ارتفاع‌زدگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ارتفاع‌زدگی یا کوه‌گرفتگی یا کوه‌زدگی(به انگلیسی: (acute mountain sickness (AMS) تأثیر ارتفاع بر روی اشخاص‌است که بر اثر کمبود اکسیژن بصورت نوعی عارضهٔ تنفسی، سردرد و خواب آلودگی تدریجی بروز می‌کند. چنانچه کوه‌پیمایی و افزایش ارتفاع به‌آرامی و تدریجی انجام شود از اثر این بیماری کاسته شده و گاه از بروز آن حتی جلوگیری می‌شود. یکی از عوامل تشدید کنندهٔ کوه گرفتگی فشاری است که بر ماهیچه‌ها وارد می‌شود ولی نباید آنرا به عنوان عامل اصلی منظور داشت ولی بطورکلی استقامت و ورزیدگی و سلامت بدن را از جمله عوامل مؤثر در جلوگیری و تخفیف این بیماری باید محسوب داشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  • جعفری، عباس. فرهنگ گیتاشناسی (اصطلاحات جغرافیائی). چاپ دوم. تهران: انتشارات گیتاشناسی، ۱۳۶۳. 

پیوند به بیرون[ویرایش]