ادموند اول انگلستان
| ادموند یکم | |
|---|---|
| پادشاه انگلستان | |
 |
|
| دوران | اکتبر ۹۳۹ - مه ۹۴۶ |
| لقب(ها) | ادموند فرخ |
| زادروز | ۹۲۱ |
| زادگاه | وسکس، انگلستان |
| مرگ | ۲۶ مه ۹۴۶ |
| محل مرگ | پاکلچرچ، انگلستان |
| پیش از | ادرد |
| پس از | اتلستن |
| دودمان | خاندان وسکس |
| پدر | ادوارد پدر |
| مادر | ادگیفو |
| فرزندان | ادویگ ادگار |
ادموند یکم ملقب به ادموند فرخ (به لاتین: Edmundus Magnificus) (زادهٔ ۹۲۱ — درگذشتهٔ ۲۶ مه ۹۴۶) شاه انگلستان از ۹۳۹ تا ۹۴۶ بود و در دوران حکومتش توانست نواحی شمالی انگلستان را که به تصرف وایکینگها درآمده بود بازپس بگیرد.[۱]
زندگینامه [ویرایش]
ادموند زادهٔ ۹۲۱ و پسر ادوارد پدر، شاه وسکس (حکومت ۸۹۹-۹۲۴) و ادگیفو بود. او همچنین برادر ناتنی اتلستن (حکومت ۹۲۴-۹۳۹) بود که در دوران فرمانروایی او انگلستان به یکپارچگی سیاسی رسیده بود.[۱] اتلستن در ۹۳۹ درگذشت و ادموند جانشین او شد. اما هنوز چندی از بر تخت نشستن او نگذشته بود که نیروهای اسکاندیناویایی با پشتیبانی قوای ایرلندی، میدلندز را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند.[۲] اولاف گوتفریتسون، شاه اسکاندیناویایی دوبلین، با سواستفاده از مرگ اتلستن نورثامبریا را به اشغال خود درآورده بود و از آنجا بر میدلندز میتاخت.[۱]
با این حال ادموند توانست پس از مرگ اولاف در ۹۴۲ نورثامبریا را در ۹۴۴ باز پس گرفته و شاهان اسکاندیناویایی اولاف سیتریکسون و رگنالد را به بیرون راند. او در ۹۴۵ استراتکلاید را نیز تصرف نمود و آن را در مقابل دریافت حمایت نظامی به مالکوم یکم، شاه اسکاتلند واگذار نمود. ادموند با این کار علاوه بر امنسازی مرزهای خود، روابطی دوستانه و صلحطلبانه با اسکاتلند پیدا کرد و دایرهٔ دشمنانش را محدود ساخت.[۱]
ادموند تا هنگام مرگش بر انگلستانی متحد فرمان میراند.[۲] او در ۹۴۶ در کاخ خود بهدست دزدی تبعیدی به قتل رسید و پس از او برادرش اِدْرِد (حکومت ۹۴۶-۹۵۵) جانشین او شد.[۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «Edmund I» (انگلیسی). Britannica Online Encyclopedia. بازبینیشده در ۹ دسامبر ۲۰۱۰.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. Second edition ed. Cambridge University Press, 1995. p.302. ISBN 0-521-43421-1.
|
|||||||||||
