ارمنستان ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشهٔ ارمنستان ایران بین سال‌های ۳۸۷ تا سال ۵۹۱ میلادی

ارمنستان ایران به بخش شرقی ارمنستان پس از تجزیه ارمنستان به دو بخش غربی و شرقی در زمان پادشاهی شاپور سوم پادشاه ساسانی گفته می‌شود. ارمنستان ایران از سال ۳۸۴ تا ۵۹۱ میلادی بخشی از شاهنشاهی ساسانی محسوب می‌شد.

در سال ۳۸۴ ایران و روم[۱][۲]، ارمنستان را بین خود تقسیم کردند که بخش شرقی آن سهم ایران شد و بخش غربی که کوچکتر بود، نصیب روم گشت اما در هر دو بخش شاهزادگان اشکانی همچنان فرمانروایان دست نشانده بودند. کشمکشها در باب ارمنستان بین ایران و بیزانس از این پس هم، بارها پدید آمد اما این تقسیم بندی تا پایان عهد ساسانیان، بیش و کم، همچنان معتبر باقی ماند.[۳]

ملحق شدن ارمنستان ایران به روم در زمان خسرو پرویز[ویرایش]

بهرام چوبین، یکی از سرداران ارتش که از دودمان مهران (یکی از هفت خاندان ممتاز ساسانی) بود، به پادشاهی خسرو پرویز تن در نداد و خود ادعای شاهنشاهی کرد. خسرو مجبور شد با قیام بهرام چوبین به مقابله بپردازد. وی قشونی برداشته، بجنگ او رفت اما شکست خورده و متواری شد و باوجودیکه سپاه بهرام، او را تعقیب می‌کردند، از دجله عبور کرده و به امپراتور روم موریکیوس پناهنده‌شد.

خسرو در روم با قیصر موریکیوس توافقاتی کرد. امپراتور مزبور حاضر شد، خسرو را پسر خود دانسته، از او حمایت کند تا به پایتخت ایران برگردد، بشرط اینکه خسرو در ازای این همراهی، ارمنستان ایران[۴] و قلعه دارا را به بیزانس واگذار کند، پس از آن خسرو با سپاهی که قیصر در اختیارش گذاشت به ایران بازگشت. بازگشت خسرو به سلطنت، در سال ۵۹۱ میلادی به وقوع پیوست.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. پیرنیا، ص ۳۰۷
  2. History of Armenia ویکی‌پدیای انگلیسی، تاریخ بازدید ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰
  3. زرین کوب، ص ۴۵۵
  4. ویکی‌پدیای انگلیسی، Maurice (emperor) تاریخ بازدید ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰
  5. پیرنیا، ص ۳۴۴

منبع[ویرایش]

  • زرین کوب، عبدالحسین . تاریخ مردم ایران قبل از اسلام. تهران: انتشارات امیر کبیر، ۱۳۶۴
  • کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، تهران: انتشارات امیر کبیر، ۱۳۶۷
  • پیرنیا، حسن (مشیرالدوله). تاریخ باستانی ایران. تهران: انتشارات دنیای کتاب، ۱۳۶۲