اراده قدرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ارادهٔ قدرت (به آلمانی: Der Wille zur Macht) مفهومی است در فلسفه فردریش نیچه. ارادهٔ قدرت چیزی است که به عقیدهٔ نیچه نیروی محرک اصلی انسان‌ها برای زندگی است.

در اوایل سال ۱۸۷۲ نیچه به مطالعه کتاب راجر جوزف بوشکوویچ بنام Theoria Philosophia Naturalis یا ایدهء فلسفی طبیعت یرداخت.[۱] نیچه تنها اشاره به بوسکویچ را در فراسوی نیک و بد می کند.[۲]

همچنین ببینید[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. . doi:10.1515/9783110244441.200. 
  2. Nietzsche, Beyond Good and Evil, trans. Walter Kaufmann (1886; New York: Vintage Books, 1966), §12.

منابع[ویرایش]

  • ویکی پدیا انگلیسی

پیوند به بیرون[ویرایش]