ادوارد ثورندایک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ادوارد لی سرندایک)
پرش به: ناوبری، جستجو
ادوارد لی ثورندایک
زاده Edward Lee Thorndike
۳۱ اوت ۱۸۷۴(۱۸۷۴-08-۳۱)
ویلیامزبرگ، ماساچوست، ایالات متحده
درگذشته ۹ اوت ۱۹۴۹ (۷۴ سال)
مونت روز، نیویورک
ملیت آمریکایی
تحصیلات Roxbury Latin, Wesleyan, Harvard, Columbia
شغل روانشناس
کارمند Teachers College,دانشگاه کلمبیا
شناخته‌شده Father of modern educational psychology
عنوان استاد
دین Atheist[۱]
همسر(ها) Elizabeth Moulton (married August 29, 1900)


ادوارد لی ثورندایک‌ (به انگلیسی: Edward Lee Thorndik) در سال ۱۸۷۴ در ایالات متحده به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۹ میلادی درگذشت. او یکی از مهمترین پژوهشگران در تدوین روانشناسی حیوانی بود.


او نظریه عینی و ماشینی یادگیری را تدوین کرد که بر رفتار آشکار تاکید می ورزید. او بر این باور بود که روانشناسی باید رفتار را مطالعه کند نه عناصر ذهنی یا تجربه هوشیار را در هر شکل که باشد. ثورندایک پیوندگرایی را که یک رویکرد آزمایشی به تداعی گرایی بود و از دیدگاههای سنتی بسیار فاصله داشت به وجود آورد.[۲]

قانون اثر ثورندایک[ویرایش]

در ابتدا پاسخ‌های گربه عمدتاً غریزی بود؛ اما با گذشت زمان، پاسخ فشردن اهرم تقویت، و پاسخ‌های دیگر تضعیف شدند.

ادوارد ثوراندیک، در اواخر قرن نوزدهم، از طریق آزمایش‌های معروف خود با گربه نشان داد که چگونه جانور به تدریج از طریق آزمایش و خطا یاد می‌گیرد. هنگامی که گربه در قفس‌های موسوم به جعبهٔ معما، قرار می‌گرفت، برای رسیدن به غذا رفتارهایی انجام می‌داد؛ ولی وقتی کوشش‌هایی منجر به غذا می‌شدند، میزان خطای حیوان کاهش می‌یافت تا جایی که بدون هیچ کوشش اضافی موفّق می‌شد به غذا دست یابد.[۳]

بنابراین وقتی پاداشی بلافاصله به دنبال یکی از رفتارها بیاید، یادگیری عمل قوی‌تر می‌شود. ثرندایک این نیرومند شدن را قانون اثر(به انگلیسی: Law of Effect) نامید.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Karier, Clarence J. (1986). Scientists of the mind: intellectual founders of modern psychology. University of Illinois Press. 
  2. دوان پی. شولتز؛ سیدنی الن شولتز(۱۹۸۷). تاریخ روانشناسی نوین. ترجمه علی‌اکبر سیف و همکاران(۱۳۷۲)، جلد اول، انتشارات رشد، تهران، صفحه ۲۶-۳۴
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ گروه مولفان. «فصل ۷:یادگیری و شرطی‌شدن». در زمینه روان‌شناسی هیلگارد و اتکینسون. ترجمهٔ گروه مترجمان. ویرایش چهاردهم. چاپ سوم. تهران: انتشارات گپ، ۱۳۸۸. صفحه ۱۸۰ تا ۱۸۵.