ارتش آلمان نازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نیروی مسلح آلمان نازی
وِرماخت
Balkenkreuz.svg
طرحی مشتق‌شده از صلیب آهنین نماد ارتش آلمان نازی
کنش
کشور Flag of German Reich (1935–1945).svg آلمان نازی (۱۹۳۵-۱۹۴۵)[۱]
وفاداری آدولف هیتلر
رسته کریگسمارینه
نیروی هوایی آلمان نازی
پادگان سوزه
شعار یک ملت٬ یک امپراتوری٬ یک پیشوا
نبردها جنگ داخلی اسپانیا
جنگ جهانی دوم
فرماندهان
فرمانده کل آدولف هیتلر
فرماندهان برجسته هرمان گورینگ
ویلهلم کایتل
اریش ردر
کارل دونیتس
روبرت ریتر فون گرایم

ارتش آلمان نازی (به آلمانی: Wehrmacht )تلفظ آلمانی: [ˈveːɐ̯maxt] ( گوش بدهید) به معنای لغوی نیروی دفاعی٬ نام ارتش آلمان از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵ بوده و شامل نیروی زمینی٬ کریگسمارینه و نیروی هوایی است.

تاریخ‌چه[ویرایش]

پس از جنگ جهانی اول و امضای پیمان آتش‌بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ و سپس امضای پیمان ورسای٬ ارتش آلمان موظف به محدود نگاه داشتن شمار نیروهای زمینی به صد هزار نفر و نیروی دریایی پانزده‌هزار نفر شد. ناوگان جدید مجاز برای آلمان متشکل از حداکثر شش ناو جنگی، شش رزم‌ناو و دوازده ناوشکن می‌شد. در اختیار داشتن زیردریایی، تانک و توپخانه سنگین برای ارتش آلمان ممنوع شده و نیروی هوایی و خدمت وظیفه عمومی نیز منحل شدند. آلمان با محدودیت شمار نیروهایش مجبور شد ارتشی با فرماندهی هانس فون زکت و بهترین و خبره‌ترین نیروهایش تشکیل دهد.[۲] آلمان طبق پیمان ورسای از داشتن نیروی هوایی منع شده بود، اما فون زکت که از مزایای نبرد هوایی کاملا آگاه بود در ابتدای سال ۱۹۲۰ یک کادر مخفی از افسران نیروی هوایی تشکیل داد.[۳]

در سال ۱۹۲۲ آلمان بطور مخفیانه دور زدن این شرایط و محدودیت را آغاز کرد و همکاری محرمانه با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پس از پیمان راپالو آغاز شد. آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در صنعتی شدن کمک کرده و افسران شوروی در آلمان آموزش داده می‌شدند. متخصصین تانک و نیروی هوایی آلمانی می توانستند در اتحاد جماهیر شوروی تمرین و پژوهش انجام دهند. در حدود سیصد خلبان آلمانی در لیپتسک آغاز آموزش نموده و آموزش کاربردی تانک در نزدیکی قازان و پروژه گازهای سمی در ساراتوف برای ارتش آلمان انجام می‌گرفت.

استخدام سرباز[ویرایش]

وِرنِر گُلدبِرگ سربازی در ارتش آلمان که پدرش یهودی بود اما بخاطر موی بلوند و چشمان آبی برروی تمام اعلان‌های استخدامی ارتش بعنوان سرباز ایده‌آل ورماخت٬ قرار گرفت.[۴][۵]

استخدام در ورماخت از طریق نام‌نویسی داوطلبانه (۱۹۴۵-۱۹۳۳) و خدمت سربازی (۱۹۳۵-۱۹۴۵) انجام گرفت. مردان برای خدمت توسط نامه‌های شخصی فراخوانی می‌شدند. پیش‌از جنگ٬ ثبت‌نام شدگان مسن‌تر فقط لازم بود برای حضور در تمرین‌های گاه‌به‌گاه و دوره محدود شرکت کنند.[۶]

دست‌آوردها[ویرایش]

بمب[ویرایش]

آلمان اقدام برای دستیابی به بمب اتمی را در ۱۹۳۳ آغاز کرد اما مجازات و تبعید یهودیان، این طرح را ناکام گذاشت. به هر روی عملیات بر روی ساخت بمب اتم با نام آب سنگین در نروژ پس از چیرگی آلمانها بر این کشور پیش می‌رفت که با از دست رفتن این کشور این عملیات نیز باز ایستاد. دانشمندان آلمانی بعدها در پروژه بمب اتم آمریکا موسوم به «منهتن» به کارگرفته شدند و کمتر از یک دهه بعد ۲بمب اتمی آمریکا ژاپن را وادار به تسلیم کرد.

هواپیما[ویرایش]

آلمانها در اواخر دهه ۳۰ بمب افکن‌های هاینکل را ساختند. این بمب افکن دارای ۵۰۰ کیلومتر در ساعت سرعت بود و بعدها مشخص شد اگر آلمان‌ها پروژه جت‌های شکاری را دنبال می‌کردند به چنان برتری قابل توجهی در هوا دست می‌یافتند که نه تنها می‌توانستند در هر تهاجم هوایی موفق شوند بلکه مانع حملات مخوف هواپیمای سنگین متفقین به شهرها و صنایع آلمان می‌شدند. هنگامی که در ۱۹۴۴ هیتلر دوباره مجدداً دستور ادامه پروژه را صادر کرد، «زمان» از دست رفته بود.

بمب‌های صوتی[ویرایش]

دانشمندان آلمانی در آزمایشگاه‌های خود موفق به اختراع بلندگوهای غول پیکری شده بودند که قادر بود با امواج مادون صوت به تخریب سازه‌های شهری بپردازد. این سلاح در صورت تکمیل قادر بود خرابی‌هایی به بار آورد.

موشک‌های پرنده[ویرایش]

در ژوئن ۱۹۴۴ هنگامی که مردم لندن با انفجارهایی از خواب پریدند گمان بردند که نیروی هوایی آلمان مجدداً توان حمله را پیدا کرده‌است حال آنکه این انفجارها در اثر اصابت موشک وی-۲ (اصطلاح آلمانی 2 Vergeltungswaffe به معنی «سلاح انتقامی ۲») آلمان بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ارتش آلمان نازی موجود است.

منابع[ویرایش]

  1. "Control Council Law No. 34, Resolution of the Wehrmacht of 20 August 1946" (in German). Official Gazette of the Control Council for Germany, 1 May 2004 – 7 June 2004, p. 172.
  2. Millet, Alan & Murray, Williamson A War To Be Won, Belknap Press: Cambridge, MA, 2000 page 22.
  3. Millet, Alan، 'A War To Be Won'، 33.
  4. "Hitler's Jewish Soldiers (57 minute video)". بایگانی اینترنتی. Retrieved 24 June 2013. 
  5. Moskowitz, Ira (Apr 21, 2006). "Caught in the middle, part-Jewish Germans served in Nazi army". هاآرتص. Retrieved 24 June 2013. 
  6. Handbook on German Military Forces, U.S. War Department Technical Manual TM-E-431, 15 March 1945, Chapter 1: The German Military System.