فروردین ۱۳۹۲. 
  2. https://gma.manoto1.com/Casts/ermia/gmac1016
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «ارمیا». من و تو. بازبینی‌شده در ۴ فروردین ۱۳۹۲. 
  4. [۱]
  5. ف. م. سخن. «ارمیا یا گلشیفته؟ مسئله این است!». گویا، ۴ فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۳. 
  6. مهرداد درویش پور. «دشواری رواداری با "دیگری"؛ نگاهی به بازتاب ظهور حجاب در آکادمی موسیقی گوگوش». بی‌بی‌بی فارسی، ۲۰۱۳-۰۳-۲۸. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۳. 
  7. «حجاب و آواز ارمیا زیر ذره‌بین کاربران اینترنت». دویچه وله، ۲۸٫۰۳٫۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۳. 
  8. دویچه‌وله-اعتراض به حجاب ارمیا، هم‌جنس مخالفت با برهنگی گلشیفته
  9. http://www.rahesabz.net/story/68456/
  10. تابناک. «هم می‌توان محجبه بود، هم خواننده»(فارسی)‎. تابناک، ۸ فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۸ فروردین ۱۳۹۲. 
  11. تابناک. «از اسکار آرگو تا ارمیای آکادمی گوگوش»(فارسی)‎. تابناک، ۸ فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۸ فروردین ۱۳۹۲.