ارتش آزادی‌بخش جنوب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
"ارتش آزادی‌بخش جنوب" به فرماندهی ساپاتا در انقلاب مکزیک

ارتش آزادی‌بخش جنوب (اسپانیایی: Ejercito liberador del Sur)، ارتشی است که به دست امیلیانو ساپاتا پس از این که فرانسیسکو مادرو دعوت به قیام مسلحانه و آغاز انقلاب مکزیک در سال ۱۹۱۰ میلادی (۱۲۸۸ خورشیدی) را اعلام کرد تشکیل شده بود. ساپاتا اغلب خود این ارتش را در نبرد همراهی و رهبری می‌کرد.

بعد از سرنگونی پورفیریو دیاس این ارتش که در آغاز با مادرو همکاری می‌کرد بر ضد او قیام کرد٬ چون مادرو نتوانسته بود خواستهای قیام جنوب که بیشتر پیرامون مالکیت زمین بود برآورده کنند. جنگ این ارتش تا زمان ونوستیانو کارآنسا ادامه داشت و با ترور ساپاتا در سال ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) به دست ارتش کارآنسا ، کم کم از هم پاشید.

سربازان ارتش آزادی بخش‌جنوب معروف به "ساپاتیستاس" (اسپانیایی: Zapatistas) بیشتر از دهقانان فقیری که دوست داشتند بیشتر وقت خود را به کار کردن بر روی زمینهای کشاورزی بپردازند تا از این راه بتوانند درآمدی داشته باشند تشکیل شده بود. به همین دلیل این سربازان بعد از چندین ماه خدمت به خانه‌های خود باز می‌گشتند تا ماه‌های باقیمانده سال را به کشاورزی بپردازند.

ارتش آزادی‌بخش جنوب در طول خدمات خود از ۴،۰۰۰ تا ۲۷،۰۰۰ نفر داشت، ساختار این ارتش بسیار سست و سیستم رتبه در آن محدود بود.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Liberation Army of the South»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ejército Libertador del Sur»، ویکی‌پدیای اسپانیایی، دانشنامهٔ آزاد.