ارجاسب
اَرجاسب یا اَرجاسپ یکی از شاهان توران در شاهنامه است. او نبیرهٔ افراسیاب است و شاهی او همزمان با شاهی گشتاسب و پیدایش زرتشت در ایران است. در زمان او جنگهای دینی بین ایران و توران درگرفت که به پیروزی ایرانیان انجامید. در اوستا مکرر از جنگ دینی ایرانیان و تورانیان یاد شدهاست. نام او در اوستا اَرِجِت اَسپَه آمده که به معنی دارنده اسب ارجمند است. ارجاسب در آخرین جنگی که درگرفت به دست اسفندیار کشته شد.[۱]
ارجاسپ در شاهنامه نام شاه توران و چین است که از نژاد تور بود و به بهانهٔ گرویدن گشتاسپ به دین نوی زرتشتی به ایران تاخت.
اسفندیار با او به نبرد برخاست و او را به گریز واداشت.
ارجاسپ به جنگ دیگری با سپاه گشتاسپ پرداخت و در دومین نبرد نیز شکست خورد، امّا دختران گشتاسپ را گرفتار نمود و به رویین دژ گریخت.
اسفندیار با جامهٔ بازرگانان به رویین دژ راه یافت و ارجاسپ و برادرانش را به نیستی سپرد.[۲]
حکیم فردوسی در فرازهایی از شاهنامه از وی نام بردهاست، که بیت زیر نمونهای از آن است:
مگر شاه ارجاسپ توران خدای
که دیوان بُدندی به پیشش بپای [۱]
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
منبع [ویرایش]
- شاهنامهٔ فردوسی
- پارسی نگاشتهٔ شاهنامه، نگارش: فرانک دوانلو، انتشارات آهنگ قلم، چاپ سوم، ۱۳۸۷ (با اندکی تغییر)